Εκτενές ρεπορτάζ για τις πολιτικές φιλοδοξίες της Μαρίας Καρυστιανού δημοσιεύει η Frankfurter Rundschau.

«Τρία χρόνια μετά το μεγαλύτερο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην ιστορία της Ελλάδας η καταστροφή στα Τέμπη έχει μετατραπεί σε σύμβολο της κρατικής αποτυχίας. […] Μέσα από την οργή αναδείχθηκε μια προσωπικότητα που πλέον αμφισβητεί το πολιτικό σύστημα: η Μαρία Καρυστιανού, 53χρονη παιδίατρος από τη Θεσσαλονίκη που έχασε τη 19χρονη κόρη της στην τραγωδία.

Η ίδια ίδρυσε έναν σύλλογο συγγενών των θυμάτων, απαίτησε διαφάνεια και πλήρη διαλεύκανση του δυστυχήματος. Στο επίκεντρο της κριτικής της βρίσκονται οι πολιτικοί υπεύθυνοι της χώρας, οι οποίοι, παρά τις πολυετείς επενδύσεις της ΕΕ, δεν εγκατέστησαν λειτουργικά συστήματα ασφαλείας, όπως ηλεκτρονικό τρόπο καθοδήγησης των αμαξοστοιχιών. Συνδικάτα και ειδικοί σε θέματα ασφαλείας προειδοποιούσαν επί χρόνια για τις ελλείψεις, χωρίς όμως να αλλάξει τίποτα».

Για πολλούς συγγενείς η «δικαστική διαδικασία δεν αρκεί. […] Γι' αυτό και η Καρυστιανού προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, ανακοινώνοντας προσφάτως πως θέλει να ιδρύσει δικό της κόμμα. Με αυτό επιδιώκει να εκφράσει μια κοινωνική δυσαρέσκεια που ξεπερνά κατά πολύ τη διερεύνηση της τραγωδίας.

Δημοσκοπήσεις έδειχναν πως τόσο ένα πιθανό νέο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού όσο και μια νέα συμμαχία γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα θα μπορούσαν αμέσως να εξελιχθούν στη δεύτερη ισχυρότερη πολιτική δύναμη της χώρας. Στις πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις του Μαΐου ωστόσο και οι δύο έχασαν μέρος της υποστήριξής τους».

Κατά το γερμανικό μέσο πάντως «η πολιτική άνοδος της μέχρι πριν λίγα χρόνια άγνωστης γυναίκας είναι ραγδαία. "Ο ρόλος της Καρυστιανού ως εκπροσώπου των συγγενών των θυμάτων, καθώς και η συμβολή της στο να παραμένει η διερεύνηση του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στο επίκεντρο της δημόσιας προσοχής, αποτελούν κεντρικούς παράγοντες που συμβάλλουν στη δημοτικότητά της”, εξηγεί ο Νόρμπερτ Μπέκμαν-Ντίρκες, διευθυντής του παραρτήματος του Ιδρύματος Konrad-Adenauer (KAS) στην Αθήνα. Η δημοτικότητα της Καρυστιανού αποτελεί επίσης σύμπτωμα της κρίσης εμπιστοσύνης απέναντι στα καθιερωμένα κόμματα στην Ελλάδα.

Κατά τον ειδικό "οι πολιτικοί outsiders κερδίζουν σε αυτό το περιβάλλον γρήγορα υποστήριξη ως εναλλακτική επιλογή διαμαρτυρίας”. Τέτοιες αντισυστημικές τάσεις παρατηρούνται αυτή την περίοδο σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Άνθρωποι που αντιμετωπίζουν το πολιτικό σύστημα ιδιαιτέρως επικριτικά θα στρέφονταν πιο εύκολα σε ένα τέτοιο κίνημα, παρά για παράδειγμα προς τη συντηρητική κυβερνητική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας».

Το τι θα πρεσβεύει πολιτικά το κόμμα της Καρυστιανού παραμένει βέβαια άγνωστο και ως τώρα δεν υπάρχουν σαφείς θέσεις επί των πολιτικών ζητημάτων, όπως παρατηρεί η Frankfurter Rundschau. «Ταυτοχρόνως αυξάνεται και η κριτική προς την Καρυστιανού: πρώην υποστηρικτές της τής καταλογίζουν όχι μόνο την ασαφή πολιτική κατεύθυνση, αλλά και προσπάθεια προσέγγισης δεξιών ψηφοφόρων. Μία από τις στενότερες συμβούλους της, η Μαρία Γρατσία, ήταν υποψήφια το 2023 με το ακροδεξιό κόμμα ΝΙΚΗ, όπως αποκαλύφθηκε προσφάτως, ένα μικρό κόμμα της Ακροδεξιάς που συνδέεται στενά με την ελληνορθόδοξη Εκκλησία και απορρίπτει, μεταξύ άλλων, τον γάμο για όλους και τις νόμιμες αμβλώσεις. Επίσης, ορισμένες δηλώσεις της Καρυστιανού για τη μετανάστευση προκάλεσαν και αυτές αντιδράσεις, καθώς η ίδια έκανε λόγο για "παράνομες εισβολές” στη χώρα.

Το πόσο βιώσιμο θα αποδειχθεί πολιτικά το κίνημα της Καρυστιανού μένει να φανεί. […] Το κατακερματισμένο ελληνικό κομματικό σύστημα έχει γεννήσει επανειλημμένως τα τελευταία χρόνια νέα πολιτικά κινήματα […] και η Καρυστιανού έχει και ανταγωνισμό στη μάχη για τον ρόλο της βασικής εκπροσώπου των δυσαρεστημένων.

