کودتاچیان میانمار در صدد تحکیم موقعیت خود هستند. آنها میکوشند با اقداماتی هدفمند، حلقه فشار به رهبران جنبش دمکراسیخواهی را تنگتر کنند. برای هفت کنشگر شاخص حکم جلب صادر شده و تجسس خانهها مستلزم دستور قضایی نیست.
عکس: AP/picture alliance
تبلیغات
نظامیان میانمار برای هفت کنشگر شاخص جنبش دمکراسیخواهی در این کشور حکم جلب صادر کردهاند. شماری از این افراد، سالهای زیادی از عمر خود را صرف مبارزه با استبداد کردهاند.
روز یکشنبه ۱۴ فوریه، پلیس از طریق رسانههای جمعی، از مردم خواست هر اطلاعاتی از این هفت نفر دارند، در اختیار مقامات قرار دهند. به شهروندان هشدار داده شده که در صورت حمایت از افراد تحت تعقیب، با برخورد قانونی روبرو میشوند.
در میان این هفت نفر، نام مین کو میانگ نیز به چشم میخورد. او که از دانشجویان دستگیر شده در اعتراضات سال ۱۹۸۸ علیه خونتای نظامی بود، ده سال در زندان ماند.
مین کو میانگ روز شنبه ۱۳ فوریه طی پیامی فیسبوکی، خشونت نظامیان علیه معترضان را محکوم کرده و هشدار داده بود که کودتاچیان، مردم را در یورشهای شبانه دستگیر میکنند.
تظاهرات دانشجویی در رانگون علیه کودتاگرانعکس: AP/picture alliance
طبق مقررات جدید ارتش میانمار، همه مردم باید دید و بازدیدهای شبانه را به مقامات اطلاع دهند، وگرنه جریمه نقدی میشوند یا حتی ممکن است به زندان بیفتند. در احکام تازه نظامیان، هر گونه ورود به حریم خصوصی یا تفحص افراد مشکوک نیز به حکم قضایی نیاز ندارد.
اما با وجود این فشارها، اعتراضات عمومی علیه کودتاگران ادامه دارند. روز یکشنبه، در کلانشهر یانگون، دانشجویان معترض با لباسهای یکدست سفیدرنگ تجمع کردند. علاوه بر آن، کاروانهایی از اتوبوس، خودرو و موتورسیکلت نیز با بوق زدن به نشانه اعتراض، در خیابانهای پایتخت میانمار و چند شهر دیگر چرخیدند.
نظامیان میانمار اول فوریه و ساعاتی قبل از تشکیل جلسه پارلمان جدید، با اقدام به کودتا، قدرت را به دست گرفتند و یک سال وضعیت اضطراری اعلام کردند. کودتاگران ادعا میکنند که انتخابات پارلمانی ماه نوامبر با تقلب انجام شده و نتیجه آن نیز دستکاری شده است.
دفتر حقوق بشر سازمان ملل میگوید از زمان وقوع کودتا در میانمار، ۳۵۰ نفر دستگیر شدهاند. در میان بازداشتشدگان، شمار زیادی از سیاستمداران، کنشگران، کارکنان دولت و راهبان بودایی وجود دارند که با اتهاماتی مانند "عنصر مشکوک" به زندان افتادهاند.
خانم آنگ سان سوچی، رهبر حزب اتحاد ملی برای دموکراسی و وین میینت، رییسجمهور میانمار در میان بازداشتشدگان قرار دارند.
سی سال پس از جنبش مردمسالاری میانمار
جنبش دمکراسیخواهی میانمار در سال ۱۹۸۸ رژیمی نظامی را که ۲۴ سال بر اریکه قدرت بود کنار راند. جنبش اما با کودتای ارتش ناتمام ماند. کنشگران و انقلابیون سی سال قبل میانمار امروز چگونه میاندیشند و چه امیدواریهایی دارند؟
عکس: picture-alliance/dpa
Win Myint Naing
وینگ مینت نیانگ، جوان انقلابی آن زمان، امروز ۵۳ ساله است و تازه دو ماه است از تبعید در آمریکا به وطن بازگشته است.او میگوید وفاق ملی محقق نشده و حاکمیت نظام تک حزبی همچنان برقرار است.
