Μήνυμα αφύπνισης η ακύρωση του Oktoberfest
22 Απριλίου 2020![](https://static.dw.com/image/53196150_800.webp)
«Μήνυμα αφύπνισης η ακύρωση του Oktoberfest», επιγράφει πρωτοσέλιδο σχόλιό της η Frankfurter Allgemeine Zeitung και παρατηρεί: «Μέχρι σήμερα οι περισσότεροι πίστευαν ότι με την εφαρμογή των μέτρων ο ιός μπορεί να νικηθεί και πως το αργότερο το καλοκαίρι θα επιστρέψουμε στην καθημερινότητα. Πρέπει να τελειώνουμε πια με αυτή τη ψευδαίσθηση. Ο βαυαρός πρωθυπουργός Μάρκους Ζέντερ μπορεί να έχει πολλούς λόγους να επιδεικνύει ιδιαίτερο ζήλο στην καταπολέμηση του ιού. Μετά την απόφασή του όμως ουδείς μπορεί να κάνει πίσω. Φέτος δεν θα γίνουν “κανονικές” καλοκαιρινές διακοπές. Στο μεταξύ το Βερολίνο απαγόρευσε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις μέχρι τις 24 Οκτωβρίου».
Και η εφημερίδα της Φρανκφούρτης συνεχίζει: «Τους τελευταίους μήνες έγινε αισθητό στη Γερμανία ένα κλίμα αυταρέσκειας, του τύπου, εμείς με το εξαιρετικό σύστημα υγείας, με την τελειομανία μας και την ευλαβική τήρηση όλων των κανόνων τα καταφέρνουμε καλύτερα από τους Ισπανούς, τους Ιταλούς ή τους Αμερικανούς. Μόλις αποφασίστηκε η πρώτη χαλάρωση των μέτρων γέμισαν ασφυκτικά τα πάρκα και οι πεζόδρομοι. Τα στατιστικά στοιχεία είναι ενθαρρυντικά. Ενώ αρχές Μαρτίου ένας προσβεβλημένος μετέδιδε τον κορωνοϊό σε τρία άλλα άτομα, τώρα τον μεταδίδει μόνο σε ένα, σύμφωνα με στοιχεία του ινστιτούτου Ρόμπερτ Κοχ.»
«Δεν έχουμε ωστόσο κανένα λόγο να αρχίσουμε να υποτιμούμε τον κίνδυνο. Αρκεί να λάβουμε υπόψη τον άγνωστο αριθμό των κρουσμάτων στη Γερμανία, καθώς και τους αφανείς τρόπους μετάδοσης του ιού. Η αυταρέσκεια ενδέχεται να οδηγήσει σε δεύτερο κύμα κρουσμάτων. Όσο δεν υπάρχει εμβόλιο θα πρέπει να παραμείνουμε πειθαρχημένοι για πολύ περισσότερο από ότι μέχρι το φθινόπωρο. Μέχρι σήμερα απλά δεν θέλαμε να το παραδεχθούμε. Συνεπώς η ακύρωση της Γιορτής της Μπύρας του Μονάχου ήταν μήνυμα αφύπνισης»
«Η ψευδαίσθηση της κινεζικής επιλογής»
Στις οικονομικές της σελίδες η FAZ σχολιάζει με αφορμή τις προσδοκίες από την Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ την ερχόμενη Πέμπτη: «Η διαφορά απόδοσης μεταξύ του ιταλικού και του γερμανικού δεκαετούς ομολόγου ήταν την Τρίτη με 2,5 ποσοστιαίες μονάδες η υψηλότερη από τα μέσα Μαρτίου, όταν η ΕΚΤ ξεκίνησε το νέο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων. Η άνοδος του σπρεντ είναι αισθητή, αλλά όχι δραματική. Εκφράζει την προσδοκία για συμφωνία των ευρωπαίων ηγετών σε ένα πακέτο χρηματοδότησης, το οποίο ωστόσο δεν θα περιλαμβάνει τα επιθυμητά, από την Ιταλία, ευρωομολόγα. Στη δημόσια συζήτηση για τα υπέρ και τα κατά μιας έκδοσης ευρωομολόγου μόνο στη Γερμανία εκφράζεται η άποψη ότι με ένα όχι στην κοινή ανάληψη χρεών η Ιταλία αφήνεται πρώτα στο έλεος των λαϊκιστών και στη συνέχεια σε εκείνο της Κίνας. Ποιός όμως πιστεύει πραγματικά πως αν το Πεκίνο χορηγήσει στη Ρώμη αντίστοιχη οικονομική βοήθεια με εκείνη της ΕΕ δεν θα επιβάλει αυστηρούς όρους; Και ποιός πιστεύει ότι η Κίνα θα δώσει πιστώσεις στην Ιταλία την ώρα που πολιτικοί όπως ο Ματέο Σαλβίνι, καθώς και ακραίοι εκπρόσωποι των Πέντε Αστεριών ή των νεοφασιστών προσβάλλουν τους δανειστές; Οι Κινέζοι δεν είναι δα και τόσο βλάκες. Θα έπρεπε ο Σαλβίνι να το γνωρίζει αυτό».
«Εύφλεκτη κατάσταση στην Εγγύς και Μέση Ανατολή»
«Δυο υγρά υπήρξαν αφορμή για πολλούς πολέμους στην Εγγύς Ανατολή», σχολιάζει η Süddeutsche Zeitung με τίτλο «Εύφλεκτη κατάσταση»: «Χωρίς νερό δεν μπορείς να επιζήσεις. Χωρίς πετρέλαιο δεν μπορούν να επιζήσουν οι οικονομίες της περιοχής. Στις αρχές της εβδομάδας κατέρρευσε η αμερικανική αγορά πετρελαίου. Στα χαρτιά ένα μπουκάλι νερό κόστιζε περισσότερα από ένα βαρέλι πετρέλαιο. Στη Εγγύς και Μέση Ανατολή η δραματική πτώση της τιμής του πετρελαίου απειλεί εκατομμύρια ανθρώπους. Το πλήγμα είναι σκληρό για τις εύπορες μοναρχίες, όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα. Το προσωρινό τέλμα στην αγορά πετρελαίου δεν θα δρομολογήσει ωστόσο μεγάλες ανατροπές, μιας και τα ταμεία των χωρών αυτών είναι γεμάτα. Η κατάρρευση της τιμής του πετρελαίου θα έχει όμως δραματικές επιπτώσεις σε χώρες που βρίσκονταν ήδη λόγω άλλων κρίσεων στο χείλος του γκρεμού, όπως το Ιράν, το Ιράκ, η Λιβύη, τα αυτόνομα κουρδικά εδάφη στη Συρία, αλλά και την υπόλοιπη Συρία που ελέγχει ο πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ».
Στέφανος Γεωργακόπουλος