ملل متحد خواستار آزادسازی پولهای مسدود شده افغانستان شد
۱۴۰۰ دی ۲۴, جمعه
دبیرکل سازمان ملل از ایالات متحده امریکا و بانک جهانی خواستار آزادسازی پولهای امدادی برای افغانستان شد. او همزمان از جامعه جهانی خواست که حمایت خود از مردم افغانستان را افزایش دهند.
با مسدود شدن ذخایر ارزی افغانستان، فقر و گرسنگی در افغانستان افزایش یافته است. عکس از آرشیفعکس: Reuters/O. Sobhani
اعلانات بازرگانی
انتونیو گوتریش، دبیر کل سازمان ملل متحد از ایالات متحده امریکا و بانک جهانی خواسته است که پولهای امدادی برای افغانستان را که از زمان بازگشت دوباره طالبان به قدرت مسدود شده است، آزاد سازند.
گوترش روز پنج شنبه به خبرنگاران در نیویارک گفته است که باید از بدتر شدن «کابوسی که در افغانستان در حال وقوع است» جلوگیری شود. او افزوده است که باید تلاش شود «از یک فروپاشی که منجر به فقر، گرسنگی و بدبختی میلیونها تن میشود، جلوگیری گردد.»
هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان ( یوناما) نیز در صفحه فیسبوکاش نوشته است که دبیرکل ملل متحد از جامعه جهانی خواسته است تا حمایت خود از مردم افغانستان را افزایش دهند. او گفته است: «ما باید از همین حالا برای جلوگیری از فروپاشی اقتصادی و اجتماعی و یافتن راههایی برای جلوگیری از رنج بیشتر میلیونها افغان اقدام کنیم.»
بعد از تسلط دوباره طالبان در افغانستان، جامعه بین المللی میلیاردها دالر دارایی و پول کمکی برای افغانستان را منجمد کرد. این کشور در حال حاضر در بدترین بحران اقتصادی به سر میبرد. سرمای شدید زمستان وضعیت مردم را دشوارتر کرده است.
بحران اقتصادی؛ برخی خانواده های افغان دوباره به قالین بافی روی آورده اند
داستان تصویری چهار برادر افغان که برای امرار معاش دوباره به قالین بافی روی آورده اند. افغانستان در حال حاضر با یک بحران شدید اقتصادی و انسانی مواجه است. بسیاری ها پس از بازگشت مجدد طالبان به قدرت بیکار شده اند.
عکس: Hector Retamal/AFP
از زمان سقوط دولت سابق افغانستان و ظهور مجدد طالبان، افغان ها با مشکلات گسترده ای روبرو بوده شده اند. خشکسالی، فعال نبودن ادارات دولتی، کمبود پول و مسدود شدن منابع مالی افغانستان از جمله مسائلی است که مصیبت افغان ها را تشدید کرده است.
عکس: Hector Retamal/AFP
برادران حیدری، برای امرار معاش اکنون دوباره از کارگاه های قالین بافی قدیمی خود استفاده می کنند. این چهار برادر و تمام اعضای خانواده شان، تقریباً تمام روز را قالین می بافند. نسل قبلی این خانواده نیز همین حرفه را داشتند.
عکس: Hector Retamal/AFP
این خانواده علاوه بر دیگر مشکلات، حالا با برای پیدا کردن مشتری برای قالین هایش نیز با چالش بزرگی روبروست. غلام سخی، بزرگترین عضو این خانواده گفت: «ما چاره ای نداریم، جز اینکه خانواده خود را از این طریق زنده نگه داریم.» قبل از به قدرت رسیدن مجدد طالبان، این خانواده از حرفه سابق خود دست کشیده و تجارتی پرسود در فروش گل های تازه برای عروسی ها در کابل داشتند.
عکس: Hector Retamal/AFP
رووف ۲۸ ساله بزرگترین برادر این خانواده که در کابل زندگی و تجارت می کند نیز گفت: «بدیهی است که زمانی که طالبان حکومت را به دست گرفتند، تجارت هوتل های عروسی نیز بد شد و به همین دلیل دوباره شروع به قالین بافی کردیم.» رووف به خبرگزاری فرانسه گفت: «این کسب و کار اجدادی ما بود که ما را کمک کرد.»
عکس: Hector Retamal/AFP
وقتی قالین سه متری آنها کامل و آماده فروش شد، خانواده انتظار دارند که حدود شش هزار دالر از آن عاید به دست آورند؛ قیمتی که کمتر کسی در شرایط کنونی افغانستان توان پرداخت آن را دارند.
عکس: Hector Retamal/AFP
نورمحمد نوری، رئیس انجمن ملی قالین بافی افغانستان می گوید که از مجموع جمعیت حدود ۳۸ میلیون نفری افغانستان، حدود دو میلیون افغان در صنعت قالین بافی اشتغال دارند. از زمان سقوط طالبان، تقاضا برای قالین در افغانستان کاهش یافته است، اما قالین های دست بافت افغانستان همچنان در بازار بین المللی محبوب هستند.
عکس: Hector Retamal/AFP
کبیر رووف، تاجر قالین در کابل، می گوید که در چند ماه گذشته، هر روز که می گذرد، افغان های بیشتری به قالین بافی روی می آورند، کالایی که وی سرمایه ملی افغانستان می خواند. شماری از زنان افغان نیز به دلیل محروم شدن از کار در بیرون از خانه به قالین بافی روی آورده اند. به گفته کبیر رووف، دخترانی که اکنون به مکتب نمی روند و زنانی که شغلی ندارند، بیش از هر زمان دیگری به قالین بافی می پردازند.
عکس: Hector Retamal/AFP
هرات که هم مرز با ایران است، یکی از ولایاتی است که اکنون مردمش بیش از هر زمان دیگری به قالین بافی مشغول هستند. حاجی عبدالقادر که تا کنون هشت خانواده را برای قالین بافی استخدام کرده، می گوید که مردم هر روز برای کار با او تماس می گیرند. وی با بیان اینکه افرادی هم هستند که هیچ تجربه ای در قالی بافی ندارند، افزود: «در حال حاضر شغل دیگری وجود ندارد.»
عکس: Hector Retamal/AFP
مراودات تجاری بین المللی با افغانستان نیز از زمان سقوط دولت سابق این کشور تحت تأثیر قرار گرفته و قالین که بهترین محصولش به شمار می رود، اکنون به سختی به بازارهای جهانی می رسد. حاجی عبدالقادر، که حدود پنج قالین جدید در هفته دریافت می کند، می گوید بانک ها هفته ای ۴۰۰ دالر اجازه برداشت پول می دهند و این حتی دستمزد کارگران را تامین نمی کند.
عکس: Hector Retamal/AFP
حاجی عبدالقادر می گوید در حال حاضر خریداری برای قالین ها نیز وجود ندارد: «هیچ خارجی برای خرید قالین اینجا نیست.» به گفته وی با خروج سازمان های بین المللی از زمان به قدرت رسیدن طالبان، تجارتش بدتر شده است. اما وی خوشبین است که بر اساس گزارش ها، سفرهای هوایی از افغانستان به کشورهای حوزه خلیج آغاز شده و این امیدواری را برای صادرات قالین هایش بیشتر می کند.