محکمه بینالمللی خشونتها علیه روهینگیاها را بررسی میکند
۱۳۹۷ شهریور ۱۶, جمعه
هرچند میانمار عضو محکمه بین المللی جزا نیست، اما این محکمه اعلام کرده است که صلاحیت پیگرد حقوقی جنایت های اردوی میانمارعلیه اقلیت مسلمان روهینگا را دارد. ۷۰۰ هزار تن از این اقلیت قومی مجبور به فرار به بنگله دیش شده اند.
عکس: Reuters/J. Silva
اعلانات بازرگانی
فاتو بن سودا، سارنوال ارشد محکمه عالی بین المللی جزا در ماه اپریل قاضیان این محکمه را موظف کرده بود تا صلاحیت بررسی این امر را روشن سازند.
قاضی های این محکمه حالا با اکثریت تصمیم گرفته اند که محکمه عالی بین المللی می تواند سرنوشت اقلیت قومی روهنگیا را مورد بررسی قرار دهد. آنها در یک بیانیه گفته اند: "محکمه مسئول بررسی جنایات احتمالی علیه بشریت است که در مورد مردم روهینگیا صورت گرفته است."
هرچند میانمار عضویت این محکمه بین المللی را ندارد، اما قاضی ها استدلال کرده اند که از آنجایی که روهینگیایی ها به بنگله دیش آواره شده اند و به این ترتیب بخشی از قضیه در بنگله دیش صورت گرفته است، صلاحیت پیگرد حقوقی این خشونت ها را دارد. بنگله دیش عضویت محکمه بین المللی جزا را دارد.
اتهامات سنگین علیه اردو
در پایان ماه آگست کمیسیون تحقیقاتی سازمان ملل متحد در یک گزارش توصیه کرد که فرمانده کل اردوی میانمار و پنج جنرال این کشور در برابر محکمه بین المللی قرار بگیرند.
تصویر: مهاجران روهینگیا دورنمایی برای بازگشت به میانمار ندارند
از یک سال به این سو صدها هزار روهینگیایی بعد از فرار دسته جمعی از میانمار به کشور همسایه بنگله دیش روزگارشان را با سختی می گذرانند. این اقلیت مسلمان در منطقه مرزی به اصطلاح «ناکجا آباد» با یک آینده نامعلوم مواجه اند.
عکس: Reuters/M. Djurica
ترس از شکنجه
یک سال پس از آغاز فرار توده وار روهینگیایی ها از کشور زادگاه شان میانمار، هزاران نفر از این مهاجران در ساحه موسوم به "منطقه حایل" در مرز بنگله دیش به سر می برند. سال گذشته هر دو کشور بنگله دیش و میانمار توافق کردند که این اقلیت مسلمان می تواند به کشورشان باز گردد. اما ترس از شکنجه بیشتر از احساس درد غربت وبی خانمانی آنها را رنج می دهد.
عکس: AFP/Getty Images/Phyo Hein Kyaw
نه راهی به پیش، نه راهی به پس
هرچند ساحه زیست آنها در مرز میان میانمار وبنگله دیش در قلمرو کشور زادگاهشان قرار دارد، با آنهم روهینگیایی ها نمی توانند باز گردند. "منطقه حایل" توسط سیم خاردار و ماین از بخش های دیگر میانمار جدا ساخته شده است. بنگله دیش به آنها تنها همینقدر اجازه ورود در خاک خود را می دهد که آنها بتوانند مواد اولیه مورد نیاز خود را از سازمان های امداد رسانی دریافت کنند.
عکس: AFP/Getty Images/Phyo Hein Kyaw
"نسل از دست رفته"
این وضعیت به خصوص برای اطفال دشوار و رنج آور است که کمبود مواد غذایی و ابتلا به بیماری جزء زندگی روزمره آنها شده است. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد قبلاً از یک "نسل از دست رفته" هشدار داده و سازمان مدافع حقوق کودکان "سیف د چلدرین" از بهره کشی از کودکان از جمله ازدواج کودکان و قاچاق انسان ابراز نگرانی کرده است.
