مسئله تقسیم مجدد پناهجویان میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا بیش از دو سال است که بحث برانگیز است. محکمه عالی اروپا در حال حاضر اقامه دعوا از سوی مجارستان (هنگری) و سلواکیا را در قبال سهمیه بندی الزامی پناهجویان رد کرد.
عکس: picture-alliance/dpa/MTI/Z. Szigetvary
اعلانات بازرگانی
به قول وزارت خارجه سلواکیا در براتسلاوا، این کشور حکم محکمه عالی اروپا را در مورد تقسیم مجدد پناهجویان در اتحادیه اروپا قبول دارد، اما نگرانی هایش هنوز در قبال این امر پابرجاست. سخنگوی وزارت خارجه سلواکیا به روزنامه آلمانی "ولت" گفته است که "ما از این حکم آگاهی حاصل کردیم و آن را می پذیریم"، اما "هنوز باید در مورد جزئیات" آن انتظار کشید. سخنگوی وزارت خارجه سلواکیا گفت که این حکم واقعیت مساله را که تقسیم پناهجویان براساس سهمیه بندی عملی نیست، تغییر داده نمی تواند.
محکمه اروپا در لوکزامبورگ تصمیم گرفته است که سلواکیا و مجارستان، با وجود امتناع قبلی، باید پناهجویان را قبول کنند. محکمه عالی اروپا اعلام کرد که تصمیم اتحادیه اروپا در قبال سهمیه بندی الزامی درست است. همچنین گفته شده است که تقسیم پناهجویان به عنوان یک اقدام موقت مجاز است و از طرف دیگر عملکردی مناسب برای کاهش فشار از یونان و ایتالیا است. محکمه عالی اروپا گفته است که شورای اتحادیه اروپا نیز اجازه چنین یک تصمیم گیری را داشته است و نیاز به یک قانون رسمی با تایید پارلمان های ملی نیست. در توجیهی که در قبال این حکم ارائه گردیده است، آمده است که پیمان لیسبون، موسسات اتحادیه اروپا را اجازه می دهد که "تمام اقدامات موقت لازم را برای پاسخ گویی موثر و سریع به وضعیت حاد ناشی از هجوم ناگهانی آوارگان روی دست بگیرند."
ویتولد واسچیکوفسکی وزیر خارجه پولند، گفته است که این حکم برای غیرمنتظره نبود. او گفته است که "سلواکیا به من هشدار داده بود که چنین حکمی می آید." او افزود که متاسفانه موسسات اتحادیه اروپا استندردهای دوگانه دارند.
تصویر: رنجی که مهاجران در مرزهای مجارستان میکشند
پناهجویان درمرز جنوبی مجارستان (هنگری) با سختی های زیادی مبارزه می کنند. اما نمی خواهند برگشت کنند. مهم نیست عبوربه جانب غرب اروپا چه اندازه مشکل است. در این آلبوم عکس گوشه یی از مشکلات پناهجویان در مجارستان را می بینید.
عکس: DW/D. Cupolo
آوارگان، مهمانان ناخواسته در مجارستان
ویکتور اوربان، نخست وزیر مجارستان دیگر نمی خواهد پناهجویان را در کشورش جای دهد. او این موضوع را به صورت روشن ابراز داشته است. اما پناهجویان باز هم به مرزهای این کشور می رسند. به طور مثال به کلیبیا.
عکس: DW/D. Cupolo
دروازه ورود به اروپا
مردم با امیدواری به سوی کلیبیا می آیند تا از این گذرگاه عبور کنند. دولت صربستان و مجارستان توافق کرده اند که روزانه تا به۲۰ مهاجر اجازه عبور داده شوند. بعد از اینکه آنها ثبت نام شدند برای شان یک وقت ملاقات برای مصاحبه داده می شود تا به مرز بیایند. در اینجا آنها توسط مقامات مجارستان مصاحبه می شوند و اسناد آنها بررسی می گردد.
