Θέλουμε «περισσότερη Ιταλία»
13 Ιουλίου 2021![Weltspiegel | Rom, Italien | Siegesfeier in Rom nach dem Finale Italien - England](https://static.dw.com/image/58248648_800.webp)
«Ας τολμήσουμε περισσότερη Ιταλία» επιγράφεται σχόλιο της Süddeutsche Zeitung για την κατάκτηση του EURO από την Ιταλία του Ρομπέρτο Μαντσίνι. Ο σχολιαστής υπενθυμίζει ότι μιλάμε για «μία Ιταλία, για την οποία άλλοι Ευρωπαίοι αρέσκονται να επιδεικνύουν συμπόνια ή και κοροϊδευτική διάθεση. Σχεδόν έχει ξεχαστεί το ότι, πολύ συχνά η χώρα αυτή αποτελούσε πρότυπο για όλη την Ευρώπη, μία χώρα που ήξερε να εντυπωσιάζει και να ελκύει. Δεν χρειάζεται να ανατρέξουμε στην Αναγέννηση ή στις περιηγήσεις του Γκέτε. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο οι Ευρωπαίοι έμειναν έκπληκτοι, βλέποντας μία αγροτική και μάλλον καθυστερημένη χώρα, κατεστραμμένη από τον πόλεμο και διεθνώς εκτεθειμένη από τον φασισμό, να επιτυγχάνει ένα οικονομικό θαύμα και να σκαρφαλώνει στην κορυφή των βιομηχανικών χωρών της Δύσης. Στη δεκαετία του '60 ή του '70 η Ιταλία λειτουργούσε ως πολιτικό και κοινωνικό εργαστήριο που αποτελούσε αντικείμενο θαυμασμού, όχι μόνο για τους διανοούμενους. Την εποχή εκείνη η Ιταλία δέσποζε στο κέντρο της Ευρώπης, μία ενωμένη Ευρώπη θα ήταν αδιανόητη χωρίς την ενεργό συμμετοχή της».
Η σημερινή Ευρώπη μπορεί να μάθει πολλά από το ομαδικό πνεύμα των Ιταλών, υποστηρίζει η εφημερίδα του Μονάχου: «Αυτό το πνεύμα είναι ό,τι ακριβώς χρειάζεται η Ευρώπη. 'Ενωμένοι στην πολυμορφία' είναι το σλόγκαν της ΕΕ. Οι Azzuri μας έδειξαν με υποδειγματικό τρόπο τί σημαίνει αυτό. Αλλά το υπόδειγμα είναι διδακτικό και για την ίδια την Ιταλία, ένα έθνος που άργησε να εμφανιστεί στον χάρτη και δεν διαθέτει ενωτικό πνεύμα. Το στερεότυπο λέει ότι πολλοί Ιταλοί κάνουν τα πάντα για την οικογένειά τους, αλλά ελάχιστα για το κοινωνικό σύνολο. Στερεότυπο, το οποίο δυστυχώς, πολλές φορές, ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα...»
«Βρώμικο άθλημα» το ποδόσφαιρο;
Συμπεράσματα άλλου είδους αντλεί η Mitteldeutsche Zeitung από το Χάλε της ανατολικής Γερμανίας, επικρίνοντας τον συγχρωτισμό της ευρωπαϊκή ομοσπονδίας ποδοσφαίρου (ΟΥΕΦΑ) με χορηγούς αμφιβόλου προελεύσεως: «Από τους κορυφαίους χορηγούς ο ένας στους τρεις προερχόταν από την Κίνα. Υπήρχαν επίσης χρηματοδότες από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, τη Μέση Ανατολή. Η Volkswagen ήταν ο μόνος κορυφαίος χορηγός από την Ευρώπη για την ευρωπαϊκή ομοσπονδία ποδοσφαίρου. Μία ομοσπονδία που εναγκαλιζόταν με αυταρχικούς ηγέτες στο Αζερμπαϊτζάν και την Ουγγαρία, οι οποίοι αξιοποίησαν τους αγώνες για τη δική τους αυτοπροβολή. Εκτιμάται ότι η UEFA εισέπραξε μισό δισεκατομμύριο ευρώ από τη διοργάνωση. Από που προέρχεται αυτό το ποσό δεν ενδιαφέρει, όπως δεν ενδιαφέρει και η πανδημία. Το ποδόσφαιρο έχει πλέον καταντήσει βρώμικο άθλημα...»
