"انتخاب" مجدد پوتین؛ واکنش منفی اروپا، تبریک تهران و پکن
۱۴۰۲ اسفند ۲۸, دوشنبه
اتحادیه اروپا روند "انتخابات" روسیه محکوم کرد و از تحریمهای جدید علیه این کشور خبر داد. دولتمردان آلمان به پوتین تبریک نگفتند. ایران، چین، کره شمالی، بلاروس و گروهی از کشورهای آمریکای لاتین از نتیجه ابراز خوشحالی کردند.
اتحادیه اروپا روند انتخابات روسیه و نتایج آن را محکوم کردعکس: Maxim Shemetov/REUTERS
تبلیغات
در حالی که ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور فعلی روسیه "پیروزی" خود در انتخابات ریاست جمهوری با "آرای ۸۸ درصدی" جشن میگیرد، ناظران از "تخلفات بیسابقه" در انتخابات ریاست جمهوری روسیه انتقاد میکنند. سازمان روسی گولوس (Golos) که در این کشور تحت تعقیب است، در بیانیهای گفت که در انتخابات اخیر "هرگونه ابراز اراده آزاد برای رای دهندگان غیرممکن بود" و این بار "هیچ ناظری از سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE) دعوت نشد".
گولوس گزارش داد که ناظران مستقل اجازه ورود به مراکز رایگیری و دسترسی به فیلمهای نظارت تصویری را نداشتند. این در حالی است که "ویدئوهایی که در انتخابات گذشته روسیه منتشر شدند، شواهد مهمی دال بر پر کردن گسترده صندوقهای رای با برگههای از پیش پر شده بودند".
شولتس و اشتاینمایر به پوتین تبریک نگفتند
آنالنا بربوک، وزیر خارجه آلمان از "یک انتخابات بدون انتخاب" سخن گفت و رای گیری در بخشهایی از اوکراین، مولداوی و گرجستان را "بر خلاف قوانین بینالمللی" نامید. او همچنین خبر از تحریمهای جدید علیه روسیه داد.
کریستیانه هوفمن معاون سخنگوی دولت آلمان نیز در واکنش به انتخاب مجدد پوتین گفت: «این یک انتخابات دموکراتیک و عادلانه نبود" و اولاف شولتس، صدراعظم آلمان "به ولادیمیر پوتین تبریک نگفت". فرانک والتر اشتاین مایر، رئیس جمهور آلمان نیز اعلام کرد که به پوتین تبریک نخواهد گفت.
سخنگوی وزارت خارجه آلمان به این سوال که آیا در آینده از پوتین به عنوان "رئیس جمهور" روسیه یا "حاکم" آن یاد میشود، گفت که مقامهای دولت آلمان اخیرا فقط از نام پوتین بدون ذکر عنوان رسمی استفاده میکنند.
اتحادیه اروپا انتخابات در روسیه را "آزاد و منصفانه" ندانست و آنرا به رسمیت نشناخت. این اتحادیه در بیانیهای رسمی کرملین را به "اعمال محدودیتهای جدی در روند رایگیری" متهم کرد. در بیانیه از این که "به هیچ ناظر بین المللی انتخابات اجازه نظارت داده نشد"، به شدت انتقاد شده است. همچنین نتایج انتخابات در مناطق تحت اشغال روسیه در اوکراین "فاقد اعتبار" دانسته شد.
"و. پوتین"
دولت فرانسه "نتیجه مورد انتظار انتخابات ریاست جمهوری" روسیه را پذیرفت، اما از ذکر عنوان رئیس جمهور به پوتین خودداری کرد و او را "و. پوتین" نامید.
دولت فرانسه در بیانیهای از "شجاعت بسیاری از شهروندان روسیه که به طور مسالمت آمیز علیه پایمال شدن حقوق اساسی سیاسی خود اعتراض کردند"، تقدیر کرد. در این بیانیه گفته شد این انتخابات "بر زمینه سرکوبی شدید" برگزار شد. پاریس نیز "انتخابات" در مناطق مولداوی و گرجستان را محکوم کرد.
