آلمان در تحکيم روابط با عراق محتاط است
۱۳۸۷ مرداد ۲, چهارشنبه![پذایرایی مرکل، نخست وزیر آلمان از مالکی، نخست وزیر عراق](https://static.dw.com/image/3504336_800.webp)
تاچندي قبل سفر به عراق براي سياست مداران آلمان تابو بود. آنها ار آغاز جنگ در عراق، از سفر به اين کشور نا آرام خود داري مي ورزيدند، زيرا وزارت خارجۀ آلمان، از سفر به اين کشور جنگ زده هوشدار داده است: وقوع موارد انفجاري، حملات انتحاري و گروگان گيري - سه دليل اساسي بودند براي اين هوشداري. نخستين عضو دولتي آلمان که بعد از سقوط صدام حسين جرئت سفر به عراق کرد، اندکي قبل ميشائل گلوس، وزير اقتصاد کشور بود. او از تمام جوانب با محبت در عراق استقبال شد، اما سفر وزير اقتصاد آلمان در عراق با محافظت و تدابير شديد امنيتي همراه بود.
حالا حکومت آلمان از يک طرف زمان را براي تحکيم رابطۀ نزديک با عراق مساعد مي بيند، اما از جانب ديگر به دليل فقدان امنيت کافي در عراق، با احتياط عمل مي کند. اين که اين نزديکي نه با سرعت، بلکه با قدم هاي آهسته صورت خواهد گرفت، از مذاکرات ميان نخست وزيران دو کشور،مرکل و نوري المالکي در برلين نمايان مي گردد. نوري مالکي يک تصوير خوش بينانۀ را از کشورش عرضه مي کند و مي گويد که اوضاع امنيتي در عراق بهتر شده است و حکومت با جديت در راستاي آشتي ملي جد و جهد مي نمايد. اما براي بازسازي کشور، ما به کمک هاي آلمان نيازمند هستيم. مرکل نخست وزير آلمان به صورت دوستانه اي وعده کمک ها آموزش دهنده و مشاوره را نمود، اما در زمينه هاي مسايل سياسي - جغرافيايي که مربوط به عراق با کشورهاي همسايه آن مي گردد، آگاهانه سکوت نمود. انگيلا مرکل در رابطه با عراق، از يک سياست دوجانبۀ محدود پيروي مي کند که در سال هاي اخير معيار براي سیاست حکومت آلمان بوده است. از نظر او اوضاع امنيتي عراق، آنسان که مهمانش مالکي فکر مي کند، چندان ايده آل به نظر نمي آيد. ممکن است مرکل به اين دليل به آروزي مالکي که گويته انستيتوت در بغداد بازگشايي شود، توجه مبذول نداشت.
پيشنهاد هاي بسيار مالکي امکان خوبي براي آلمان آماده مي کند، تا نقش مهمي در عراق بازي نمايد، به خصوص در زمينه هاي اقتصادي که مالکي سعي دارد به اين دليل در ديدارش از آلمان با شرکت هاي مختلف رابطه قايم کند. اما تا کنون خطر هاي امنيتي نيز مانع اين گونه روابط در زمينه هاي اقتصادي بوده است. باوجود آنکه اين امر قابل درک است، اما از طرف ديگر شرکت هاي آلماني و نيز حکومت آلمان به اين ترتيب ميدان را به ديگران واگذار مي کنند و شايد به اين ترتيب نيز چنين سهل انگارانه از جاي پا باز کردن و نفوذ در يک چنين منطقۀ مهم صرف نظر مي نمايند.