ملل متحد خواهان نجات مهاجران روهینگیا در اقیانوس هند شد
۱۴۰۲ آذر ۱۱, شنبه
سازمان ملل متحد خواهان نجات صدها مهاجر روهینگیا شده است که در دو کشتی نامساعد برای بحر در اقیانوس هند در حرکت اند و موقعیت دقیق جغرافیایی کشتی ها معلوم نیست.
هر سال هزاران روهینگیایی راه پرخطر و پر هزینه بحر را در پیش گیرند تا به مالیزیا و یا اندونیزیا برسندعکس: Rahmat Mirza/AP/dpa
اعلانات بازرگانی
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان به روز شنبه از کشور های نزدیک به اقیانوس هند خواست که امکانات جستجو برای نجات مهاجران روهینگیا را در اختیار قرار دهند.
این سازمان بین المللی «به استناد منابع مختلف» گزارش داده است که ماشین های هردو کشتی با حدود جمعاً ۴۰۰ سرنشین، زیان دیده است و حالا در کدام جایی در بحر آندامان در شرق اقیانوس هند قرار دارند.
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان هشدار داده است: «اگر در روزهای آینده سرنشینان این دو کشتی نجات داده نشده و به جای امن انتقال داده نشوند، خطر بسیار زیادی وجود دارد که آنها جان ببازند.»
به قول این سازمان موقعیت دقیق جغرافیایی این کشتی ها معلوم نیست؛ این هم ناروشن است که کشتی ها از کجا حرکت کرده اند.
فاجعه فراموش شده روهینگیاها
در سال ۲۰۱۷ اردوی میانمار بسیار بیرحمانه بر علیه اقلیت قومی و دینی روهینگیا وارد عمل شد. هزاران تن جان باختند و صدها هزار تن فرار کردند. مقامهای سازمان ملل هشدار دادند که دنیا نباید فاجعه بشری روهینگیا را فراموش کند.
عکس: CHAIDEER MAHYUDDIN/AFP/Getty Images
آثار ابدی زخمها
یک مادر روهینگیایی که به بنگله دیش فرار کرده، کودکش را در بغل گرفته است. در سراسر بدن این کودک خوردسال جاهای زخم دیده میشود. مردم روهینگیا در وطنشان میانمار بیرحمانه تعقیب می شوند. گفته می شود که اردوی این کشور در سال ۲۰۱۷ هزاران تن را به قتل رسانده، به زنان و کودکان تجاوز کرده، قریه ها را با خاک یکسان کرده و مردم را در خانه های شان به آتش زده است.
عکس: AFP
خروج دسته جمعی یک قوم
در نتیجه خشونت نظامیان، بیش از ۷۰۰ هزار تن از میانمار فرار کردند و اکثر آنها به کشور همسایه بنگله دیش رفتند. حدود ۶۰۰ هزار روهینگیا در ایالت راخین در جنوب غرب میانمار باقی مانده اند. آن ها اغلب با فقر شدید دست و پنجه نرم می کنند. ایالات متحده امریکا در ماه مارچ سال ۲۰۲۲ خشونت بر علیه روهینگیا را به صورت رسمی به عنوان «نسل کشی» و «جنایت بر علیه بشریت» دسته بندی کرد.
عکس: KM Asad/ZUMAPRESS/picture alliance
در امنیت
یک زن بسیار خسته پس از فرار از میانمار زمین بنگله دیش را لمس می کند. در آن جا (در میانمار) مردم روهینگیا رسما بی تابعیت هستند. حکومت آن ها را مهاجران غیرقانونی می داند، در حالی که بسیاری از مردم این قوم نسل ها است که در میانمار زندگی می کنند. سازمان ملل مردم روهینگیا را به حیث یک گروه قومی طبقه بندی می کند که در عمل هیچ متحد و دوستی ندارد.
عکس: Danish Siddiqui/REUTERS
اشکهای تلخ
یک زن روهینگیا پس از عبور از رودخانه نف گریه میکند. این رودخانه مرز بین میانمار و بنگله دیش را تشکیل می دهد. وخامت اوضاع در سال ۲۰۱۷ غافلگیرکننده نبود: اقلیت مسلمان روهینگیا در کشور عمدتا بودایی میانمار دهه ها است که از سوی نهادهای دولتی تعقیب می شود و در معرض خشونت قرار دارد.
عکس: AFP
فقر و مصیبت غیرقابل تصور
با این عکس که در ماه دسمبر ۲۰۲۰ گرفته شده، ابعاد کمپ آوارگان کوتوپالونگ در بنگله دیش را فقط میشود حدس زد. از آغاز حمله نظامی اردوی میانمار برعلیه روهینگیاها در سال ۲۰۱۷، بنگله دیش، کشور همسایه حدود ۸۵۰ هزار آواره را قبول کرده است.
