صندوق کودکان سازمان ملل متحد یا یونیسف، وضعیت وخیم اکثریت کودکان و خانوادهها را درافغانستان اسفبار توصیف کرده است. این نهاد بینالمللی تأکید کرده است که بدون کمکهای عاجل، شمار زیاد کودکان درزمستان امسال تلف خواهند شد.
یونیسف: مادران با کودکان شان در افغانستان در سرمای زمستان در جاده ها گدایی می کنندعکس: Mohd Rasfan/AFP/Getty Images
اعلانات بازرگانی
کریستیان شنایدر، مدیر عامل بخش . این وضعیت حین دیدار من ازافغانستان برای من یک تصویر بهخصوص تاثرآور بود.»
شنایدر توضیح داد که خانوادهها در حال حاضر در سردی زمستان با درجه منفی ۱۵ درجه سانتی گراد، حتی نمیتوانند بهای چوب سوخت شان را پرداخت کنند و افزون برآن، بسیاری کودکان از «سوء تغذیه شدید» رنج میبرند و کلینک های کودکان با بیماران بی شمار، «بدون تغذیه تزریقی و کمکهای طبی، نمیتوانند در زمستان به زندگی ادامه دهند.»
او افزود که یونیسف درحال حاضر مردم را قبل از همه با «بسته های کمکهای عاجل زمستانی» که از جمله شامل لباسهای گرم و مواد غذایی برای کودکان می باشد، حمایت می کند.
براساس اظهارات مدیرعامل بخش یونیسف درآلمان، در حال حاضر حدود ۱۳ میلیون کودک در افغانستان، به کمکهای بشری نیاز دارند. او افزود که کمکها در محل ساده نیست؛ چهار دهه جنگ با خشکسالی های متعدد و وضعیت جدید با تصاحب قدرت توسط طالبان، فعالیتهای امدادی را دشوار کرده اند.
سرمای زیر صفر و مبارزه فقرا برای زندگی در شهرکابل، پایتخت افغانستان
با تشدید سرمای زیر صفر در شهر کابل، زنان و اطفال گدا با چالشهای غیر قابل باوری مواجه اند. آنان مجبور اند برای کسب لقمه نانی، حتی در سرمای شدید نیز در جاده ها و کوچه های شهر دست به گدایی زنند.
عکس: DW/G. Adeli
"اگر گدایی نکنم، فرزندانم تلف خواهند شد."
زنی در شهر کابل: چهار طفل دارد و تنها خودش مجبور به تهیه لقمه نانی برای فرزندانش است. او مجبور است که روزانه در کنار جاده در کابل گدایی کند.
عکس: DW/G. Adeli
کودک گدایی در یکی از کوچه های شهر کابل
یکی از کودکان گدای شهر کابل، می گوید که روزانه از ۱۰۰ تا ۱۵۰ افغانی به دست می آورد.
عکس: DW/G. Adeli
شهر کابل زیر پوشش برف
اهالی شهر کابل ازدیر زمانی معتقد اند که این شهر بی زر باشد، اما نه بی برف. ولی برف وسرما برای فقرا مفهوم دیگری دارد.
عکس: DW/G. Adeli
ناگزیری و تلاش برای زندگی
این خانم گدا گفت: اگر روزانه به خانواده من دو صد افغانی برسد من گدایی نمیکنم و دو صد افغانی هزینه زندگی من و اطفال را کفایت میکند اما هیچ کسی و نهادی نیست که به من کمک کند.
عکس: DW/G. Adeli
دنیای تاریک کودک در سرمای کابل
«خانواده من شش نفر اند و هیچ فرد کارگر در خانواده خود نداریم. من مجبورم که دست به گدایی بزنم چرا که دیگران از من کوچکتر اند.»
عکس: DW/G. Adeli
سرما، ازدحام و هوای آلوده شهر
در این روزها که هوای کابل تا زیر صفر سر شده است، اکثر دکانداران این شهر حتی از باز کردن دکانهای خویش نیز منصرف می شوند؛ از سوی دیگر هوای کابل به دلیل مصرف زغال سنگ توسط باشندگان این شهر به شدت آلوده شده است.
عکس: DW/G. Adeli
شهر کابل، برف و کودکان بینوا
کودک گدا:در این روزهای برفی و سرد کابل دکانداران از سردی هوای دکان خود را باز نمیکنند و اگر من مجبور نباشم به هیچ عنوان از خانه برای گدایی بیرون نمیشوم».
عکس: DW/G. Adeli
برای من برف زیبایی ندارد
از بامداد تا شام به فکر دریافت چند افغانی ام، در خانواده تنها کسی ام که می توانم برای پیدا کردن یک لقمه نان به بیرون از خانه بروم.
عکس: DW/G. Adeli
کابل، پایتخت افغانستان و سرمای زیر صفر
در این روزها درجه هوای شهر کابل پایتخت افغانستان از منفی سه درجه هم سرد تر می شود،. با آنهم زنان و اطفال گدا مجبور اند برای پیدا کردن هزینه زندگی، اکثراً حتی با نداشتن لباس و کفش مناسب، با عبور از چنین کوچه هایی به گدایی بپردازند.
عکس: DW/G. Adeli
راه دیگری برای اعاشه فرزندانم ندارم
سرمای سوزان، تمام شب هم استخوان مرا می سوزد، اما اگر گدایی نکنم، برای فرزندان از کدام راه دیگر لقمه نانی پیدا کنم؟ ادامه جنگ از میان ما فقرا بیشتر از همه قربانی می گیرد.
عکس: DW/G. Adeli
غبار، هوای آلوده و سرمای زیر صفر
بارش برف، شدت سرما و نبود امکانات گرم ساختن خانه ها، اکثر اهالی شهر کابل را به استفاده از مواد سوخت مضر برای طبیعت مجبور می نماید. تصویری از این وضعیت.
عکس: DW/G. Adeli
11 عکس1 | 11
شنایدر تأکید کرد که باوجود آن طالبان نیز «به کمکهاعلاقمندی» دارند؛ از جمله رژيم طالبان تماس ها در مناطقی را ایجاد کردهاست که برای یونیسف مدت ۱۵ سال قابل دسترسی نبوده است و همه اینها بدون همکاریها با طالبان ممکن نیست.
شنایدر افزود که در عوض، یونیسف تلاش میکند که مثلاً مکان های بهخصوص امن را برای دختران و زنان ایجاد کند.