عکس: AFP/Getty Images/Phyo Hein Kyaw
انبوهی از خیمه ها
در کوتاپالونگ بنگله دیش که بزرگترین کمپ پناهجویان در جهان خوانده می شود صدها هزار از مهاجران روهینگیایی درخیمه های موقتی و کوچک با یکدیگر زندگی می کنند. آنها اجازه ندارند که این کمپ را ترک کنند. همچنان آنها نمی دانند که آیا می توانند در این کمپ بمانند یا خیر. با وجود آنهم روهینگیایی ها در آنجا خانه هایی با مساجد ودوکان ها ساخته اند.
عکس: picture-alliance/AP Photo/A. Qadri
دعا برای آینده بهتر
روهینگیایی ها در کوتاپالونگ می توانند با وجود تمام مشکلات و کاستی ها حداقل باورها و مراسم اسلامی شان را آزادنه انجام دهند. در اینجا در کوتاپالونگ مردان عید قربان را جشن گرفته اند. اما نگرانی وسایه غم واندوه آوارگی در چهره هایشان دیده می شود.
عکس: Reuters/M.P. Hossain
نظم زندگی در فضای بدبختی
چنانچه شفیقه بیگم در خیمه موقتی اش یک وعده غذایی را آماده می کند، روهینگیایی ها تلاش می کنند راهی برای بازگشت به زندگی عادی بیابند. این بانوی ۱۸ ساله در کمپ کوتاپالونگ با صدام حسین ۲۳ ساله از کشورش ازدواج کرده است. روهینگیایی ها در این میان یک زندگی دور از بنگله دیش را در نظر ندارند. علاوه بر مراسم عروسی، تولد کودکان نوزاد نیز در اینجا جشن گرفته می شود.
عکس: Reuters/M. Djurica
نبود چشم اندازی برای بازگشت به وطن ویران شده؟
در حالی که بنگله دیش، که خودش یکی از فقیرترین کشورهای جهان است، می خواهد از بار مشکلات این پناهجویان رهایی یابد، مهاجران روهینگیایی خودشان نمی خواهند که به کشورشان باز گردند. ارتش میانمار اقلیت مسلمان روهینگیا را به طور سیستماتیک بیرون راند و بسیاری از روستاها وخانه ها یشان را به آتش کشید و ویران کرد. به این ترتیب روهینگیایی ها وطنی ندارند که در آن خود را بیگانه احساس نکنند.
عکس: Reuters/S. Z. Tun
7 عکس1 | 7
محققان سازمان ملل این نظامیان میانمار را به نسل کشی و جنایت علیه بشریت متهم کرده اند و اسناد زیادی را در مورد تجاوزهای جنسی و قتل های جمعی علیه مردم روهینگیا مستند سازی کرده است.
این اقلیت مسلمان در میانمار، برمای پیشین، از ده ها سال به این سو سرکوب می شوند و مورد تبیعض قرار می گیرند. سال گذشته وضعیت زمانی به وخامت گرایید که شورشیان روهینگیا بر چندین پایگاه پولیس در ولایت غربی راخین حمله کرده و ۱۲ نیروی امنیتی را کشتند.
بعد از آن اردو از این حمله به عنوان یک دست آویز استفاده کرد و زیر پوشش مبارزه با ترور، خشونت شدیدی را علیه مردم روهینگیا راه اندازی کرد.
فرار صدها هزار از خشونت های اردوی میانمار به بنگله دیش
بیش از ۷۰۰ هزار نفر از اقلیت مسلمان روهینگیا از مرز به سوی کشور همسایه بنگله دیش فرار کردند. آوارگان از چپاول ها، تجاوزات جنسی و اعدام ها گزارش دادند.
براساس تحقیقات فعالان حقوق بشر، تعقیب خشونت آمیز نیروهای نظامی علیه مردم روهینگیا پیش از پیش به صورت دقیق برنامه ریزی شده است.