Στα καταστήματα με σουβενίρ του Βερολίνου, τα θραύσματα του Τείχους είναι περιζήτητα πάνω από 30 χρόνια. Αλλά είναι πραγματικά αυθεντικά;
Αναμνηστικό από το Τείχος του Βερολίνου Εικόνα: Urban Products Sacha GmbH
Διαφήμιση
Όταν το Τείχος του Βερολίνου άνοιξε το 1989 και σήμανε το τέλος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, οι άνθρωποι άρχισαν πολύ γρήγορα να κομματιάζουν το τσιμεντένιο τέρας με σφυρί και καλέμι. Τότε τους αποκαλούσαν τρυποκάρυδους του Τείχους.
Σχεδόν σαράντα χρόνια μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, η προσφορά συνήθως έντονα βαμμένων κομματιών από τσιμέντο ή μαγνητάκια ή μικρών συσκευασίων ως μέρος μιας καρτ-ποστάλ, είναι σαφές ότι δεν έχει ακόμη εξαντληθεί. Είναι πραγματικά δυνατόν να είναι όλα αληθινά;
Κομμάτια από σκυρόδεμα ή σοβά
Η DW Greek θυμάται την Πτώση του Τείχους του Βερολίνου
04:58
This browser does not support the video element.
«Υπάρχουν σίγουρα ψεύτικα κομμάτια του Τείχους που είναι φτιαγμένα από γύψο», εξηγεί ο Γιούλιαν Σάσα σε συνέντευξή του στην DW. Όμως, η πλειονότητα των προσφερόμενων κομματιών εξακολουθεί να είναι γνήσια.
Ο Γιούλιαν Σάσα γνωρίζει διότι η εταιρεία του Urban Products Sacha GmbH στο Βερολίνο, την οποία διευθύνει μαζί με τον αδελφό του Σεμπάστιαν, είναι ο κύριος προμηθευτής αυτών των αυθεντικών κομματιών. Η επιχείρηση πλινθοκεραμοποιίας ανήκει στην οικογένεια από το 1992. «Προμηθεύουμε μια μεγάλη αλυσίδα καταστημάτων αναμνηστικών στο Βερολίνο, η οποία είναι ο κύριος πελάτης μας. Αλλά στέλνουμε επίσης κομμάτια σε όλο τον κόσμο μέσω της online υπηρεσίας μας. Κυρίως στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Κίνα», λέει.
Επιπλέον, μια περιοδεύουσα έκθεση παρουσιάζεται στην Ευρώπη από το 2024, η οποία αυτή τη στιγμή κάνει στάση στη Βαρκελώνη. «Το Τείχος του Βερολίνου: Ένας διαιρεμένος κόσμος» είναι ο τίτλος και κομμάτια του Τείχους πωλούνται επίσης στο πωλητήριο του μουσείου.
Διαφήμιση
Νέο χρώμα, παλιός τοίχος
Η Urban Products δεν αποκρύπτει στην ιστοσελίδα της το γεγονός ότι η έντονη μπογιά περάστηκε εκ των υστέρων για να γίνει το προϊόν πιο ελκυστικό. Ωστόσο, ένα πιστοποιητικό γνησιότητας επιβεβαιώνει ότι το μπετόν, που διατίθεται από 9,90 ευρώ, είναι πράγματι αυθεντικό.
Καρτ ποστάλ με ενσωματωμένο μικρό κομμάτι του Τείχους του Βερολίνου Εικόνα: Urban Products Sacha GmbH
Ένας από τους πελάτες της εταιρείας είναι η γερμανική Βουλή. Η επιχείρηση δεν έχει ακόμη τελειώσει. «Αυτή τη στιγμή έχουμε ακόμα 40 έως 45 τμήματα Τείχους σε απόθεμα», λέει ο Σάσα. Διαθέσιμα είναι ακόμα και ολόκληρρα κομμάτια του Τείχους,
Βερολίνο, 9 Νοεμβρίου 1989: Η Πτώση του Τείχους
Στις 9 Νοεμβρίου άνοιξαν τα σύνορα από το ανατολικό στο δυτικό Βερολίνο. Δεν άργησαν οι πρώτες εκδηλώσεις χαράς στην Πύλη του Βρανδεμβούργου, τότε ακόμα σύμβολο του Ψυχρού Πολέμου.
Εικόνα: picture-alliance/W.Kumm
Η Πύλη του Βρανδεμβούργου
Στις 9 Νοεμβρίου του 1989 ανοίγουν, περισσότερο από σύμπτωση, τα ερμητικά σύνορα μεταξύ ανατολικού και δυτικού Βερολίνου. Το Τείχος που χώριζε στα δύο το Βερολίνο για 28 χρόνια καταρρέει χάρη στην πολιτική του τελευταίου σοβιετικού ηγέτη Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και των μαζικών αντικαθεστωτικών διαδηλώσεων στην Ανατολική Γερμανία.
