روزانه 2000 دختر در هند کشته می شوند
۱۳۹۴ اردیبهشت ۱, سهشنبه![با شروع کمپاین تازه برخی مردم دختران نوزاد را به یتیم خانه تسلیم می دهند](https://static.dw.com/image/15901013_800.webp)
با وجود قانونی که آزمایش تعیین جنسیت پیش از تولد نوزادان را منع می کند، در برخی از مناطق هندوستان سقط های گزینشی مبتنی بر جنسیت یک امر معمول است. به این دلیل شمار دختران نسبت به پسران در هند کاهش یافته است.
مانیکا گاندهی، وزیر زنان و اطفال هندوستان روز دوشنبه به شبکه خبری "ان دی تی وی" گفت که «2000 دختر روزانه در رحم مادر شان کشته می شوند. برخی از آن ها همین که تولد می شوند، بر صورت شان بالش گذاشته می شود و خفه می گردند.»
سرشماری ای که در سال 2011 در هند صورت گرفت، نشان می دهد که تناسب اناث و ذکور نسبت به سرشماری ده سال پیشتر از آن بسیار اندک بهبود یافته است. شمار کمتر دختران نسبت به پسران تولد شده اند و تناسب پسران در برابر دختران 6 نفر در برابر 5 نفر می باشد.
نتیجه تحقیقاتی که در مجله طبی بریتانیایی به نام "دی لنسیت" در ماه می 2011 انتشار یافت، نشان می دهد که در سی سال گذشته دست کم 12 میلیون نواز دختر در هند سقط داده شده اند که این منجر به برهم خوردن تناسب دختران و پسران شده است. در سال 2011 در مقابل 818 دختر، 1000 پسر تولد شده اند. درسال 1981 در برابر هر 1000 پسر 962 دختر تولد شده بودند.
در هندوستان به طور سنتی یک فرهنگ مردسالار حاکم است و پسران را به مثابه یک سرمایه، نان آور و کسی می دانند که نام خانواده را حفظ می کند و آخرین مناسک دینی را برای والدین شان انجام می دهند.
این درحالی است که به دختران همچون یک مسئولیت دست و پا گیر نگریسته می شود که خانواده های شان می بایست جهت ازدواج مطلوب برای شان جهزیه گرانی تهیه کنند. در فرهنگی که مناسبات جنسی پیش از ازدواج برای خانواده مایه ننگ است، والدین در مورد حفاظت دختران شان نیز تشویش دارند.
در ابتکاری در 100 منطقه ای که در آن تناسب تولد دختران نسبت به پسران پایین است، کوشش می شود تا اجرای قانون در قبال انتخاب جنسیتی جنایتکارانه پیش از ولادت، بهتر صورت گیرد و دسترسی دختران به تعلیم و تربیت بهبود بخشیده شود.
گاندهی که در ماه می سال گذشته به این مقام منسوب شده است، در نخستین مصاحبه تلویزیونی اش گفت: «ما دست کم تا یکی دو سال دیگر انتظار نداریم نتایج (مطلوب) بگیریم، زیرا این یکی از مواردی است که نهایت کم تغییر می خورد.»
او علاوه نمود که این کارزار مبارزاتی منجر به آن گردید که شمار بیشتر نوزادن دختر به یتیم خانه ها راه یابند. گاندهی گفت که اما این یک پاسخ مثبت بود، زیرا نوزادان دختر «به جای آنکه کشته شوند، دور انداخته شده اند.»
وزیر نامبرده گفت: «نتیجه این است که در این صد منطقه صدها طفل به یتیم خانه ها رها شده اند. در ماه جاری یتیم خانه ها در امرتسر 89 دختر را قبول کرده اند. در منطقه تامیل نادو عین چیز است. در همه این مناطقی که ما انتخاب کرده ایم، آن ها شمار زیاد دختران را در "پلانا" یا یتیم خانه های دولتی قبول کرده اند.»