گزارش: ۵۷ میلیون کودک در افریقا به آموزش دسترسی ندارند
۱۴۰۱ شهریور ۱۷, پنجشنبه
میلیون ها کودک و نوجوان در مناطق مرکزی و غرب افریقا دسترسی به آموزش در مکاتب ندارند. طبق گزارش شورای پناهندگان ناروی «ان آر سی» در سال گذشته در این مناطق ۱۲ هزار و ۴۰۰ مکتب مسدود بود.
عکس: Kola Sulaimon/AFP/Getty Images
اعلانات بازرگانی
شورای پناهندگان ناروی «ان آر سی» در گزارش مشترکی با کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد «یو ان اچ سی آر» و صندوق حمایت از کودکان ملل متحد «یونیسف» که قرار است امروز پنج شنبه نشر شود، گفته است که ۵۷ میلیون کودک و نوجوان در مناطق مرکزی و غرب افریقا دسترسی به آموزش در مکاتب ندارند. بنا بر این در حدود یک چهارم تمامی کودکانی که در جهان دسترسی به آموزش ندارد در این مناطق زندگی می کنند.
موریین ماگه، رئیس منطقه یی شورای پناهندگان ناروی در مناطق مرکزی و غرب افریقا گفته است: «سران کشورهای مناطق مرکزی و غرب افریقا باید تلاش کنند که هر کودک حق رفتن به مکتب را داشته باشد.»
به ویژه در سال گذشته وضعیت برای کودکان در افریقا بهبود نیافته است. طبق گزارش شورای پناهندگان ناروی «ان آر سی» در سال گذشته تنها در این مناطق ۱۲ هزار و ۴۰۰ مکتب مسدود بود. در بورکینافاسو، چاد، مالی و نیجر بیش از نیمی از نوجوانان به آموزش دسترسی نداشته اند.
پس منظر مسدود شدن مکاتب در این مناطق خشونت های مسلحانه خوانده شده است. از زمانی که در این مناطق درگیری ها آغاز شد، مکاتب یا هدف مستقیم حملات از سوی گروه های مسلح بوده اند و یا مجبور به تعطیلی شده اند.
(dpa)pa/Rsh
خطرناکترین راهها به سوی مکتب به روایت تصویر
در بسیاری از کشور ها کودکان راه های پر نشیب، پُل های لرزان خطرناک و یا آبراه های باریک را به سوی مکتب می پیمایند. شهروندان تنگدست این کشور ها برای رسیدن به مکتب چارۀ دیگری ندارند. جزئیات در این آلبوم عکس.
عکس: picture-alliance/dpa/D. M. Sabagan
۸۰۰ متر در مسیر پر نشیب کوه
کودکان روستای کوهستانی اتوله ار در منطقۀ لیانگشان در ولایت سیچوان چین طاقت فرساترین راه به سوی مکتب را طی می کنند. آنها همه روزه مجبور اند راه خطرناکی را در صخره کوه به بالا بروند و پس از ختم مکتب دوباره از همین مسیر پایین شوند.
عکس: picture alliance/AP Images/Chinatopix
به هیچ صورت به پایین نگاه نشود!
این کودکان حدود ۹۰ دقیقه از یک زینۀ لرزان ریسمانی به بالا می روند. تا حال چندین بار کودکان از این زینۀ خطرناک به پایین سقوط کرده و شماری هم مرده اند. حالا ولایت سیچوان تصمیم گرفته است که یک زینۀ فلزی روی این صخره ها بسازد.
عکس: picture-alliance/dpa/Imaginechina Tao ge
مسیر چوبی
وضعیت تنها در روستای کوهستانی اتوله ار چنین نیست. در قریه های منطقۀ گوانگشی در جنوب چین کودکان به خاطر رسیدن به مکتب نونگیونگ مجبور اند دو ساعت یک راه چوبی را از فراز کوه به پایین بپیمایند. این راه خطرناک چوبی هیچ کتاره ای هم ندارد.
عکس: picture alliance/Photoshot/H. Xiaobang
در پرتگاه
کودکان مکتب به خاطر رسیدن به روستای کوهستانی گولو در ولایت سیچوان مجبور اند چندین ساعت یک راه باریک کوهی را به طرف بالا بپیمایند. این راه در برخی از جاها تنها حدود ۵۰ سانتی متر عرض دارد. اگر این قسمت ها چسبیده با صخره طی نگردد، خطر سقوط در پرتگاه وجود دارد.
عکس: picture-alliance/dpa
برای آموختن باید از کوه عبور کرد
راهی را که این کودکان به سوی مکتب می پیمایند، شاید مثل راه های مکتب در روستای گولو خطرناک نباشد، اما بسیار طاقت فرسا است. ظاهره از مراکش همه روزه ۲۲ کیلومتر را از طریق سنگلاخ ها به سوی مکتب می پیماید. ظاهره ۴ ساعت در رفت و آمد مکتب صرف می کند.
عکس: Senator Film Verleih, Berlin
آزمون شهامت بر فراز آب
کسی که در منطقۀ بویولالی اندونیزیا بخواهد به مکتب برود، نخست باید یک آزمون کاملاً دیگری را موفقانه سپری کند، آزمون حفظ تعادل روی یک پل باریک بر فراز رودخانه پیپه. آنهای که عجله دارند حتی با بایسکل از این پل چوبی می گذرند. این یقیناً کار سهلی نیست.
عکس: picture alliance/AA/A. Rudianto
پیمودن اکروباتیک راه مکتب
یک مورد شگقت انگیز دیگر از اندونیزیا: این پل لرزان در ناحیۀ حکومتی لیباک مدت زیادی تنها از یک ریسمان آویزان بود. کودکانی که می خواستند به آن سوی رودخانه به مکتب بروند، مجبور بودند این راه خطرناک را طی کنند. در این میان این پل حالا ساختمان جدیدی دارد.
عکس: Getty Images/AFP/Str
نوع دیگر قایق سواری
ماجراجویی ناشی از ضرورت محض: کودکان یک روستای دورافتادۀ ولایت ریزال در فیلیپین با همچو قایق های که از بانگس ساخته می شوند، راه مکتب را می پیمایند. روزانه میلیون ها کودک مجبور اند از همچو موانع در راه مکتب بگذرند.
عکس: picture-alliance/dpa/D. M. Sabagan
قایق رانی به شیوۀ فیلیپینی
دو پسر فیلیپینی روی یک تیوب باد کردۀ موتر از مکتب به خانه می روند. آنها در این راه از یک بخش تُندآب رودخانه می گذرند. یونیفورم مکتب شان باید برای روز آینده کاملاً خشک باشد.