عکس: DW/D. Cupolo
مشکلات در روند اداری
کارها به درستی پیش نمی رود. محمد جمال ۱۸ ساله سوریایی بعد از اینکه نامش را در لیست مصاحبه شوندگان دید، به کلیبیا آمد. اما یک مقام مرزی به او گفت که وقت مصاحبه از یک مهاجر مصری به همین نام بوده است و اسناد او تاکنون اصلاَ به اینجا نرسیده است.
عکس: DW/D. Cupolo
بدون حمایت
جمال بدون امکانات انتخاب در کمپ عبوری گذرگاه مرزی باقی مانده است. جایی که حدود ۱۰۰ نفر برای رسیدن زمان مصاحبه خود انتظار می کشند. در کمپ فقط یک نل آب وجود دارد و از سازمان های امداد رسانی هم همه روزه کسی به آنجا نمی آید. متقاضیان پناهندگی مجبورند عملا به تنهایی این وضعیت را تحمل و سپری کنند. این دختر یکی از ۹ فرزند یک خانواده ایزدی است که هفته ها در این کمپ مانده اند.
عکس: DW/D. Cupolo
تمام وقت تحت نظارت
جمال به دویچه وله گفت: «من راه دیگری پیدا می کنم». او با قاچاقچیان در کمپ صحبت کرده است. جمال ماه گذشته ۱۵۰۰ یورو پرداخت کرد تا از حصار مرزی عبور کند اما گرفتار شد و دوباره به بلگراد بازگشت داده شد. گشت و گذار هلیکوپترها و نیروهای پولیس عبور غیرقانونی از مرز را دشوار کرده است. جمال می گوید: «باور کن، اگر از پولیس تیزتر باشی، سگ را به جانت ایلا می کنند.»
عکس: DW/D. Cupolo
بهتر از هر جای دیگری
اطفال ولید خالد، انجنیر موتر از اربیل عراق در نزدیکی حصار مرزی بازی می کنند. دو ماه پیش خالد همراه با خانواده اش به اینجا آمدند. از آن وقت مشکلاتی در اسناد مهاجرت آنها وجود دارد. او می گوید: «پولیس همیشه در پاسخ به سرنوشت مان می گوید که من نمی دانم». او ادامه می دهد: «اینجا وضعیت بسیار خراب است اما باز هم از جاهای دیگر بهتر است».
عکس: DW/D. Cupolo
راه برگشت نیست
کلیبیا یکی از دو کمپ این منطقه است. پناهجویان از شرق میانه به اینجا می آیند. افغان ها و پاکستانی ها در هورگوس می مانند. خالد در حالی که در کمپ آتش را با کالای کهنه روشن می کند، می گوید که او ترجیحا در کلیبیا می ماند. حتی اگر کار پناهندگی او پیش نرود. در کمپ های دیگر او و فامیلش چندین بار مورد دزدی و چپاول قرار گرفته اند.
عکس: DW/D. Cupolo
نبود همدردی
سیدنی فرناندرز از سازمان امدادی صربستانی "نورد ستار" می گوید: «در یونان مردمی که با شما صحبت می کنند به طور معمول ابراز همدردی و مهربانی می کنند». او همچنان گفت: «در اینجا مردم محلی فکر می کنند که باید در خانه هایشان بمانند و برای کشورشان مبارزه کنند».
عکس: DW/D. Cupolo
8 عکس1 | 8
کندی در تقسیم پناهجویان هنوز ادامه دارد
این تصمیم مبارزه ای سخت برای تقسیم عادلانه ۱۲۰ هزار پناهجو بوده است. این پناهجویان باید در کشورهای دیگر اتحادیه اروپا به منظور کاهش فشار از دوش یونان و ایتالیا تقسیم گردند. این تصمیم وزرای داخله اتحادیه اروپا در ماه سپتمبر سال ۲۰۱۵ طوری بود که در اصل، تقسیم مجدد به تاریخ ۲۶ سپتمبر ۲۰۱۷ باید تکمیل می شد. با توجه به آمار کمیسیون اتحادیه اروپا از پایان ماه آگست، مجارستان مجبور به پذیرش ۱۲۹۴ و سلواکیا مکلف به پذیرش ۹۰۲ نفر از پناهجویان اند. تا کنون، مجارستان هیچ پناهجویی را بر اساس این تصمیم نپذیرفته است و سلواکیا تنها ۱۶ پناهجو را قبول کرده است. در کشورهای دیگر اتحادیه اروپا، حتی ۳۰ هزار پناهجو هم تا کنون پذیرفته نشده اند.
