Οι νέες πρωτεύουσες της ΕΕ: Ταλίν, Βίλνα και Ρίγα
28 Απριλίου 2004![Η παλιά πόλη του Ταλίν](https://static.dw.com/image/1090850_800.webp)
Το Ταλίν, η πρωτεύουσα της Εσθονίας, του βορειότερου από τα τρία βαλτικά κράτη αριθμεί περίπου 377 χιλιάδες κατοίκους. Είναι το μεγαλύτερο λιμάνι της Βαλτικής. «Κάθε χρόνο δένουν εδώ περίπου 10 χιλιάδες πλοία με συνολικό φορτίο 38 εκ. τόνους», λέει ο Ερικ Σακόφ, διευθυντής μάρκετινγκ της υπηρεσίας του λιμανιού:
«Το λιμάνι του Ταλίν είναι το μόνο πραγματικά μεγάλο, που θα δείτε στην μικρή μας χώρα. Περίπου 6 εκ. επιβάτες περνούν κάθε χρόνο από εδώ. Το λιμάνι είναι επομένως ένας από τους σημαντικότερους οικονομικούς τομείς της χώρας. Η ιστορία του ξεπερνά τη χιλιετία. Για τους ανθρώπους της περιοχής δεν είναι συνεπώς τίποτα το ιδιαίτερο να έρχονται με φέρι-μποτ στο Ταλίν»
Το πως ήταν το λιμάνι τον Μεσαίωνα μπορεί να το δει ο επισκέπτης στο μουσείο της πόλης. Εδώ έχει τη δυνατότητα να θαυμάσει όλο τον πλούτο της μεσαιωνικής ζωής στο Ταλίν. Το εμπόριο άνθιζε στην πρωτεύουσα της Εσθονίας ήδη από τον 13ο αιώνα. Εκείνη την εποχή το Ταλίν ήταν μέλος της «Χάνζε», του εμπορικού συνδέσμου, στον οποίο ανήκαν σημαντικές γερμανικές πόλεις, όπως το Αμβούργο και η Βρέμη. Για αρκετούς αιώνες ο εμπορικός αυτός σύνδεσμος ήλεγχε το εμπόριο στην Βαλτική και την Βόρεια Θάλασσα.
Τους χιλιάδες τουρίστες, που επισκέπτονται κάθε χρόνο το μικρότερο από τα βαλτικά κράτη έλκει εκτός από το λιμάνι η παλιά πόλη, όπου μπορούν να δουν πολλά καλοδιατηρημένα ιστορικά κτίρια. Η πόλη συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.
Από το Ταλίν και την Εσθονία πάμε τώρα νοτιότερα στην πρωτεύουσα της Λετονίας. Στη Ρίγα, που είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Νταουγκάβα ζουν περίπου 760 χιλιάδες άνθρωποι. Όπως το Ταλίν, έτσι η Ρίγα ήταν μέλος του γερμανικού εμπορικού συνδέσμου. Γνώρισε άνθηση ωστόσο και αργότερα, όταν βρίσκονταν υπό την ηγεμονία των Σουηδών, των Πολωνών και τέλος των Ρώσων. Για πολλούς αιώνες η Ρίγα ήταν ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά και βιομηχανικά κέντρα της βόρειας Ευρώπης. Η πρωτεύουσα της Λετονίας έχει μια καλά διατηρημένη παλιά πόλη, η οποία και αυτή ανήκει στον κατάλογο της UNESCO για την Παγκόσμια Κληρονομιά. Ένα από τα σπίτια που αναστηλώθηκαν πρόσφατα και είναι σήμερα μουσείο ανήκε τον 17ο αιώνα στον Γερμανό έμπορο Μέντσενντορφ. Η Αλίς Καλμίνα είναι ιστορικός και εργάζεται ως ξεναγός στο μουσείο:
«Το σπίτι αυτό είναι το μόνο στα βαλτικά κράτη, όπου μπορεί κανείς να δει πως ακριβώς ζούσαν τον 17ο και 19ο αιώνα οι εύποροι έμποροι»
Σ΄ ένα άλλο μουσείο της Ρίγα ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να πάρει μια ιδέα για την πιο σκοτεινή περίοδο της πρόσφατης ιστορίας της πόλης: την περίοδο της γερμανικής και μετέπειτα σοβιετικής κατοχής, από το 1940 έως το 1991. Την εποχή αυτή πάνω από μισό εκατομμύριο Λετονοί έχασαν τη ζωή τους ως συνέπεια του πολέμου, των εκτελέσεων και των εκτοπίσεων. Οι φωτογραφίες και τα διάφορα ντοκουμέντα του «Μουσείου Κατοχής», όπως ονομάζεται, δημιουργούν μεγάλη αντίθεση με την κατά τα άλλα γραφική και φιλόξενη πόλη.
Η μεγαλύτερη σε μέγεθος χώρα της Βαλτικής είναι η Λιθουανία με πρωτεύουσα τη Βίλνα όπου ζουν περισσότεροι από 540 χιλιάδες κάτοικοι. Η Βίλνα εξελίσσεται σιγά-σιγά σε διοικητικό και οικονομικό κέντρο, λόγω της ιδανικής γεωγραφικής της θέσης στον άξονα Ανατολής-Δύσης. Η πρωτεύουσα της Λιθουανίας είναι μια εξαιρετικά ζωντανή πόλη. Από όλα τα σημεία της πόλης όλες τις εποχές του χρόνου συρρέουν χιλιάδες νέοι στις πλατείες για να κάτσουν στα φιλόξενα καφέ ή για να ακούσουν παραδοσιακή μουσική από πλανόδιους μουσικούς. Μια από αυτούς είναι και η νεαρή δικηγόρος Γουργκίτα Παουντσαΐτε. Είναι αισιόδοξη ότι η ένταξη της πατρίδας της στην ΕΕ θα οδηγήσει στην βελτίωση της ζωής όλων των νέων Λιθουανών:
«Η νέα γενιά ελπίζει ότι η ένταξη της χώρας στην ΕΕ θα επιφέρει οικονομικά πλεονεκτήματα και ότι οι νέοι δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα ενσωμάτωσης στην Ευρώπη»
Στην εικόνα της πόλης κυριαρχούν τα γιαπιά και οι αναστηλώσεις. Φαίνεται ότι το τέλος της σοβιετικής κυριαρχίας απελευθέρωσε ένα τεράστιο δυναμικό των ανθρώπων της πόλης, που κάνουν ότι περνά από το χέρι τους για να ξεχαστεί το πρόσφατο παρελθόν χτίζοντας μια σύγχρονη πόλη.