رئیس اوچا: دسترسی دختران به آموزش نیاز جدی افغانستان است
۱۴۰۱ اردیبهشت ۲۶, دوشنبه![Taliban ordnen die Schließung von Mädchenoberschulen in Afghanistan an](https://static.dw.com/image/61227766_800.webp)
رئیس بخش همآهنگی کمکهای بشردوستانه سازمان ملل متحد در افغانستان (اوچا) از بسته بودن مکاتب ثانوری به روی دختران در افغانستان ابراز نگرانی کرده است.
ایزابل موسارد کارلسن، رئیس بخش هماهنگی کمکهای بشردوستانه سازمان ملل (اوچا) در صفحه توییترش نگاشته است که دختران دانشآموز و دانشجوی امروز، داکتران، قابلهها، معلمان و انجینیران فردا هستند.
وی تاکید کرده است که دسترسی به تحصیلات متوسطه و عالی برای دختران و زنان هم یک موضوع حقوق بشری و هم نیاز جدی برای آینده افغانها است.
با گذشت چند ماه از آغاز سال تعلیمی جدید در افغانستان، هنوزهم دختران دانش آموز بالاتر از صنف ششم از رفتن به مکتب محروم اند. با وجود تقاضای مکرر جامعه جهانی در باره بازگشایی مکاتب به روی دختران، طالبان تاکنون در این باره تصمیم نگرفته اند.
اما ذبیح الله مجاهد، سخنگوی طالبان میگوید که حکومت طالبان در باره بازگشایی مکاتب دختران به زودی تصمیم خواهد گرفت.
بیشتر بخوانید: با وجود ممنوعیت طالبان، برخی دختران دوره لیسه در افغانستان به مکتب میروند
مجاهد میافزاید: «موضوع تعلیم دختران زیر کار و بحث است. امیدواری وجود دارد که این موضوع به زودی حل گردد، چون یک نیاز است.»
سخنگوی طالبان تاکید می ورزد که اداره آنان مشکلات زیادی در بخش ارائه خدمات صحی و ساخت مکاتب دارد و آنان خواستار کمک از جامعه جهانی و کشورهای همسایه اند.
طالبان پس از رسیدن به قدرت در افغانستان محدودیتهای زیادی بر زنان و دختران وضع کردند. از همین رو اکنون در بخشهای صحی افغانستان با کمبود پرستار و قابله های زن مواجه اند.
بیشتر بخوانید: مسدود ماندن مکاتب دخترانه بیانگر شکاف عمیق در درون طالبان است
وزارت صحت عامه میگوید که ۳۵ هزار قابله در افغانستان ثبت شده اند، اما به خاطر محدودیتهای که این وزارت با آن رو به رو است، تنها برای شش هزار قابله در سراسر افغانستان زمینه کار فراهم است.
این کشور در حالی با کمبود زنان آموزش دیده و زنان کارمند صحی مواجه است که به تازگی صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (یو ان اف پی ای) در گزارشی از بدتر شدن وضعیت مادران در افغانستان ابراز نگرانی کرده است.
این نهاد گفته است که افغانستان با ۶۳۸ مورد مرگ و میر مادران در هر ۱۰۰ هزار ولادت زنده، یکی از کشورهای با بلندترین میزان مرگ و میر مادران در حوزه آسیا و اقیانوسیه است.