Τηλε-αστέρας με πολιτικές φιλοδοξίες
Η διαφαινόμενη νίκη- αλλά χωρίς πλειοψηφία- του τηλεοπτικού αστέρα Σλάβι Τριφόνοφ και του λαϊκιστικού κόμματος με τον ασυνήθιστο τίτλο «Υπάρχει τέτοιος λαός» στις βουλευτικές εκλογές της Κυριακής, στη Βουλγαρία, προσελκύει το ενδιαφέρον της Neue Zürcher Zeitung (ΝΖΖ), η οποία παρατηρεί ότι «αν συνυπολογιστούν οι Βούλγαροι του εξωτερικού, οι οποίοι κατά τεκμήριο ψηφίζουν κατά του (απερχόμενου πρωθυπουργού Μπόικο) Μπορίσοφ, ο Τριφόνοφ θα μπορούσε να αναδειχθεί σε πρώτη πολιτική δύναμη της χώρας». Ποιος είναι ο Τριφόνοφ; Η ελβετική εφημερίδα παρατηρεί ότι «για περισσότερα από είκοσι χρόνια αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της βιομηχανίας του θεάματος αυτός ο τηλεοπτικός αστέρας και ροκ μουσικός, ο οποίος αλλάζει το δερμάτινο μπουφάν με το κουστούμι υψηλής ραπτικής, ανάλογα με τις ανάγκες του ρόλου. Στο σπίτι του ο 54χρονος με τα τατουάζ προτιμά να κυκλοφορεί με μπλουζάκια και φόρμες γυμναστικής. Στην εκπομπή του ο Τριφόνοφ υποδέχεται κάθε βράδυ προσκεκλημένους από τη Βουλγαρία και το εξωτερικό. Πριν από πέντε χρόνια είχε καλέσει και έναν δημοσιογράφο της NZZ. Τα εγχώρια μέσα ενημέρωσης τα αποφεύγει. Συνεντεύξεις δίνει μόνο σε ξένους δημοσιογράφους»
«Το φθινόπωρο του σωματοφύλακα» είναι ο τίτλος της Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ). Παραφράζοντας τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες η εφημερίδα αναφέρεται στον απερχόμενο πρωθυπουργό της Βουλγαρίας Μπόικο Μπορίσοφ, ο οποίος παλαιότερα είχε εργαστεί ως σωματοφύλακας και τη συνεχώς μειούμενη επιρροή του κόμματός του, που φέρει τον τίτλο «Πολίτες για την Ευρωπαϊκή Ανάπτυξη της Βουλγαρίας» (GERB). Όπως επισημαίνει η εφημερίδα της Φρανκφούρτης «το GERB φαίνεται να έχει συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι, μετά από τόσα χρόνια ευμάρειας, περνάει στην αντιπολίτευση. Αυτό δείχνουν οι δηλώσεις ηγετικών στελεχών του κόμματος, αν και ο ίδιος ο Μπορίσοφ κρατάει ακόμη κλειστά τα χαρτιά του. Ασφαλώς το κόμμα δεν έχει περιθωριοποιηθεί εντελώς, καθώς ελέγχει τη Σόφια -την πρωτεύουσα της χώρας- και άλλες πόλεις. Όμως δεν θα μπορεί πλέον να μοιράζει κρατικές θέσεις και ευρωπαϊκά κονδύλια, με αποτέλεσμα να γίνεται λιγότερο ελκυστικό (για τους ψηφοφόρους)».
Γιάννης Παπαδημητρίου