مختصر زندگی نامه پییر اشتاین بروک
۱۳۹۲ شهریور ۱۸, دوشنبه![](https://static.dw.com/image/17023552_800.webp)
هلموت شمیت، صدراعظم سابق آلمان که از حزب سوسیال دیموکرات این کشور بود، سال 2011 در مورد اشتاین بروک که همچنان رفیق هم حزب اوست گفت: «او می تواند» و این تنها موردی نیست که شمیت از وی تمجید می کند.
برای شمیت اهمیتی ندارد که اشتاین بروک وزیر مالیه پیشین جمهوری فدرال آلمان، که 66 سال دارد و در رشته اقتصاد ملی تحصیل کرده است، یکی از شاگردانی بود که مخصوصآ در مضمون ریاضی نمرات خوبی نداشت و حتی تا پایان دوره مکتب دو صنف را نیز تکرار کرده بود.
برای شمیت بیش از همه پشتکار اشتاین بروک اهمیت دارد؛ و اینکه او چگونه با استفاده از تخصص خویش پس از پایان دوره تحصیلات عالی اش، در سالهای 1978 تا 1981 از سخنرانی در صدارت در دوره هلموت شمیت آغاز کرده و تا مقام های بلند در ادارات و وزارت خانه های این کشور رسیده است؛ و نیز به حیث نخست وزیر ایالت نورد راین وستافالن این کشور کار کرده است. اشتاین بروک از سال 2005 تا 2009 نیز به حیث وزیر مالیه انجام وظیفه کرده است.
او در سال 2005 در انتخابات ایالتی در ایالت نورد راین وستفالن در برابر رقیبش از حزب دموکرات مسیحی آلمان باخت؛ اما چندی پس از انتخابات پارلمانی آلمان، انگلا مرکل برای تشکیل یک حکومت مقتدر خواهان همکاری با حزب سوسیال دموکرات گردید و پییر اشتاین بروک از جانب این حزب برای کرسی وزارت مالیه پیشنهاد شد.
اشتاین بروک پس از احراز این پست در کنار انگلا مرکل به عنوان یک شخصیت مورد اعتماد، درست در سرآغاز بحران مالی شروع به کار کرد.
سال 2009 وقتی که بحران مالی به اوجش رسیده بود، کسانیکه در بانک ها پس انداز داشتند، تلاش کردند تا پولهاشان را از بانک ها بردارند؛ اما اشتاین بروک در کنار صدراعظم آلمان در جمع مردم حضور یافته و با وی به مردم تعهد سپرد که با وجود چنین وضعیتی، به پولهای پس انداز آنان در بانک های آلمان زیانی نمی رسد.
نقایص در عرصه سیاسی
اکثرا اشتاین بروک را شخصیت ضمخت و کمتر دیپلومات می دانند و باور دارند که او شخصی است که بیشتر تمایل به تدریس و استادی دارد. وی بیشتر اوقات آنچه را که فکر می کند بی پرده به زبان می آورد. کسانی که با او بیشتر سر و کار دارند، او را یک شخص شدیدا کم حصوله و عجول می دانند.
زمانی که مساله فرار مالیاتی مطرح شد و کشور سویس به عنوان یک محل مورد توجه برای پولهای سیاه از تبادله معلومات در مورد افرادی که تقلب مالیاتی کرده بودند، خودداری کرد، اشتاین بروک حتی تهدید نمود که با تدابیر شدیدی در برابر این کشور برخورد می کند و لحن تند وی در این رابطه تا دیرها سبب تاریکی روابط دیپلوماتیک میان هر دو کشور شد.
همچنان یکی دیگر از مواردی که بر جریان فعالیت های سیاسی اشتاین بروک اثر گذاشت، جهت گیری وی در برنامه های اصلاحاتی گرهارد شرودر، صدراعظم پیشین آلمان موسوم به «اجندای 2010» بود.
شرودر در این برنامه های اصلاحاتی با جدیت در برابر رقم بالای بیکاری به مبارزه آغاز کرد، برنامه هایی که حکومت انگلا مرکل تا حال از آن سود می برد. در آن زمان گرهارد شرودر، کمک های اجتماعی را به خانواده های فقیر کاهش داد و در برابر کوشش کرد تا برای اشخاصی که بیکار هستند زمینه کار را فراهم نمایند.
