در تیراندازی میان مهاجران و قاچاقبران در شمال صربستان یک شهروند افغانستان کشته شد. چنانچه رسانه های محلی این کشور به نقل از پولیس گزارش داده اند دو افغان دیگر نیز زخمی شده اند.
عکس از آرشیف: کمپ پناهجویان در صربستانعکس: Krystian Maj/ZUMA/picture alliance
اعلانات بازرگانی
در تیراندازی میان مهاجران و قاچاقبران در شمال صربستان یک شهروند افغانستان جان خود را از دست داد. چنانچه رسانه های صربستان به روز سه شنبه به نقل از پولیس گزارش داده اند دو افغان دیگر در این درگیری مسلحانه در یک جنگل در نزدیکی مرز مجارستان «هنگری» زخمی شده اند. این رویداد در نزدیکی شهر مرزی سوبتیستا رخ داده است.
در جنگل های شمال صربستان معمولا صدها پناهجو و مهاجر به سر می برند. آنها شبانگاه با هدایت قاچاقبران تلاش می کنند که به حصار مرزی مجارستان «هنگری» هجوم بیاورند. این کشور همسایه در خزان سال ۲۰۱۵ در اوج مهاجرت ها برای جلوگیری از ورود مهاجران حصار مرزی ایجاد کرد.
طبق گفته ساکنان، سیاستمداران و خبرنگاران محلی، باندهای قاچاق مختلف کنترول شدید بر مهاجرانی که به مرز رسیده اند را اعمال می کنند. از این رو همواره درگیری های مسلحانه میان باندهای قاچاقبرانی وجود دارد که هر کدام در مناطق خود منازعه راه می اندازند.
تصویر: مهاجران افغان در برزخی در صربستان
پس از مسدود شدن مسیر بالقان، هزاران مهاجر افغان در صربستان گیرمانده اند. می خواستند به اروپای غربی بروند، اما نه راهی برای رفتن و نه جایی برای ماندن دارند. برخی می خواهند به افغانستان برگردند، اما این هم ممکن نیست.
عکس: Getty Images/J.Hilton
خانواده نظری دو سال پیش از افغانستان فرار کرد و راه اروپا را در پیش گرفت. در ماه مارچ سال ۲۰۱۶ مسیر بالقان و مرزهای اروپا به روی مهاجران دوباره بسته شد و این خانواده در صربستان گیرماند.
عکس: Getty Images/O.Bunic
این یکی از صدها خانواده افغان است که در صربستان گیرمانده است و رویای رسیدن به یکی از کشورهای اروپای غربی در سرشان مانده است. این خانواده به خاطر کمبود امکانات و عدم رسیدگی کافی دولت صربستان به مهاجران خوش نیستند.
عکس: Getty Images/O.Bunic
حتی کودکان این خانواده تا همین چند هفته قبل اجازه رفتن به مکتب را نداشتند. زینب دختر این خانواده به تازگی توانسته است در یکی از مکاتب صربستان در حومه بلگراد پایتخت صربستان شامل مکتب شود؛ البته پس از رایزنی های طولانی مدت "یونیسف" یا صندوق حمایت از کودکان در سازمان ملل متحد و آژانس مهاجرت این سازمان با مقامات صربستان، این امکان برای کودکان مهاجر فراهم شده است.
عکس: Getty Images/AFP/O. Bunic
شعیب برادر بزرگتر زینب هم به تازگی شامل مکتب شده و کم کم دارد زبان صربی را یاد می گیرد. او که پس از یک دوره ناامیدی از آینده اش، دوباره روزنه های امید در دلش روشن شده، هنوز هم ترس دارد که مبادا مجبور شود دوباره مسیر مهاجرت را پیش گیرد؛ چراکه خانواده اش نمی خواهند در صربستان بمانند.
