کامیلا مانفریدی، یک دختر مکتب و فعال از بوینس آیرس است. او بدون دستمال سبزش، خانه را ترک نمی کند. دستمال برای او و هزاران زن در ارجنتاین، به یک نماد سیاسی تبدیل شده است. به خصوص دختران جوان مانند کامیلا، در این کشور از زن آزاری و دختر بازی مردان به ستوه آمده اند.

کامیلا می گوید: «این بی عدالتی وحشتناک است! هر باری که یک دختر ناپدید می شود، وقتی یک دختر کشته می شود، وقتی دختر دیگری مورد تجاوز جنسی قرار می گیرد، ما نه فقط خشمگین شده ایم، بلکه خود را بسیج نیز کرده ایم؛ ما به یک صدا تبدیل شده ایم که به آن گوش داده می شود، در همه مکاتب، همه جا، تا به این وسیله بالاخره به این اعمال وحشتناک پایان داده شود.»

کامیلا  از همان آغاز در جنبش دختران سهم گرفته است با فریاد های بلند علیه خشونت زنان، آنهم نه فقط در ارجنتاین، بلکه در  کشور های همسایه آن نیز. حالا در این کشور از کشتار جنسیتی در حق زنان  سخن گفته می شود.

کامیلا با دختران و زنان جوان از جمله در برابر پارلمان نیز در تظاهرات بزرگ برای قانونی کردن سقط جنین اشتراک کرد. او در برابر نمایندگان پارلمان با یک سخنرانی آتشین ظاهر شد، تا زنان در ارجنتاین نیز اجازه داشته باشند به صورت قانونی سقط جنین کنند.

این دختر ۱۷ ساله می خواهد که وضعیت زنان به صورت بنیادی در کشور تغییر یابد. او با دوستان اش بخش مهمی از جنبش برای حقوق زنان است. آنها در برابر کلیسای کاتولیک و مقامات دولتی ایستادگی می کنند و خواستار تربیت و روشنگری در باره مسایل جنسی می شوند.

خوانیتا پِدروزو، یک دوست و  فعال دختر دیگر می گوید: «ما می خواهیم که در برابر آزار های جنسی اقدام شود، ما می خواهیم که در این باره بالاخره حرف زده شود و به این حملات جنسی پیهم، در دیسکوتیک ها، در سرک ها، همه جا که به صورت دایم اتفاق می افتد، پایان داده شود.»

صدای این دختر تا پارلمان راه یافت. دست کم، دلایل او بعضی از نمایندگان را قانع کرد. سیلویا لوسپِناتو، از حزب حکومتی "پی آر او" در باره این جنبش گفت: "این بسیار عالی است. این دختران نوجوان بسیار تاثیر گذاشته اند، نمایندگان پارلمان به این دختران خودشان به دقت گوش دادند و به این دلیل دیدگاه های شان را در باره سقط جنین و حقوق زنان تغییر داده اند. ما باید به هر صورت این پیشرفت را تشویق کنیم. اگر دختران نوجوان در راستای حقوق شان مبارزه کنند، در این صورت ما یک جامعه عادلانه خواهیم داشت."

لوسیانا پِکر یک زن روزنامه نگار در باره جنبش دختران نوجوان در کشورش گفت: "این یک پدیده کاملاً بی نظیری است که این دختران نوجوان ایجاد کرده اند. چنین چیزی در جهان وجود ندارد که دختران زیر سن ۱۸ سالگی، به این صورت در سیاست مداخله کنند، در یک روند قانونگذاری برای سقط جنین آزاد، قانونی و مجانی. این ها همه خوردسال هستند، این ها  دختران مکتب هستند."

کامیلا می داند که تا به حال با مبارزت اش در راستای حقوق زنان دست آورد های چشمگیر داشته است. او حتی دختران هم مکتبی کاتولیکی اش را نیز قانع کرده است. آنها نیز دستمال های سبز را به عنوان نماد مقاومت علیه زن ستیزی حمل می کنند.

Rebossio/si/hm