اشتاین بروک که در آن زمان نخست وزیر ایالت نورد راین وستفالن بود ، از این برنامه ها حمایتش را اعلام کرد. اما این وضعیت همچنان سبب شد تا کارفرمایان زیادی از اوضاع سوء استفاده کنند. در حال حاضر حدود 20 درصد کسانی که مشغول کار هستند، قادر نیستند تا با درآمد ماهانه شان مصارف خود و خانواده شان را تامین کنند.
اکنون پییر اشتاین بروک به این نظر است که مطمئنا در آن زمان اشتباهی صورت گرفته و به این دلیل جامعه را دوپارچه شدن تهدید می کند. او خواهان بازار کار به نفع اجتماع است؛ اما منتقدان این تغییر دیدگاه وی را غیر قابل باور می دانند.
منتقدان او همچنان روابط خانوادگی او را زیر سوال می برند؛ زیرا با آن که اشتاین بروک از یک خانواده مرفه تجارت پیشه از شهر هامبورگ می آید، با آنهم با روش و برخوردش نشان می دهد که هم سطح دیگران است.
چهره اجتماعی اشتاین بروک
در ضمن یک نکته دیگر نیز بر کار سیاسی وی اثر گذار بوده است، و آن این که پس از تشکیل حکومت انگلا مرکل در سال 2009 و ائتلاف احزاب دموکرات مسیحی، سوسیال مسیحی و حزب محافظه کار، اشتاین بروک فقط به عنوان یک عضو معمولی پارلمان آلمان به کارش ادامه داد و از فعالیت در موقعیت های بالای سیاسی کناره گیری کرد.
او در عوض کتابی بر محور کار در زمان نخست وزیری خویش، زیر عنوان « در نهایت امر» نوشت و در برابر حق الزحمه های بسیار بالا در دانشگاه ها به تدریس ادامه داد. تا سال 2010 حتی فکر آن را هم نمی کرد که بار دیگر مسوولیت های بالای سیاسی را عهده دار خواهد شد.
اما بر خلاف، از جانب حزب سوسیال دموکرات در انتخابات پارلمانی 2013 با 94 درصد آرا انتخاب شد. مدت کوتاهی پس از گزینش وی برای نامزدی انتخابات، درآمد بیش از یک میلیون یورویی او از تدریس و مشاورت در بانک ها و بازارهای اقتصادی، موضوع داغ رسانه ها گردید.
اشتاین بروک در اول این مساله را یک مورد شخصی خواند؛ اما بعدا مجبور شد تا جزئیات درآمدش را در اختیار رسانه ها بگذارد. یکی دیگر از مواردی که بر دیدگاه مردم در مورد او اثر گذار بود، ادعای وی در رابطه با معاش صدراعظم بود. او معاش این مقام را کم خواند. دیدگاهی که با شخصیت اجتماعی یک فرد سوسیال دموکرات همخوانی ندارد.
همه پرسی ها می رسانند که رقم آرای مردم برای انگلا مرکل خیلی بلند تر از آرای مردم برای اشتاین بروک است، ولی با آن هم اشتاین بروک معتقد است که: «در سال 2005 نیزآرای مردم دربرابر سوسیال دموکرات ها خوب نبود؛ اما بعد به نفع آنان تغییر کرد.»
برنامه های اشتاین بروک
اشتاین بروک، نامزد حزب سوسیال دموکرات آلمان در هفته های اخیر به صورت فشرده برنامه هایش را معرفی کرده و همچنان به مبارزات انتخاباتی اش ادامه می دهد. وی به این نظر است که درصدی کمی که درآمدهای خیلی بالا دارند، باید مالیات بیشتری بپردازند و در حل وضعیت نابسامان اجتماعی سهم بیشتری بگیرند.
همچنان وی می خواهد برای زنانی که شاغل هستند زمینه های بهتری را مهیا کند. او برای حمایت از کودکان و تامین بهتر دوره بازنشستگی و پیری نیز تدابیری را در نظر دارد. یکی دیگر از وجوه مثبت وی، حضورش به عنوان مردی قابل اعتماد در خانواده می باشد؛ زیرا 38 سال از ازدواج او با زنی که معلم مضامین بیولوژی و سیاست است می گذرد و حاصل زندگی شان سه فرزند بالغ می باشد.
در عرصه سیاسی نیز وی همکاری با حزب دموکرات مسیحی آلمان به رهبری انگلا مرکل را نمی پذیرد و به این باور است مرکل فقط آلمان را اداره می کند و برای ساختن این کشور کاری انجام نمی دهد. اما در مقابل او می خواهد در صورتی که در انتخابات پیروز شود، با حزب سبزها ائتلافی را تشکیل بدهد.