عکس: Getty Images/AFP/O. Bunic
هرچند این خانواده خوشبخت است که توانسته در یکی از اردوگاه های مهاجرین در نزدیکی پایتخت صربستان اتاقی با تخت های دو طبقه داشته باشد، اما زمانعلی نظری پدر این خانواده امیدوار است در ماه های پیش رو بتواند صربستان را که "برزخ" می خواند ترک کرده و به اتریش برود؛ جایی که قبلا پسر ۱۵ ساله این خانواده خودش را به آنجا رسانده و حالا آنجا مکتب می رود.
عکس: Getty Images/O.Bunic
خانواده نظری از کمبود امکانات و تنگ بودن جای شان شکایت دارند؛ اما خیلی از مهاجران افغان در صربستان همین اتاق کوچک را هم ندارند. در صربستان فقط به شمار محدودی از خانواده هایی که کودک دارند سرپناه داده شده است. مهاجران مجرد اکثرا یا در کمپ هایی با وضعیت اسفبار زندگی می کنند و یا جایی ندارند و در خیابان ها، خانه ها، کارخانه ها و سالون های متروکه و خرابه زندگی می کنند.
عکس: Getty Images/O.Bunic
این یکی از سالون های متروکه ایستگاه قطاری در نزدیکی بلگراد پایتخت صربستان است. اینجا شمار زیادی از مردان جوان و نوجوانان بی سرپرست افغان و پاکستانی زندگی می کنند. آنها کمکی به دست نمی آورند و زندگی بی خانمان ها را پیش گرفته اند.
عکس: Getty Images/J.Hilton
بسیاری از این مهاجران به بیماری های مختلف مبتلا شده اند و خطرهای گوناگونی آنان را تهدید می کند. مخصوصا نوجوانان در میان این مهاجران مورد سواستفاده جنسی قرار می گیرند تا بتوانند حداقل خوراک و پوشاک شان را تامین کنند. بزرگسالان هم می گویند کار می کنند و درآمد کمی دارند، اما مشخص نیست که چه کاری می کنند. احتمالا اکثرشان به عنوان کارگران ارزان قیمت غیرقانونی مورد استفاده قرار می گیرند.
عکس: Getty Images/J.Hilton
این مهاجران با هر تلاشی که می کنند، چیزی که می خورند این است. این مهاجران در وضعیتی نامعلوم زندگی می کنند. اخیرا سازمان های بین المللی حقوق بشری و مدافع حقوق مهاجران از وضعیت این مهاجران، مخصوصا نوجوانان و کودکان بی سرپرست به شدت ابراز نگرانی کرده اند. مقامات صربستان، کشور فقیر در بالقان بارها از کمبود امکانات و عدم توانایی برای رسیدگی به این مهاجران سخن گفته اند که اکثرشان افغان هستند.
عکس: Getty Images/J.Hilton
برخی از مهاجران افغان از وضعی که در صربستان دارند خسته شده و می خواهند به افغانستان بازگردند؛ اما این هم برای آنان میسر نیست. مشکل اولی این است که بسیاری از آنان اسناد هویتی به همراه ندارند و مدرکی برای سفر نمی توانند تهیه کنند. مشکل دوم این است که هیچ پولی ندارند. مشکل سوم این است که افغانستان در صربستان نمایندگی سیاسی ندارد و ادعا می کنند که مقامات صرب نیز به درخواست آنان رسیدگی نمی کنند.
عکس: Getty Images/P.Crom
هنگری هم مرزش را با دیوارهای بلند ساخته شده از حفاظ های آهنی و سیم خاردار مسدود کرده است. حتی در مرز این کشور دوربین های نظارتی نصب شده است. مقامات هنگری می گویند هفته ای ۵۰ نفر را اجازه می دهند که وارد خاک این کشور شده و درخواست پناهندگی بدهند، اما مهاجران ادعا می کنند که همین شمار هم هفته وار نمی توانند از مرز بگذرند.
