وزارت صنعت و تجارت طالبان نمایشگاه تولیدات شرکت‌های تولیدی داخلی را به مصرف مالی خود این شرکت‌ها در کابل برگزار کرد.

در این نمایشگاه در حدود ۵۵۰ شرکت تولیدی داخلی اقلام تولیدی شان را به نمایش گذاشته اند. در این نمایشگاه شرکت‌های تولیدی و کشاورزی زنان نیز تحت محدودیت‌های دست و پا گیر حضور داشتند.

پس از تسلط طالبان در افغانستان و وضع محدودیت‌ها بر زنان بسیاری زنان تجارت پیشه در این کشور آسیب جدی دیده اند. ممتاز یوسفزی، رئیس اتحادیه زنان زراعت پیشه می‌گوید که اکنون ۴۵۰۰ زن در سراسر افغانستان عضو اتحادیه زنان زراعت پیشه هستند.

رئیس اتحادیه زنان زراعت پیشه از مشکلات زنان کشاورز سخن می‌گوید و می‌افزاد که پس از به قدرت رسیدن طالبان بسیاری از این شرکت‌ها ورشکست شده و نتوانستند حقوق کارکنان و مصارف دفاتر شان را بپردازند.

علاوه بر فرآورده‌های کشاورزی، در بخشی از این نمایشگاه لباس‌ها و ساخته‌های دستی زنان نیز به نمایش گذاشته شده بود. صالحه سخی، یکی از زنان صنعتکار می‌گوید که در بخش صنایع دستی نیز زنان از لحاظ اقتصادی متضرر و ورشکست شده اند و با مشکلات زیادی رو به رو اند. او می گوید که بازار فروش برای صنایع دستی زنان وجود ندارد و مردم نیز توان خرید ندارند.

این زن تجارت پیشه می افزاید که دختران و زنانی که از تحصیل و کار محروم شده اند، اکنون به خیاطی و صنایع دستی از جمله مهره بافی،‌ حکاکی، منیاتوری و نقاشی روی آورده اند.

صالحه سخی، یکی از زنان صنعتکار می گوید بازار فروش برای صنایع دستی زنان وجود ندارد و مردم نیز توان خرید ندارند.

این زن تجارت پیشه اضافه می کند که در نمایشگاه سهولتی برای زنان وجود نداشت و سالن نمایشگاه زنان از مردان جدا بود:«راه های مردانه و زنانه به نمایشگاه جدا است. این موضوع را طالبان جدی گرفته اند. این کار تاثیر زیادی روی خرید و فروش دارد. وقتی یک خانواده به نمایشگاه می‌آید، مرد باید از یک راه و زن از راه دیگر برود.»

شماری از زنان و دختران که از تحصیل باز مانده اند، به نقاشی، حکاکی و منیاتوری روی آورده اند. این زنان و دختران که سعی می کنند تا با فروش آثار شان، نیازمندی های خانواده هایشان را تامین کنند، می‌گویند به دلیل محدودیت‌های طالبان نمی توانند برخی اثرهایشان را در محضر عام به نمایش بگذارند.

فرشته مرادی که نقاشی و منیاتوری می کند، می گوید که این اثر را که در آن وضعیت دختران و زنان در افغانستان انعکاس یافته است، برای نمایش در این نمایشگاه آورده بود، اما ماموران طالبان آن را گرفتند و با خود بردند.

رخسار سادات که پس از محروم شدن از مکتب به نقاشی و منیاتوری رو اورده است، نگران کمرنگ شدن هنر نقاشی در افغانستان است. او می‌گوید محدودیت‌ها به حدی است که نمی تواند آنچه را دوست دارد نقاشی کرده و نمایش بدهد.

او می افزاید که اثر نقاشی باید مطابق با روحیه اداره طالبان باشد: «یکی از مهمترین محدودیت‌ها این است که به خواست خود هرگز نقاشی کرده نمی توانیم. به گونه مثال ما اجازه نداریم تصویر یک دختر را نقاشی کنیم و به نمایش بگذاریم.» رخسار سادات می گوید که یکی از اثرهای نقاشی او را نیز بدون این که برایشان دلیل بگویند از غرفه نمایشگاه برداشته اند.