Εικόνα: picture-alliance/dpa
East Side Gallery
Η αποκαλούμενη East Side Gallery στον ποταμό Σπρέε της συνοικίας Φριντριχσχάιν είναι το τελευταίο εναπομείναν κομμάτι του Τείχους του Βερολίνου μήκους 1,3 χλμ. Από το 1990 φιλοξενεί έργα διαφόρων καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο. Σήμερα ανήκει στους πιο δημοφιλούς τουριστικούς προορισμούς της γερμανικής πρωτεύουσας.
Εικόνα: DW/V. Esipov
Μνημείο «Τείχος του Βερολίνου»
Σε κανένα άλλο σημείο της πόλης δεν γίνεται τόσο σαφές στους επισκέπτες πόσο απροσπέλαστο ήταν το Τείχος του Βερολίνου. Για τις ανάγκες του μνημείου ανακατασκευάστηκε εδώ τμήμα του Τείχους με το φυλάκιο και τη νεκρή ζώνη που χώριζε κάποτε ανατολικό και δυτικό Βερολίνο. Στο μνημείο αυτό τιμώνται όσοι έχασαν τη ζωή τους στην προσπάθεια να περάσουν στο δυτικό Βερολίνο.
Εικόνα: DW/F. Wiechel-Kramüller
Λιθόστρωτο στη θέση του Τείχους
Σχεδόν ό,τι απέμεινε από το Τείχος του Βερολίνου έχει απομακρυνθεί τα τελευταία 30 χρόνια. Σήμερα μόνο ένα λιθόστρωτο δείχνει στους περαστικούς από πού περνούσε το Τείχος του Βερολίνου, που χώριζε τη γερμανική πόλη από το 1961 μέχρι το 1989.
Εικόνα: DW/F. Wiechel-Kramüller
Σημείο Ελέγχου "Charlie"
Το σημείο ελέγχου Τσάρλι (Checkpoint Charlie) επισκέπτονται κάθε χρόνο εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες. Από εδώ περνούσαν από τον αμερικανικό τομέα στο ανατολικό Βερολίνο μόνο ξένοι πολίτες και διπλωμάτες. Λίγο μετά την κατασκευή του Τείχους, τον Αύγουστο του 1961, παραλίγο να δημιουργηθεί εδώ θερμό επεισόδιο μεταξύ αμερικανικών και σοβιετικών δυνάμεων.
Εικόνα: picture-alliance/dpa/W. Kastl
Το «Παλάτι των δακρύων»
Το «Παλάτι των δακρύων» πήρε το όνομά του από τους γεμάτο πόνο αποχαιρετισμούς μετά τις επισκέψεις Ανατολικογερμανών και Δυτικογερμανών πολιτών σε ανατολικό και δυτικό Βερολίνο. Σήμερα οι επισκέπτες μπορούν να περάσουν από τους ελέγχους και να πάρουν μια γεύση από το πώς ένιωθαν κάποτε οι κάτοικοι της γερμανικής πρωτεύουσας.
Εικόνα: ullstein - Mrotzkowski
Η γέφυρα των κατασκόπων
Την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου πολλές από τις σημαντικές ανταλλαγές κατασκόπων μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και ΗΠΑ γίνονταν μέσω της γέφυρας Γκλίνικε που ένωνε το Βερολίνο με το Πότσνταμ. Εδώ γυρίστηκε η ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ «Η γέφυρα των κατασκόπων».
Εικόνα: imago/Camera4
Μουσείο Κατασκοπείας
Το διαδραστικό Μουσείο Κατασκοπείας κοντά στην πλατεία Πότσνταμ παρουσιάζει στους επισκέπτες τον κόσμο των μυστικών υπηρεσιών, δίνοντας ιδιαίτερο βάρος στον Ψυχρό Πόλεμο και στο ρόλο του Βερολίνου ως τόπο δράσης μυστικών πρακτόρων. Ένα από τα πιο δημοφιλή εκθέματα είναι ένα ανατολικογερμανικό Trabant εξοπλισμένο με κάμερα υπέρυθρων ακτινών.
Εικόνα: picture-alliance/dpa/B. von Jutrczenka
8 εικόνες1 | 8
Ορισμένα τμήματα, το καθένα με πλάτος 1,20 μέτρα και ύψος 3,60 μέτρα, έχουν μεταφερθεί σχεδόν σε όλο τον κόσμο με την πάροδο των ετών, ενώ η τύχη αρκετών άλλων είναι άγνωστη. «Μπορούμε όμως να βρούμε περισσότερα τμήματα», διαβεβαιώνει ο Γιούλιαν Σάσα.
Η ζήτηση πάντως έχει μειωθεί εδώ και μερικά χρόνια. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Urban Products έχει προ πολλού σταματήσει να επικεντρώνεται αποκλειστικά στο σκυρόδεμα. Νοσταλγικές τσίγκινες πινακίδες, μπρελόκ με μοτίβα του Βερολίνου και άλλα είδη δώρων αποτελούν πλέον τον πυρήνα της δραστηριότητας της βερολινέζικης εταιρείας.