روزنامه ”زود دویچه تسایتونگ“، چاپ آلمان درباره اهداف لیبى مى نویسد:

«به علت رکود اقتصادى و رشد نارضایتى در لیبى، قذافى نیازمند موفقیت است. لیبى باید در صنایع نفت خود سرمایه گذارى کند. به همین دلیل تونى بلر در سفر خداحافظى خود به عنوان نخست وزیر بریتانیا به طرابلس رفت. در این سفر سخنان زیادى درباره صلح جهانى به میان آمد ولى در واقع قراردادهاى میلیونى بسته شد که منجربه تضمین امتیازهایى در زمینه نفت و گاز براى شرکت "بریتیش پترولیوم" گشت.»

روزنامه آلمانى ”نویه اوزنابروکر تسایتونگ“ پیرامون نقش اتحادیه اروپا در آزادى زندانیان و مناسبات اروپا با لیبى مى نویسد:

« این مسئله قابل فهم است که اتحادیه اروپا در معامله بر سر حفظ جان پرستاران بلغارى مجبور به پرداخت وجوه میلیونى شده است، اما فریب عمومى درباره یک دیکتاتور بى‌مزگى در حوزه اخلاقى است. این مسئله بخصوص زمانى غیرقابل تحمل مى شود که سارکوزى، رئیس جمهور فرانسه، ناگهان همسر خود سسیلیا را به عنوان منجى در این قضیه معرفى مى کند. و این تصور بیشتر قوت مى گیرد که نجات زندانیان براى سارکوزى از اهمیت کمترى برخوردار بوده و موضوع در وهله نخست بیشتر بر سر خلق لیدى دایانا فرانسوى از یکسو و معاملات کلان در حوزه نفت و تسلیحات با قذافى از سوى دیگراست.»

روزنامه آلمانى ”لایپزیکر فولکس تسایتونگ“ ضمن انتقاد به سیاست خارجه فرانسه در قبال لیبى درباره نقش فعال‌تر اتحادیه اروپا در این زمینه مى نویسد:

«اگر این شوى دردآور سارکوزى به مثابه تغییر استراتژى فرانسه در حوزه سیاست خارجى تلقى شود، باید که کشورهاى دیگر اتحادیه اروپا خود را براى وقاحت‌هاى آتى از سوى فرانسه آماده کنند. در این صورت حتا این هم‌صدایى نیم بند اروپا در عرصه سیاست خارجى نیز از بین مى رود. سوا از این موضوع، اروپا باید درباره پرسش‌هاى مهم‌ترى به دنبال پاسخ باشد. بطورمثال: آیا اروپا اجازه خواهد داد که دیکتاتورهایى نظیر قذافى در آینده او را سال‌ها به بازى گیرند؟ کشور لیبى براى آزادى افراد بی‌گناه با شگفتى پاداشى سخاوتمندانه، یعنى وجوه میلیونى از پول مالیات دهندگان اروپایى دریافت کرده است. اما آنچه براى قذافى مهم‌تر است چشم انداز زیباى پیوستن مجدد این کشور استبدادى به مجمع جهانى است. استراتژى قذافى، که معجونى از اخاذى و شگردهاى فرش‌فروشان است، تاکنون موفق بوده است.»

روزنامه انگلیسى ”فاینشنال تایمز“، چاپ لندن هم نگاهى به سیاست خارجى اروپا دارد و دراین باره مى نویسد:

«آزادى پرستاران موفقیت مهمى براى سیاست خارجى مشترک اتحادیه اروپا است. بلغارستان به تنهایى قادر به انجام این کارنبود. این نمونه به خوبى نشان مى دهد که اتحادیه اروپا براى اعضاى ضعیف‌تر و فقیرتر خود از اهمیت زیادى برخوردار است. جاى شگفتى نیست که خانم سسیلسا سارکوزى، همسر رئیس جمهور فرانسه، اندکى پیش از آزادى پرستاران به لیبى سفر کرد. فرانسه، بریتانیا و آلمان مشترکاً مذاکرات سختى را در این زمینه به پیش بردند که سرانجام منجر به آزادى شهروندان بلغارى شد. اما این براى نخستین بار نیست که یک کشورازاتحادیه اروپا سعى دارد که موفقیت مشترک را به تنهایى نصیب خود سازد. این‌گونه رفتارها خودخواهانه است، اما به عنوان نیرویى پیش‌برنده سبب کسب مقصود مى شود. گرچه این گونه رفتارها مطلوب نیستند، اما مى توانند، نتیجه به بار آورند.»

روزنامه محافظه کار ”فیگارو“، چاپ فرانسه ضمن تمجید از اقدامات رئیس جمهور فرانسه و همسر وى درباره آزادى شهروندان بلغارى در لیبى مى نویسد:

«کسى نمى تواند به سارکوزى به خاطر موفقیت‌اش خرده گیرد. دیپلماسى نیز این حق را دارد که از نتایج کار خود سود جوید... براى فرانسه و اروپا عادى‌سازى روابط با لیبى بطور آشکار به منزله دستیابى به منابع طبیعى و بازارهاى این کشور نفت خیز و ثروتمند، اما توسعه نیافته است. آمریکا در زمینه عقد قراردادها در حوزه نفت از اروپا چند قدمى جلوتر است. در مقابل چنین رقیب بزرگى اتحادیه اروپا نیز خواهان باز کردن جایى براى خود در لیبى است.»