Η μετάβασή της από τον ακτιβισμό στην κομματική πολιτική προκαλεί δε και αποδοκιμασίες ακόμα και στον κύκλο των συγγενών των θυμάτων. Η Καρυστιανού ωστόσο δεν θέλει να απομακρυνθεί από την αποστολή της. […] Στόχος της είναι να προσελκύσει μέσα σε λίγες εβδομάδες 30.000 έως 40.000 μέλη. Το πόσο ισχυρή θα είναι η πολιτική δυναμική της θα φανεί το αργότερο στις βουλευτικές εκλογές του 2027», καταλήγει η FR.

NZZ: Η παραγωγή φέτας της Λέσβου σε κίνδυνο

Η Neue Zürcher Zeitung γράφει για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί φέτας στη Λέσβο εξαιτίας της επιδημίας αφθώδους πυρετού.

Από τις 15 Μαρτίου «έχουν καταγραφεί σχεδόν 80 κρούσματα. Στους δρόμους του νησιού έχουν στηθεί μπλόκα, μπροστά στα οποία δυνάμεις με λευκές προστατευτικές στολές ψεκάζουν τα αυτοκίνητα που θέλουν να περάσουν. Επιπλέον, κρατικές κτηνιατρικές ομάδες είχαν θανατώσει μέχρι το τέλος της πρώτης εβδομάδας του Μαΐου σχεδόν 28.000 ζώα».

Τα αυστηρά μέτρα που ισχύουν στο νησί έχουν επιδεινώσει και τη δυνατότητα μετακίνησης των ζώων, τα οποία ως εκ τούτου δυσκολεύονται να βρουν αρκετή τροφή – με αποτέλεσμα να παράγουν πολύ λιγότερο γάλα. Και την ίδια στιγμή το γάλα που παράγεται μπορεί να παραδίδεται μόνο στα λίγα τυροκομεία που παραμένουν ανοιχτά παρά την απαγόρευση εξαγωγών.

«Η Ελλάδα εξάγει φέτα αξίας έως και ενός δισεκατομμυρίου ευρώ τον χρόνο», παρατηρεί η ελβετική εφημερίδα. «Είναι η μοναδική χώρα στην ΕΕ που επιτρέπεται να αποκαλεί το λευκό αυτό τυρί ως "φέτα”. Και ακόμα και μέσα στην Ελλάδα η παραγωγή είναι περιορισμένη: μόνο επτά περιοχές επιτρέπεται να παράγουν φέτα. Οι έξι από αυτές βρίσκονται στην ηπειρωτική Ελλάδα. Η έβδομη είναι η Λέσβος.

Η παραγωγή τυριού ανήκει στις σημαντικότερες πηγές εισοδήματος του νησιού: στη Λέσβο ζουν 84.000 κάτοικοι και υπάρχουν περίπου πέντε φορές περισσότερα πρόβατα. Κτηνοτρόφοι, σφαγεία, τυροκομεία και μεταφορικές εταιρείες εξαρτώνται από τα ζώα. Όμως από το ξέσπασμα της επιδημίας ούτε γάλα ούτε τυρί επιτρέπεται να φύγουν από το νησί. Όχι επειδή η κατανάλωσή τους θα ήταν επικίνδυνη – για τους ανθρώπους ο ιός είναι ακίνδυνος. Αλλά επειδή μπορεί να παραμείνει σε συσκευασίες ή φορτηγά και έτσι να απειλήσει ολόκληρη την ελληνική κτηνοτροφία αιγοπροβάτων».

Η Ελλάδα ξεκίνησε «πρόγραμμα άμεσης βοήθειας ύψους 8 εκατομμυρίων ευρώ για τα τυροκομεία. Επιπλέον, οι αγρότες μπορούν να λάβουν περίπου 70 ευρώ για κάθε θανατωμένο πρόβατο, καθώς και άλλες επιδοτήσεις, για παράδειγμα για ζωοτροφές. […] Πολλοί αγρότες βέβαια δεν εμπιστεύονται την κυβέρνηση», θεωρώντας πως είτε δεν θα λάβουν ποτέ χρήματα είτε αυτά θα είναι ανεπαρκή.

Οι αγρότες «ζητούσαν υψηλότερες αποζημιώσεις και εμβολιασμούς κατά της επιδημίας. Όμως το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης έχει μέχρι στιγμής απορρίψει το αίτημα. Η αιτιολόγηση είναι πως με τους εμβολιασμούς δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί η επιδημία, καθώς τα ζώα θα μπορούσαν να συνεχίσουν να μεταδίδουν την ασθένεια. Επιπλέον, η Ελλάδα θα μπορούσε να χάσει την πιστοποίηση της ΕΕ ως χώρα "απαλλαγμένη από τη νόσο χωρίς εμβολιασμό”, κάτι που αποτελεί προϋπόθεση για εξαγωγές σε πολλές τρίτες χώρες, μεταξύ αυτών οι ΗΠΑ και η Μέση Ανατολή. Έτσι, αντ' αυτού θανατώνονται ολόκληρα κοπάδια.

[…] Για πρώτη φορά την περασμένη εβδομάδα επιτράπηκε ξανά η μεταφορά τυριού στην ηπειρωτική χώρα υπό αυστηρά μέτρα. Όμως για πολλούς αγρότες είναι ήδη πολύ αργά. Λίγο μετά τις πρώτες εξαγωγές, τοπικά μέσα ενημέρωσης δημοσίευσαν πλάνα από drone ενός ομαδικού τάφου στα βορειοδυτικά του νησιού. Εκεί  θάφτηκαν 4.500 πρόβατα».