«Τα ελλείμματα επιτείνουν το πρόβλημα»
24 Σεπτεμβρίου 2013![](https://static.dw.com/image/16452157_800.webp)
Μετά την ώρα του θριάμβου ακολουθούν οι μέρες των διαπραγματεύσεων για την ανεύρεση κομματικού εταίρου για τη συγκρότηση κυβέρνησης συνασπισμού. Δύο είναι οι εναλλακτικές, το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και οι Πράσινοι.
Ίδια πολιτική λιτότητας
Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σπεύδει σε σημερινή συνέντευξη στην εφημερίδα Leipziger Volkszeitung να ξεκαθαρίσει ότι ανεξαρτήτως κυβερνητικού εταίρου η νέα κυβέρνηση δεν πρόκειται να αλλάξει ρότα στην πολιτική σταθεροποίησης του ευρώ. «Η καγκελάριος είναι μια από τις κεντρικές προσωπικότητες της Ευρώπης», σημειώνει. «Κρατήσαμε σταθερή πορεία στην ευρωπαϊκή πολιτική, κι αυτό θα πρέπει να συνεχιστεί προς το συμφέρον της Γερμανίας και του μέλλοντός μας», προσθέτει. Αρνητικά απάντησε ο Σόιμπλε στο ερώτημα εάν μετά τις εκλογές θα δοθούν περισσότερα χρήματα για ανάπτυξη και απασχόληση, όπως ζητούν οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου. «Είμαι κι εγώ υπέρ της ανάπτυξης και των περισσότερων θέσεων εργασίας, αλλά λογική δημοσιονομική πολιτική και μεταρρυθμίσεις είναι ο καλύτερος δρόμος προς τα εκεί. Δημοσιονομικά ελλείμματα δεν αποτελούν λύση, αλλά επιτείνουν το πρόβλημα» υπογραμμίζει ο γερμανός υπουργός Οικονομικών, που υπογραμμίζει ότι χώρες με σταθερές δημοσιονομικές επιδόσεις διαθέτουν την καλύτερη και βιωσιμότερη οικονομική ανάπτυξη αναφέροντας το "καλό παράδειγμα" της Ισπανίας και της Ελλάδας, που βρίσκεται "σε καλό δρόμο".
«Τι εμποδίζει άραγε έναν μεγάλο συνασπισμό», διερωτάται η εφημερίδα Tagesspiegel του Βερολίνου. «Προφανώς δύο φόβοι», σημειώνει ο σχολιαστής της. «Οι Σοσιαλδημοκράτες φοβούνται ότι τυχόν συγκυβέρνηση με τους Χριστιανοδημοκράτες θα τους οδηγήσει στο τέλος σε ένα καταστροφικό εκλογικό αποτέλεσμα όπως έγινε το 2009. Από την πλευρά των Χριστιανοδημοκρατών εκφράζεται ο φόβος ότι στο μισό της κοινοβουλευτικής περιόδου το SPD θα βρει αφορμή για να αποχωρήσει από την κυβέρνηση και να συγκροτήσει νέα κυβέρνηση με τη συμμετοχή των Πρασίνων και του κόμματος της Αριστεράς . Το φοβερό σε αυτές τις φοβίες είναι ότι διαπιστώνει αν έχει κανείς δίκαιο μόνο μετά», παρατηρεί ο σχολιαστής της.
Μέρκελ ΙΙΙ όπως Μέρκελ ΙΙ
Η Frankfurter Rundschau δίνει μια εναλλακτική στο πρόβλημα αναζήτησης κυβερνητικού εταίρου. «Γιατί να μην κυβερνήσει μόνη της η Αγκελα Μέρκελ, εκείνη και το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα;» αναρωτιέται ο σχολιαστής της. «Αυτό σημαίνει κυβέρνηση μειοψηφίας. Στη Γερμανία μόνο η λέξη προκαλεί αμέσως σκέψεις που παραπέμπουν στη Βαϊμάρη. Μετά τον πόλεμο η Γερμανία έχει εξελιχθεί σε μια υποδειγματικά σταθερή δημοκρατία που δεν πρόκειται να καταρρεύσει εξ αιτίας μιας κυβέρνησης μειοψηφίας. Η εκδοχή της κυβέρνησης μειοψηφίας θα έδινε στη Μέρκελ και το κόμμα της τη δυνατότητα να έφερναν στο κοινοβούλιο θέσεις μετριοπαθέστερες και θα αποτελούσε για την κυβέρνηση υποχρέωση αλλά και ευκαιρία να αντιπαρατεθεί με την αντιπολίτευση. Για την καγκελάριο που δηλώνει ότι δεν υπάρχει εναλλακτική στην πολιτική της, δεν θα ήταν στην ουσία πρόβλημα», καταλήγει ο σχολιαστής της.
Ο διεθνής τύπος προβληματίζεται στον ίδιο βαθμό για το ποιο κόμμα θα συγκυβερνήσει με το Χριστιανοδημοκρατικό. Η γαλλική συντηρητική εφημερίδα Le Figaro εφιστά την προσοχή στους γάλλους σοσιαλιστές. «Ορισμένοι πολιτικοί στο Παρίσι πιστεύουν ότι η Άγκελα Μέρκελ με εταίρο το SPD θα μετριάσει τις εκκλήσεις προς τους ευρωπαίους για αυστηρή δημοσιονομική πολιτική», επισημαίνει ο αρθρογράφος. «Είναι πιθανόν, αλλά καλό θα είναι οι γάλλοι Σοσιαλιστές να μην έχουν υψηλές προσδοκίες. Ένας Γερμανός δεν γίνεται ποτέ αμελής ακόμη κι αν παρεκκλίνει κάπως από το μονοπάτι της αρετής», σημειώνει.
Η επίσης γαλλική Le Monde δεν περιμένει αλλαγή στην ευρωπαϊκή πολιτική της Μέρκελ. «Για την Ευρώπη η Μέρκελ ΙΙΙ, ακόμη και με εταίρο το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, θα θυμίζει τη Μέρκελ ΙΙ. Η καγκελάριος δεν έχει βάλει άλλο στόχο για την ΕΕ παρά την επανάκτηση της ανταγωνιστικότητάς της. Εάν δεν το επιτύχει στην εποχή της οικονομικής παγκοσμιοποίησης θα σημάνει την πτώση της Ευρώπης. Η Ευρώπη δεν είναι υπολογίσιμος εταίρος διεθνώς και δεν μπορεί να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της, εάν δεν αποκτήσει οικονομικό ειδικό βάρος», καταλήγει ο γάλλος αρθρογράφος.
Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασοπούλου
Υπεύθ. Σύνταξης: Δήμητρα Κυρανούδη