عکس: DW/V. Hölzl
U Bo Bo
او بو بو، نماینده مجلس از حزب اتحادیه ملی دمکراسی (NLD) بیست سال از عمرش را پس از قیام ۸۸ در زندان گذرانده است. او میگوید ۸ اوت، آغاز جدیدی برای مردم میانمار بود اما تحقق خواستهای قیام، مستلزم تغییر قانون اساسی و تخلیه مجلس از نیروهای نظامی است.
عکس: DW/V. Hölzl
Tim Aye Hardy
تیم آی هاردی، کارشناس مالی، ۲۵ سال از عمرش را در تبعید و خارج از میانمار به سر برده است. او میگوید گشایش گام به گام فضای سیاسی در کشور، بدون تلاش فعالان تبعیدی میسر نبود. به باور هاردی، هیچیک از جوانان انقلابی آن زمان، فکرش را نمیکرد که قیام با دخالت ارتش، ناکام بماند.
عکس: DW/V. Hölzl
Sein Win
ساین وین، مدیر انستیتوی آموزش روزنامهنگاری میگوید رویاهای ۱۹۸۸ برآورده نشدند و ارتش هم هیچگاه از فجایعی به که بار آورد عذرخواهی نکرد.
عکس: DW/V. Hölzl
Myint Aung
مینت آونگ عضو گروه "نسل ۸۸" معتقد است که فرآیند آشتی ملی به بن بست خورده، وضعیت اقتصادی مایوس کننده است و ارتش همچنان در پارلمان حضور دارد. آونگ که دو ماه قبل حزب "مردم" را پایهگذاری کرده، میگوید اپوزیسیون میانمار برای تحرک سیاسی بیشتر، به بدیلی در برابر حزب "اتحادیه ملی دمکراسی" حانم آن سان سوچی نیاز دارد.
عکس: DW/V. Hölzl
Kyaw Hla Aung
درست در اوج مبارزات جنبش ۸۸ در میانمار، کیاو هلا آونگ دستگیر شد زیرا با زمینخواری و فساد ژنرالها به مبارزه برخاسته یود. او در زمان قیام، در صفوف حزب اتحاد برای دمکراسی فعالیت میکرد. امروز اما وکیل اقلیت قومی روهنگیاست که از سوی همین حزب سرکوب میشود.
عکس: DW/V. Hölzl
Aye Naing
آیه نیانگ، روزنامه نگار و همکار فرستنده "صدای دمکراتیک برمه" میگوید مبارزه برای تحقق مردم سالاری هنوز ادامه دارد. به نظر او این روند به کندی پیش میرود اما واقعی است: «ارتش برمه ، ۶۰سال حاکمیت داشت اما حزب اتحادیه ملی دمکراسی تنها دو سال است قدرت دولتی پیدا کرده است. به باور نیانگ باید به آن سان سوچی فرصت داد.
عکس: DW/V. Hölzl
بو کی، کنشگر مدنی میگوید مادامیکه یک زندانی سیاسی در میانمار باشد، حرف زدن از آشتی ملی بیهوده است. او عقیده دارد که جامعه میانمار از سلطه یک رژیم التقاطی در رنج است؛ حکومتی مرکب از ژنرالهای اقتدارگرا و غیرنظامیان محافظهکار. یو کی عنوان میکند که این آن چیزی نبود که نسل انقلاب در جستجویش بود.
عکس: DW/V. Hölzl
Jimmy Ko
جیمی کو، از نسل ۱۹۸۸ میگوید انقلاب به زندگی او معنا بخشید و جنبش با وجود ناکامیهای عدیده هنوز ادامه دارد. به نظر این انقلابی قدیمی، بیرون راندن ارتش از فضای سیاسی میانمار به زمان نیاز دارد و باید حوصله کرد.