Έρχεται στη ζωή η ώρα της σποράς, έρχεται κι η ώρα της συγκομιδής, η ώρα του κάματου και η ώρα της ανάπαυλας, η ώρα του ξοδέματος κι η ώρα της απογραφής. Ανεξαρτήτως ειδικών περιστάσεων. Μια ειδική περίσταση είναι να ξεκινήσει κάποιος από το Αγρίνιο και να καταλήξει στο Μπίλεφελντ της Γερμανίας. Μια άλλη ειδική περίσταση είναι να δουλεύει τη μέρα και να γράφει στίχους τη νύχτα. Ο ποιητής που διαλέξαμε για σήμερα ζει στο Μπίλεφελντ, δουλεύει τη μέρα και γράφει στίχους τη νύχτα. Και καμιά φορά μετά το ξόδεμα χρόνων έρχεται μια στιγμή απογραφής. Χωρίς υπερβάλλοντα ενθουσιασμό, αλλά και χωρίς μοιρολατρία, χωρίς να θριαμβολογεί, αλλά και χωρίς να οικτίρει τον εαυτό του. Μια στιγμή διάρκειας και εσωτερικής ισορροπίας. Το ποίημά του που διαλέξαμε για σήμερα λέγεται:

 

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ

 

Ευτυχισμένος που κοιμήθηκε

στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου

και πλύθηκε στις τουαλέτες της εθνικής.

 

Που άφησε πίσω τα γερόντια του, τα κόκαλα του Ράμπο

κι ένα σπίτι υποθηκευμένο

με τις αναμνήσεις να τρέχουν πανικόβλητες.

 

Ευτυχισμένος που έδεσε τα κορδόνια του

στη γέφυρα των στεναγμών

με το λευκό του πουκάμισο σε εντελή αντίθεση με το σκοτάδι.

 

Ευτυχισμένος που απέφυγε κοντέινερ, ή ψυγεία.

 

Που πέρασε την αδιαφορία σχεδόν άθικτος,

σαν κάποιον που έπαθε εγκεφαλικό 

κι έχασε την όραση του ενός ματιού.

 

Ευτυχισμένος που φόρεσε το ίδιο κοστούμι στο γάμο,

το ίδιο και στην κηδεία.

 

Που στο τελωνείο είχε να δηλώσει μόνο την ψυχή του.

 

Ευτυχισμένος που ανακάλεσε

και παρ’ όλα αυτά συνεχίζει να πληροί τις προδιαγραφές

ανθρώπου.

 

Που ο επίδεσμος προστατεύει  το στήθος και η τσίχλα

τη δυσοσμία του στόματος.  

 

Το ποίημα του Γιώργου Λίλλη «Ευτυχισμένος που έκανε το ταξίδι του Οδυσσέα» θα δημοσιευθεί φέτος μαζί με άλλα σε συλλογικό τόμο που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις της ΕΣΤΙΑΣμε χρηματοδότηση της Deutsche Welle. Είκοσι δύο Έλληνες συγγραφείς που συνδέονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο με τη Γερμανία καταθέτουν κείμενα και ποιήματα.