Jedna parodija generisana vještačkom inteligencijom prikazuje SAD kao nestabilnog i ratobornog orla. Mačka koja mu je data očigledno predstavlja Iran, koji se takođe brani: riječ je o video-snimcima kineske državne televizije. Imaju milione lajkova i veoma su popularni na društvenim mrežama.

Kinesko državno i partijsko rukovodstvo koristirat protiv Irana za sopstvenu propagandu. Kontinuirana poruka na konferencijama za štampu kineskog Ministarstva spoljnih poslova glasi: SAD su bezobzirni agresor, aKina odgovorni mirotvorac.

Međutim, stvarna uloga Kine nije tako jednostavna i mnogo je kompleksnija nego što se na prvi pogled čini. I prije svega: Kina je sve samo ne neutralna.

Mnogi istraživači smatraju da su rat protiv Irana i ponašanje američkog predsjednika Donalda Trampa povoljna situacija za kinesko rukovodstvo da unaprijedi svoje geopolitičke ciljeve. Tako smatra i Sebastian Hajlman sa Univerziteta u Triru: „Međunarodni ugled SAD-a u posljednjim sedmicama pao je kao kamen, dok je Kina stabilna, odnosno čak u usponu."

Trgovina s Iranom – kineski adut

Kina ima pretenzije da se pozicionira kao globalna sila i to pokazuje pokušavajući dovesti Iran za pregovarački sto: „Budući da je daleko najvažniji trgovinski partner Irana i ključni izvor tehnologije, Kina u svojim rukama ima i poluge uticaja."

Strategiju koju kinesko rukovodstvo prati Mej-Brit Štumbaum, direktorka trusta mozgova SPEAR Institut, naziva proiranskom neutralnošću. „Kina ima dvostruku ulogu u iranskom konfliktu“, kaže ona: s jedne strane se predstavlja kao posrednik za mir, a s druge snažno podržava Iran, „diplomatski zajedno s Rusima kroz veto u Savjetu bezbjednosti UN, ali prije svega kroz tehnologiju".

Važnost Kine kao trgovinskog partnera Iranu vidi se i po tome što je najmanje 80 odsto iranskog izvoza nafte, uprkos međunarodnim sankcijama, završavalo u Kini. S druge strane, Kina samo oko 13 odsto nafte uvozi iz Irana. Zemlje poput Saudijske Arabije, Omana i Iraka zajedno isporučuju znatno više. Rusija je glavni dobavljač nafte Kini.

Kina takođe raspolaže velikim zalihama nafte, što joj trenutno daje stratešku prednost. Iran zavisi od Kine, dok obrnuto ne važi.

Podrška Iranu bez sopstvenih sankcija

Godine 2021. dvije zemlje su potpisale 25-godišnji sporazum kojim se produbljuje ekonomska, vojna i tehnološka saradnja.

Kinesko rukovodstvo želi da zadrži Iran kao partnera u svojoj strategiji i dalje to partnerstvo razvijati, objašnjava Štumbaum: „To je stalno balansiranje. Želi se podržati Iran, ali istovremeno izbjeći sankcije. Ovaj sporazum, na primjer, predviđa investicije do 400 milijardi dolara tokom 25 godina. To je dug period, pa se efekti ne mogu odmah mjeriti."

Znak dugoročne saradnje su i zajedničke vojne vježbe koje se redovno održavaju. Pomorski manevri Kine, Irana i Rusije održavaju se posljednjih godina na području Omanskog zaliva, blizu Ormuskog moreuza.

Podrška putem satelitskih snimaka

Bezbjednosni stručnjaci smatraju da Kina već dugo isporučuje Iranu robu dvostruke namjene (koja se može koristiti i vojno). Sada, kako kaže Štumbaum, pruža i satelitsku podršku: „Putem kineskih satelitskih snimaka i pristupa Beidou mreži, Iran je mnogo sposobniji da reaguje na američke napade i uzvrati nego prije godinu dana tokom dvanaestodnevnog rata.“

Američki izvještaji o mogućim kineskim isporukama sistema protivvazdušne odbrane Iranu Peking negira.

Iran je za Kinu važan partner u širem geostrateškom cilju, ali Peking ne želi da stane previše otvoreno na jednu stranu – takođe zbog važnosti susjednih zemalja.

Region Persijskog zaliva je, prema Hajmanu, jedan od najvažnijih regiona budućnosti u ekonomskom smislu na svjetskom nivou, s kojom Kina želi da produbi saradnju: „Prije svega radi se o potiskivanju američkog uticaja u regionu.“ Kina takođe povezuje Saudijsku Arabiju velikim investicijama u okviru svoje inicijative „Novi put svile".

„Više autonomije od Zapada"

Kina, Rusija, Iran i Sjeverna Koreja (CRINK) dijele zajednički interes – veću nezavisnost od Zapada i smanjenje uticaja sankcija, kao i promjenu svjetskog poretka u korist opstanka njihovih režima.

Na taktičkom nivou sarađuju, ali paze da ne postanu međusobno zavisni. Iran i Rusija su članice Šangajske organizacije za saradnju, koju Kina vidi kao alternativu globalnoj bezbjednosnoj arhitekturi.

AI-parodija kineske televizije očigledno će se nastaviti. Kako će završiti priča o orlu i mački, još nije poznato. Kina se u tim videima, naravno, uopšte ne spominje.