تصمیم قضات لوکزامبورگ، برای ویکتور اوربان، نخست وزیر محافظه کار مجارستان، یک ضربه جدی است. با توجه به نگرش وی در مورد مسئله پناهجویان، او چندین بار با دیگر کشورهای عضو اتحادیه اروپا و همچنین کمیسیون اتحادیه اروپا وارد مناقشه گردیده است. در نهایت اوربان رسید مبلغ ۴۰۰ میلیون یورو را که برای ساخت حصار مرزی در مجارستان به مصرف رسانده است، برای مقامات بروکسل ارائه کرد. بنابراين اتحاديه اروپا بايد نيمي از هزينه ها را که براي ساخت این حصار مرزی و فعالیت ها به مصرف رسانده است، بپردازد. اما کمیسیون اتحادیه اروپا این را رد کرده است.
روز جهانی مهاجران: تصاویر نمادین از بحران مهاجرت
عکس های سرازیر شدن توده وار مهاجران به اروپا در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ در تمام جهان انتشار یافت وبرافکار عامه تاثیر گذاشت. مهاجرت به رنج ها ارتباط دارد وهیچگاه به طور جامعی مانند امروز ثبت نشده بود. آلبوم عکس را تماش کنید:
عکس: Getty Images/AFP/A. Messinis
هدف: زنده ماندن
این سفریست که با فلاکت و خطرات برای جسم و روح توأم است. صدها هزار انسان که غالباً از سوریه اند، برای فرار از جنگ و مصائب آن در سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ به ترکیه و یونان سفر کردند. هنوز هم حدود ۱۰ هزار نفر در سواحل آن کشور در جزایر لسبوس، خیوس و ساموس وجود دارند. بیش از شش هزار پناهجوئی که تازه آمده اند از ماه می تا جنوری ثبت نام شده اند.
عکس: Getty Images/AFP/A. Messinis
با پای پیاده به اروپا
در سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ بیش از یک میون انسان کوشیدند از طریق یونان یا ترکیه، از راه بالقان، بعد از عبور از مقدونیه، صربستان و هنگری به اروپا بیایند. این امواج مهاجران تنها هنگامی متوقف گردید که این راه رسماً مسدود گردید و بسیاری کشورها مرز های شان را بستند. امروز، بسیاری مهاجران راه بسیار خطرناک مدیترانه از طریق لیبیا را برای آمدن به اروپا برگزیده اند.
عکس: Getty Images/J. Mitchell
وحشت زدگی جهانی
این عکس جهان را تکان داد. جسد آیلن طفل سه ساله کردِ سوریائی در سپتمبر ۲۰۱۵ توسط امواج بحر به ساحل ترکیه آورده شده است. این عکس در رسانه های اجتماعی وسیعاً دست به دست شد و نماد بحران مهاجران گردید. اروپا دیگر نمی توانست چشم از آن فرو بندد.
عکس: picture-alliance/AP Photo/DHA
هرج و مرج و ناامیدی
یورش در دقایق آخر: پس از آنکه معلوم شد راه به سوی اروپا دیگر باز نمی ماند، هزاران پناهجو کوشیدند تا در بس های مزدحم و قطار ها در کرواتسیا سوار شوند. در اکتوبر ۲۰۱۵ هنگری مرزهایش را بست و کمپ های کانتینری برپا نمود تا پناهجویان در طی مدتی که درخواست پناهندگی شان ارزیابی می شود، در آنجا بمانند.
