نام‌های خجالت‌آور چگونه بر زندگی ما تاثیر می‌گذارند؟
۱۴۰۵ آبان ۱۵, جمعه
لوئیز پین (Louise Pain) که دوران کودکی خود را در استرالیا گذرانده است، از نام خانوادگی‌اش متنفر بود، زیرا مفهوم نامش در زبان انگلیسی «درد» است.
او به دویچه‌وله گفت: «دیگران مرا مسخره می‌کردند... یادم می‌آید که در کودکی واقعاً از نام خانوادگی‌ام بدم می‌آمد و می‌خواستم آن را تغییر دهم.»
او به یاد می‌آورد که در کودکی او را تمسخر می‌کردند و چیزهای زننده مانند « Pain in the a*s» می‌گفتند که عبارتی زننده برای بیان انزجار است.
شوخی‌ها درباره نام او حتی پس از مهاجرتش به آلمان نیز ادامه یافت. اما چیزی که تغییر کرد، نگاه خودش به این نام بود.
نام افراد فقط وسیله‌ای برای شناسایی آن‌ها نیست. فراتر از شوخی و تمسخر، نام‌ها می‌توانند بر نحوه برخورد دیگران با یک فرد نیز تأثیر بگذارند. اما اگر کسی از نام خود خوشش نیاید یا دیگران آن را منفی تلقی کنند، چه پیامدهای خواهد داشت؟
میکیتا براتمن، روانشناس، به دویچه‌وله می‌گوید: «نام یک شخص برای حس او از هویتش بسیار مهم است. هنگامی که فردی نامی خجالت‌آور داشته باشد، آن احساس شرمندگی می‌تواند در هویت او ادغام شود.»
بیشتر بخوانید: زبان مادری چگونه مغز ما را شکل می‌دهد؟
پژوهش‌ها درباره تبعیض و پیش‌داوری بر اساس نام نشان داده‌اند که نام‌هایی که برداشت منفی ایجاد می‌کنند، با احتمال بیشتر رد شدن در روابط عاطفی، دستاوردهای آموزشی پایین‌تر، اعتماد به نفس کمتر و حتی میزان بیشتر استعمال دخانیات مرتبط هستند.
این یافته‌ها نشان می‌دهند که نام یک فرد می‌تواند از طریق تأثیر بر اعتماد به نفس و فرصت‌های زندگی، مسیر آینده او را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
با این حال، رابطه انسان با نام خودش همیشه ثابت نمی‌ماند. تجربه لوئیز پین و زنی دیگری به نام «تاینی» (Tiny) که در زبان انگلیسی «بسیار کوچک» معنی می‌دهد، بیانگر این است که افراد می‌توانند پس از سال‌ها تمسخر و طرد شدن، نام خود را دوباره تعریف کرده و ارزش تازه‌ای برای آن پیدا کنند.
نام‌ها چگونه بر برداشت اولیه از شخص تأثیر می‌گذارند؟
یوخن گباوئر، روانشناس شخصیت، می‌گوید نام‌ها هنگام نخستین برخورد با دیگران مانند یک «سیگنال» عمل می‌کنند.
به گفته او، اهمیت این سیگنال‌ها ممکن است با شناخت بیشتر افراد کاهش یابد، اما تأثیر آن‌ها می‌تواند در طول زندگی انباشته شود و به «مزایا یا محرومیت‌های واقعی و قابل اندازه‌گیری» منجر گردد.
پژوهشی به رهبری آنتونی لی، جامعه‌شناس، نشان داده است که نام‌ها می‌توانند فرضیات نادرستی درباره هوش، شایستگی، قابل اعتماد بودن، اجتماعی بودن و جذابیت افراد ایجاد کنند.
صفحه اینستاگرام ما را دنبال کنید!
برای لوئیز پین، واکنش دیگران تنها به شوخی محدود نمی‌شد. او به یاد می‌آورد که در دوران مکتب، یکی از معلمان حاضر نبود باور کند «پین» نام واقعی او است.
او می‌گوید معلمش در برابر شاگردان گفته بود: «امکان ندارد نام خانوادگی تو پین باشد. نام واقعی‌ات را بنویس!»
چرا برخی نام‌ها قضاوت منفی ایجاد می‌کنند؟
پژوهش آنتونی لی در بریتانیا نشان می‌دهد که نام‌های کمتر آشنا اغلب در دسته‌ای قرار می‌گیرند که «عجیب و غریب» دانسته می‌شوند. این موضوع می‌تواند توضیح دهد که چرا نام‌های دشوار برای تلفظ یا نام‌هایی که از یک فرهنگ دیگر آمده‌اند، بیشتر با ارزیابی‌های منفی روبه‌رو می‌شوند.
«تاینی» که اکنون ۵۴ ساله است، هنگام کودکی در یونان تجربه مشابهی داشت. والدین او شکل نوشتاری نامش را به (Tinie) تغییر داده بودند، تا بیشتر یونانی به نظر برسد، اما مردم همچنان از او می‌پرسیدند که این نام واقعی است یا نامی که هنگام غسل تعمید برایش داده اند.