عکس: AFP/Getty Images
تا زانو در کثافات
پنج سال پس از نسل کشی و فرار از وطن شان، بیشتر آوارگان در بنگله دیش در فقر و بدبختی زندگی می کنند. در کمپ کوتوپالونگ،مردان در ماه مارچ ۲۰۲۲ کانال فاضلابی که خودشان کنده اند، پاک می کنند.
عکس: MUNIR UZ ZAMAN/AFP
سپری کردن کودکی در پشت سیمهای خاردار
یک کودک در مرز بین میانمار و بنگله دیش انتظار میکشد. به گفته سازمان «Save the Children» کودکان روهینگیا نه فقط در وطن شان میانمار، بلکه به عنوان آواره در کشورهای آسیایی دیگر نیز به آموزش و محافظت قانونی دسترسی ندارند. براین اساس آن ها «بیشتر از هر گروه دیگری از کودکان در جهان تحت تعقیب هستند» و خطر این که به عنوان کودک کار از آن ها سوء استفاده شود یا قربانی قاچاق انسان شوند، بسیار زیاد است.
عکس: YE AUNG THU/AFP
یک لحظه آرامش و سبکبالی
کودکان روهینگیا در کمپ کوتوپالونگ آوارگان در یک دریاچه کوچک شنا می کنند. نه فقط اوقات فراغت آن ها، بلکه امکانات تحصیلی شان نیز محدود است. این کودکان اجازه رفتن به مکاتب معمولی را ندارند. یونیسف در کمپ ها مکاتبی دارد که فقط ویژه کودکان چهار تا ۱۴ ساله است. دانش آموزان بزرگتر باید به مکاتب خصوصی در شهرک ها بروند.
عکس: MUNIR UZ ZAMAN/AFP
فرصتهای از دست رفته
دختر کوچکی در برابر یک کمپ سوخته آوارگان. در ماه مارچ سال ۲۰۲۲ ضربه ای دیگر به فرصت های کودکان روهینگیا برای یادگیری و آموزش وارد شد. بنگله دیش دستور مسدود کردن بزرگترین مکتب خصوصی برای کودکان روهینگیا را داد. مقام های دولتی گفتند که این مکتب مجوز رسمی نداشته است.
عکس: KM Asad/dpa/picture alliance
تفریح کودکانه
با وجود همه سختی ها و مشکلات، کودکان روهینگیا تا اندازه ای به این وضع عادت کرده اند و سعی می کنند از زندگی لذت ببرند. در این جا برخی از آن ها در کمپ حکیم پاره که در بنگله دیش موقعیت دارد، کاغذپرانی می کنند.
عکس: DIBYANGSHU SARKAR/AFP
وضعیتی عادی؟
یک مرد در کمپ بالوکالی در بنگله دیش بالن های رنگارنگ می فروشد. اما وضعیت اینطور که به نظر می رسد، عادی نیست. بنگله دیش هزاران تن از آوارگان روهینگیا را از کمپ های پرازدحام به جزیره ای در خلیج بنگال فرستاده است. این جزیره در معرض خطر سیلاب قرار دارد. قرار است که تا ۱۰۰ هزار تن به این جزیره انتقال یابند. مردم تا به حال چندین بار به خاطر شرایط زندگی دراین جزیره تظاهرات کرده اند.
عکس: MUNIR UZ ZAMAN/AFP/Getty Images
آوارگانی که راه پس و پیش ندارند
ماموران پولیس در ساحل شاملاپور در بنگله دیش، کانون قاچاق آوارگان، گزمه می زنند. راه حل دائمی برای روهینگیاها در چشمرس نیست، نه در میانمار و نه در بنگله دیش. پس فرستادن آن ها به میانمار با توجه به رژیم نظامی که آن جا قدرت را به دست دارد، غیرمحتمل است. این رژیم اقلیت ها را بی رحمانه مورد تعقیب قرار می دهد و از دادن شهروندی به روهینگیا کماکان خودداری می کند.
حدود یک میلیون نفر از اقلیت روهینگیا در بنگله دیش به سر می برند. اکثریت آنها در سال ۲۰۱۷ از وطن شان میانمار مجبور به فرار شدند، بعد از آنکه اردوی آن کشور علیه این اقلیت در کل مسلمان، با خشونت برخورد نمود.
البته شرایط بسیار ناگوار زندگی در کمپ های بی اندازه مزدحم در بنگله دیش باعث می شود که هر سال هزاران روهینگیایی راه پرخطر و پر هزینه بحر را در پیش گیرند تا به مالیزیا و یا اندونیزیا برسند.
مطالب ویدیویی را در صفحه یوتیوبدویچه وله دری تماشا کنید!
براساس گزارش سازمان ملل متحد، در سال گذشته بیش از ۳۵۰۰ روهینگیایی تلاش کردند تا در کشور های جنوب شرق آسیا برسند و در مسیر این راه های پرخطر بحری، ۳۵۰ نفر جان باخته و یا از آن زمان به بعد مفقود الاثر اند.