عکس: Getty Images/J. J. Mitchell
گزارش دهی پر سروصدا
یک ژورنالیست مجارستانی در ماه سپتمبر ۲۰۱۵ پس از آنکه با یک مرد سوریائی در آویخت که می خواست در منطقه روزسکه واقع در مرز بین صربستان و هنگری از نزد پولیس بگریزد، موجب سروصدا شد. در اوج بحران لحن علیه پناهجویان خشن تر شد. در آلمان حملات علیه اقامتگاه های پناهجویان افزایش یافت.
عکس: Reuters/M. Djurica
مرزها باز نیستند
مسدود گردانیدن رسمی مرزها در راه بالقان در مارچ ۲۰۱۶ منجر به نا آرامی هائی حین عبور از مرز گردید. هزاران پناهجو در ساحل ماندند و گزارش هائی از خشونت های بیرحمانه وجود دارد. بسیاری مانند این پناهجویان در مقدونیه یونان پس از آنکه مرز بسته شد کوشیدند تا مرز را احاطه کنند.
یک طفل آغشته به خون و خاک آلود. این عکس عمران پنج ساله را نشان می دهد که با انتشارش در سال ۲۰۱۶، افکار عامه را تکان داد. این عکس تمثیل هنری برای دهشت در جنگ داخلی سوریه و رنج های مردم سوریه گردید. یک سال پوستر تصویر جدید یک پسر در انترنت انتشار یافت که او را خوشحال تر نشان می داد. حامیان اسد می گویند که این تصویر سال گذشته برای اهداف تبلیغاتی تولید شده است.
عکس: picture-alliance/dpa/Aleppo Media Center
خانه جدید نامعلوم
یک مرد سوریائی در روز بارانی در ایدومنی واقع در مرز مقدونیه یونان دخترش را بردوش دارد. او امیدوار است در اروپا امنیتی برای خانواده اش فراهم سازد. طبق قواعد دوبلین، پناهجویان می توانند در اولین کشور اروپائی که پا می گذارند، درخواست پناهندگی بدهند. بسیاری کسانی که به راه شان ادامه می دهند و به کشور دیگری می روند، شاید به همان کشور اولی که نخست آمده بودند، واپس فرستاده شوند.
عکس: Reuters/Y. Behrakis
وضعیت اضطراری در کمپ ها
مقامات در شمال فرانسه کمپ مشهور "جنگل" را در "کاله" برچیدند. در جریان تخلیه و نقل مکان در ماه اکتوبر ۲۰۱۶ این کمپ آتش گرفت. حدود ۶۵۰۰ باشنده آن در بین سایر پناهگاه در فرانسه تقسیم شدند. شش ماه بعد سازمان های امدادی گزارش دادند که بسیاری پناهجویان زیر سن به حیث بی سرپناهان در اطراف کاله زندگی می کنند.
عکس: picture-alliance/dpa/E. Laurent
غرق شدن در مدیترانه
با وجود خطر نهایت زیاد در جریان این سفر، بسیاری پناهجویان ، از فقر و جنگ در کشورهای زادگاه شان فرار می کنند. آن ها توقع دارند به آینده بهتری در اروپا دست یابند. قایق های انسان ها را بیشتر از ظرفیت شان حمل می کنند و قایق های رابری غالباً واژگون می شوند. تنها در سال ۲۰۱۷ میلادی ۱۸۰۰ نفر هنگام عبور از مدیترانه جان باخته اند. در سال ۲۰۱۶ شمار کسانی که جان سپرده اند ۵۰۰۰ نفر بود.
عکس: picture alliance/AP Photo/E. Morenatti
در لیبیا عدالت نیست
زندان های کمپ در لیبیا انتظار صدها هزار پناهجو از بخش سفلی صحرای افریقا و خاور میانه را دارد که می خواهند از بحیره مدیترانه عبور کنند. قاچاقبران انسان کنترول این تجارت را در دست دارند. سازمان های حقوق بشری می گویند که شرایط در کمپ ها فاجعه بار است. شاهدان عینی از بردگی و فحشای اجباری گزارش داده اند. با اینهم زندانیان هرگز از رویای آمدن به اروپا منصرف نمی شوند.
عکس: Narciso Contreras, courtesy by Fondation Carmignac