او می‌گوید حتی برخی از بستگانش نام او را نپذیرفته‌اند. اخیراً دو عمه سالمندش او را با نام «هاریتینی»، یک نام رایج یونانی، به شخص دیگری معرفی کردند.
تاینی می‌گوید: «دیگر حتی زحمت اصلاح کردن آن‌ها را هم به خودم ندادم.»
اما دیدگاه او نسبت به نامش نیز در طول زمان تغییر کرده است.
او می‌گوید: «شوخی‌های دیگران خیلی زود تکراری و خسته‌کننده شد. دست‌کم این احساس برایم باقی ماند که نام من چیزی منحصربه‌فرد دارد.»
در مورد نام بیشتر بخوانید: دردسر والدین در تاجیکستان؛ نام نوزاد باید «تاجیکی» باشد
چگونه شوخ‌طبعی به افراد کمک می‌کند؟
لوئیز پین، که اکنون ۴۰ سال دارد، در نوجوانی متوجه شد که زمینه فرهنگی می‌تواند واکنش مردم به نامش را تغییر دهد.
هنگامی که او زبان فرانسوی را که زبان مادری پدرش بود می‌آموخت، فهمید که واژه «pain» در زبان فرانسوی به معنای «نان» است.
او می‌گوید: «مردم شروع کردند به صدا زدن من با نام "نان، لوئیز نان".»
پس از مهاجرت به آلمان نیز شوخی‌ها بیشتر به نان مربوط می‌شد تا تمسخرهایی که در استرالیا تجربه کرده بود. پین می‌گوید: «همین موضوع باعث شد درباره نامم احساس بهتری پیدا کنم.»
با گذشت زمان، هم پین و هم تاینی راه‌هایی برای مواجهه با واکنش دیگران پیدا کردند. تاینی گاهی هنگام معرفی خود می‌گوید: «سلام، من تاینی هستم. این نام من است، نه یک توصیف (کوچک بودن).»
او می‌گوید این جمله معمولاً مانع پرسش‌های ناخوشایند می‌شود.
پین نیز شوخی‌های مرتبط با نامش را پذیرفته است.
از شرمندگی تا احساس تعلق
ملیسا داوم، روانکاو، می‌گوید: «نام‌ها می‌توانند همه طیف احساسات، از شرمندگی تا افتخار، را در ذهن انسان زنده کنند.»
پین اکنون احساس می‌کند بیشتر مردم نام خانوادگی او را «جالب و دوست‌داشتنی» می‌دانند و این نام به موضوعی جالب برای گفت‌وگو تبدیل شده است.
اما ناراحتی‌های دوران کودکی کاملاً از بین نرفته‌اند.
او می‌گوید وقتی به داشتن فرزند فکر می‌کند، موضوع نام خانوادگی دوباره برایش پیچیده می‌شود: «واقعاً نمی‌خواهم نام خانوادگی‌ام را به فرزندانم منتقل کنم. بنابراین هنوز زخمی عمیق در این زمینه وجود دارد.»
با این حال، او معتقد است که پدرش از تغییر نام خانوادگی نواسه‌های آینده عمیقاً ناراحت خواهد شد. نامی که زمانی از آن متنفر بود، اکنون او را به پدرش و ریشه‌های فرانسوی خانواده‌اش پیوند می‌دهد.
داوم می‌گوید: «چیزی که زمانی مایه ناراحتی یا خجالت است، می‌تواند بعدها به نشانه‌ای از تمایز، تاریخچه شخصی یا احساس تعلق تبدیل شود.»
تاینی نیز احساسی مشابه دارد. او می‌گوید: «شاید والدینم انتخاب ناموفقی کرده بودند، اما حالا هم نامم را پذیرفته‌ام و هم حس منحصربه‌فردی را که به همراه دارد.»
البته او این نام را در همه جا به کار نمی‌برد. برای مثال، در اپلیکیشن‌های دوست‌یابی از آن استفاده نمی‌کند، زیرا ممکن است پیام اشتباهی منتقل کند. او در نشانی ایمیل کاری خود نیز از این نام استفاده نمی‌کند تا حرفه‌ای‌تر به نظر برسد.
مطالب ویدیویی ما را در صفحه یوتیوب تماشا کنید!
به باور ملیسا داوم، انتخاب نامی که فرد خود برای معرفی خویش برمی‌گزیند، می‌تواند نوعی اعمال کنترول بر هویت شخصی باشد.
با این حال، پذیرفتن یک نام لزوماً به معنای استفاده از آن در همه موقعیت‌ها نیست.
لوئیز پین زمانی می‌خواست نام خانوادگی‌اش را تغییر دهد و تاینی نیز در دهه ۳۰ زندگی خود به استفاده از نام میانی‌اش فکر کرده بود. با وجود این، هیچ‌کدام در نهایت نامی را که سال‌ها برایشان دردسرساز بود کنار نگذاشتند.
تاینی امروز حتی می‌تواند تصور کند که تا پایان عمر این نام را حفظ خواهد کرد. او می‌گوید: «شاید روزی مادربزرگی با نام تاینی بودن، واقعاً دوست‌داشتنی باشد.»