عکس: picture-alliance/abaca/O. Marques
اگر هم کسی هوای عبور غیرقانونی از مرز هنگری به سرش بزند که حالا بعید به نظر می رسد، پولیس هنگری آنچنان که مهاجران ادعا می کنند، با رفتاری خشونت آمیز با آنان برخورد کرده و دوباره آنها را به صربستان می فرستد و یا هم در کمپ های بسته مهاجران که بیشتر به زندان می ماند، در مناطق مرزی با صربستان برای هفته ها زندانی می کند. نویسنده: رضا شیرمحمدی
عکس: Reuters/B. Szabo
12 عکس1 | 12
در ماه جولای سال گذشته بر اثر تیراندازی در یک منطقه دیگر در نزدیکی سوبتیستا یک مرد کشته شد. شش مهاجر افغان و پاکستانی نیز زخمی شدند.
صربستان و مجارستان در به اصطلاح مسیر بالکان موقعیت دارند که از طریق آن بعد از سال ۲۰۱۵ نیز شمار زیادی از مهاجران و پناهجویان از آسیا و افریقا تلاش کرده اند که خود را به اروپا برسانند.
(dpa)pa/na
تصویر: همراه با مهاجران در مسیر عبور از بالقان
مسیر بالقان که آواره ها پشت سر می گذارند، طولانی و ناامیدکننده است. آن ها به این منظور از مقدونیه، صربستان، کرواسیا و هنگری می گذرند. هیچ کشوری نمی خواهد مسئولیت آوارگان را بر دوش بگیرد.
عکس: DW/L. Scholtyssyk
بس های مملو از آوارگان
مقام های صربی روزانه هزاران تن از مهاجران را به مرز مشترک با کرواسیا انتقال می دهند و آن جا آن ها را در یک مزرعه پیاده می کنند.
عکس: DW/L. Scholtyssyk
رنگ های شاد، وضعیت غم انگیز
داوطلبان کمک بالاپوش های پلاستیکی ضدباران در میان آوارگان توزیع می کنند. چند روز است که این جا بارش شدید باران ادامه دارد.
عکس: DW/L. Scholtyssyk
ادامه سفر با پای پیاده
از این جا تا کرواسیا چند صد متر مانده است. مقام های صربی این مساله را که آوارگان را هدفمندانه به مرز مشترک با کرواسیا انتقال می دهند، به طور رسمی رد می کنند.
عکس: DW/L. Scholtyssyk
راهپیمایی در کثافات، گل و لای و باران
آوارگان برای رسیدن به مرز کرواسیا از یک مزرعه جواری می گذرند. حضور آن ها در این جا غیرقانونی است.
عکس: DW/L. Scholtyssyk
آرزوی دیدار دوباره، اما نه در مورد آوارگان
صربستان این جا و در این تابلو از مسافران "خداحافظی و آرزوی دیدار دوباره" می کند که منظورش به احتمال قریب به یقین پناهجویان نیست.
عکس: DW/L. Scholtyssyk
وقتی برای استراحت نیست
سارا و یوسف سه هفته پیش با فرزندانشان از سوریه فرارکردند. آن ها طی یک سفر نُه ساعته در بس صربستان را پشت سر گذاشته اند. حالا در کرواسیا بس بعدی در انتظار آن ها است.
عکس: DW/L. Scholtyssyk
کودکان بدون همراه
در میان آوارگان اطفالی هم هستند که در راه طولانی فرار از والدین شان جدا شده اند.
عکس: DW/L. Scholtyssyk
روند کارآمد
این بار در خاک کرواسیا آوارگان در عرض چند دقیقه به بس دیگر انتقال داده می شوند.
عکس: DW/L. Scholtyssyk
توقف موقت
در یک منطقه کوچک مرزی، اردوی کرواسیا یک کمپ کوچک متشکل از خیمه ایجاد کرده است. این جا مهاجران می توانند کمی استراحت کنند و کمک طبی دریافت نمایند.
عکس: DW/L. Scholtyssyk
سفر ادامه دارد
آن ها 24 ساعت بعد به یک بس دیگر انتقال داده می شوند که هدفش مرز با هنگری است.