Κατά πόσον όμως είναι αυτό εφικτό και ποια θα πρέπει να είναι τα επόμενα βήματα; Απαντήσεις από τον πολιτικό επιστήμονα Χαμάντι ελ Άουνι, που ζει και εργάζεται στο Βερολίνο:

 

«Από όλα αυτά που έχω ακούσει από τις διάφορες φυλετικές ομάδες είναι σαφές ότι οι Λίβυοι δεν θέλουν μια προεδρική, αλλά μια κοινοβουλευτική δημοκρατία. Υπό τον όρο κοινοβουλευτική δημοκρατία οι άνθρωποι αυτοί αντιλαμβάνονται ότι η εξουσία βρίσκεται στα χέρια του κοινοβουλίου και σε καμία περίπτωση στα χέρια μιας ισχυρής προσωπικότητας, ενός προέδρου. Οι Λίβυοι επιθυμούν τη διάκριση των εξουσιών, μια νομοθετική που θα έχει τον κύριο λόγο, μια εκτελεστική που απλώς θα εκτελεί τους νόμους και μια δικαστική που θα είναι ανεξάρτητη και ισχυρή».

 

Έχουν οι Λίβυοι συγκεκριμένα πρότυπα από χώρες της Δύσης το οποίο θα ήθελαν να υιοθετήσουν, ρωτάμε τον ειδικό; «Καταρχήν δεν υπάρχει δυτική δημοκρατία, αλλά διάφορα μοντέλα δημοκρατίας. Στη Γαλλία υπάρχει ένα προεδρικό σύστημα όπου η θέση του προέδρου είναι πολύ ισχυρή. Στη Γερμανία έχουμε το ισχυρό κοινοβούλιο και μια οργάνωση σε ομοσπονδιακή βάση. Υπάρχουν πολλά μοντέλα, αλλά είναι γνωστό ότι οι Λίβυοι βλέπουν με καλό μάτι το γερμανικό, γιατί είναι αποκεντρωμένο, ομοσπονδιακό και ελέγξιμο».

 

Η δομή του γερμανικού συντάγματος, θα μπορούσε να λειτουργήσει, σύμφωνα με τον ειδικό, ως πρότυπο. Πόσο ρεαλιστικό είναι όμως να αποκτήσει η Λιβύη νέο σύνταγμα μέσα σε μόλις λίγους μήνες, ρωτάμε τον πολιτολόγο; «Είμαι λίγο επιφυλακτικός. Ίσως οι 8 αυτοί μήνες να αρκούν για την εκλογή της συνταγματικής συνέλευσης. Θα χρειαστούν όμως τουλάχιστον δυο χρόνια για την προετοιμασία και έγκριση του Συντάγματος. Θα πρέπει να διατυπωθεί από τη Συνέλευση και στη συνέχεια να κατατεθεί στους πολίτες προς ψήφιση πριν τεθεί σε ισχύ».