Πνεύμονας πράσινου το άλλοτε ‘Σιδηρούν Παραπέτασμα’;
8 Αυγούστου 2011
Ποιος θα το πίστευε ότι τα πρώην σύνορα μεταξύ της Ανατολικής Γερμανίας με τη Δυτική θα ήταν 20 χρόνια μετά την επανένωση ο μεγαλύτερος ‘πνεύμονας πράσινου’ και βιοποικιλότητας της χώρας;
Εικόνα: Klaus Leidorf
Διαφήμιση
Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 50 χρόνια από την ανέγερση του τείχους του Βερολίνου (13.08.1961) και επανήλθε στην επικαιρότητα η ‘πράσινη ζώνη’, τα πάλαι ποτέ γερμανο-γερμανικά σύνορα, η νεκρή ζώνη με τα συρματοπλέγματα, τα φυλάκια και τις νάρκες, όπου από το 1949 μέχρι το 1991 έχασαν τη ζωή τους εκατοντάδες φυγάδες από την Ανατολική προς τη Δυτική Γερμανία.
Σήμερα 20 χρόνια μετά την επανένωση της Γερμανίας τα σύνορα αυτά έχουν μετατραπεί σε έναν μοναδικό βιότοπο, ένα τεράστιο πράσινο πνεύμονα (επίσημη ονομασία: Grünes Band, Green Belt) γύρω στα 1400 χιλιόμετρα μήκος και από 50 μέχρι 200 μέτρα πλάτος. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο βιότοπο της Γερμανίας με 150 προστατευόμενες περιοχές, οι οποίες γύρω στα 40 χρόνια διαφύλαξαν ατόφια την χλωρίδα και την πανίδα.
Το μοναδικό αυτό οικοσύστημα χρωστάει όμως τη διατήρησή του στους ακτιβιστές της Ένωσης για το Περιβάλλον και την Προστασία της Φύσης της Γερμανίας (=BUND), οι οποίοι από το 1989 μέχρι σήμερα με καμπάνιες, εράνους, εθελοντική δουλειά, και προσφυγές στη δικαιοσύνη κατοχύρωσαν την περιοχή ως ‘πράσινη ζώνη’ μοναδικής βιοποικιλότητας της ενωμένης Γερμανίας.
Μοναδική όαση βιοποικιλότητας
Εικόνα: Josef LimbergerΠάνω από 600 είδη απειλούμενα με εξαφάνιση βρέθηκαν, καταγράφηκαν και προστατεύονται με ειδικές συμφωνίες ανάμεσα στα κρατίδια και την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Το 2000 το πρόγραμμα της UNESCO ‘Άνθρωπος και Βιόσφαιρα’ συμπεριέλαβε μάλιστα μέρος της ‘πράσινης ζώνης’, την περιοχή της Λίμνης Σάαλ γύρω από την Λυβέκη, στα περίφημα «αποθέματα της βιόσφαιρας του πλανήτη μας».
Από το 2001 μέχρι και το 2003 η οικολογική οργάνωση BUND μαζί με το περιοδικό GEO και την στήριξη 500 ειδικών επιστημόνων χαρτογράφησαν και κατέγραψαν πάνω από 5.200 διαφορετικά είδη πουλιών, λουλουδιών και ζώων. Ανακάλυψαν μάλιστα και ορισμένα είδη που θεωρούνταν εξαφανισμένα όπως π.χ. την αρκτική κουκουβάγια και τον μαύρο πελαργό. Σήμερα στην ‘πράσινη ζώνη’ ζουν οι περισσότερες βίδρες, αγριόγατες, μπεκάτσες, αρκτικές κουκουβάγιες και νυχτερίδες, αλλά και οι περισσότεροι λίγκες, μαύροι πελαργοί, θαλασσαετοί κ.α.
Τη μοναδικότητα της φύσης στην περιοχή μπορεί κανείς να αντιληφθεί μόνον εάν την επισκεφθεί. Οι ξεναγήσεις της οικολογικής οργάνωσης BUND ή άλλων οργανώσεων ή ακόμη και του τοπικού δασαρχείου είναι αλησμόνητες. Γιατί δεν βλέπεις απλώς ζώα, πουλιά, λουλούδια που δεν έχεις ξαναδεί, αλλά ζεις για λίγο σε μια παρθένα περιοχή που δεν έχει καμία σχέση με τις μυρωδιές, τα χρώματα και τον αέρα που ξέρεις από τη γερμανική φύση. Και επιπλέον οι Γερμανοί οικολόγοι κατάφεραν να στείλουν ένα μήνυμα: τα σύνορα εχθρικών χωρών ή συστημάτων, όπως το πάλαι ποτέ «Σιδηρούν Παραπέτασμα», μπορούν να γίνουν παράδεισος.