کشورهای حوزه بالکان نیز "پیروزی" پوتین در انتخابات را "فاقد مشروعیت بینالمللی" میدانند. گابریلیوس لاندسبرگیس، وزیر خارجه لیتوانی امروز گفت که "قانون از بیقانونی منتج نمیشود". او "انتخابات" روسیه را یک "مضحکه غمانگیز" دانست.
مارگوس چاکنا، وزیر خارجه استونی پوتین را "یک خودکامه" نامید که "باید در مقابل دادگاه کیفری بینالمللی پاسخگو باشد". او گفت: «جایگاه مناسب پوتین در لاهه است.» وزارت خارجه لتونی نیز از "به اصطلاح انتخابات در روسیه" به عنوان انتخاباتی یاد کرد که "نه آزاد بود و نه عادلانه" و آنرا محکوم کرد.
پیشتر جان کربی، سخنگوی شورای امنیت ملی آمریکا، نیز در واکنش به "پیروزی"ر پوتین در انتخابات ریاستجمهوری روسیه، گفت : «با توجه به اینکه پوتین مخالفان سیاسی را زندانی و دیگران را از دایره رقابت حذف کرده است، بدیهی است که انتخابات آزاد و عادلانه نیست».
صف کشورهایی که تبریک گفتند
ابراهیم رئیسی، رئيس جمهور ایران در پیامی "پیروزی قاطع" و "انتخاب" مجدد ولادیمیر پوتین را "صمیمانه" تبریک گفت. خبرگزاری ایسنا به نقل از سفارت جمهوری اسلامی در مسکو نوشت که رئیسی در این پیام "ضمن ابراز خرسندی از روند رو به رشد روابط فیمابین، بر گسترش بیش از پیش مناسبات دو کشور تاکید کرد".
لین جیان سخنگوی وزارت خارجه چین ضمن تبریک به پوتین دوستی میان دو کشور را "ستایش" کرد. او گفت: «ما قویا معتقدیم که تحت رهبری استراتژیک رئیس جمهور شی جین پینگ و رئیس جمهور پوتین، روابط بین چین و روسیه به پیشرفت خود ادامه خواهد داد.»
پوتین همچنین از کیم جونگ اون، دیکتاتور کره شمالی پیام تبریک دریافت کرد. امامعلی رحمان، رئیس جمهور تاجیکستان نیز به نوبه خود از "پیروزی" پوتین صحبت کرد و گفت امیدوار است "روابط دوجانبه توسعه یابد".
"پیروزی بردار بزرگتر علیه امپراطوری غرب"
نتایج "انتخابات" روسیه با شادی بسیار دولتمردان برخی کشورهای آمریکای لاتین همراه بود. سران کشورهای نیکاراگوئه ونزوئلا، کوبا و بولیوی در زمره کشورهایی بودند که به پوتین تبریک گفتند.
نیکلاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا از "پیروزی برادر بزرگتر" به عنوان "پیروزی در جنگ علیه امپراتوری غرب" یاد کرد و آنرا "به فال نیک برای همه جهان" گرفت.
دانیل اورتگا، رئیس جمهور نیکاراگوئه از "پیروزی"ای سخن گفت که "به ثبات و آیندهای بهتر برای بشریت کمک میکند."
ولادیمیر پوتین، "آخرین تزار" روسیه، به روایت تصویر
ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه تا سال ۲۰۳۰ در رأس قدرت قرار خواهد داشت. گرچه حکومت تزارها در روسیه به پایان رسیده، اما شیوه حکومت پوتین به تزارها شباهتهای زیادی دارد. زندگی "آخرین تزار" روسیه در این گزارش تصویری:
ولادیمیر پوتین با کسب ۸۷ درصد آرا در انتخابات ریاست جمهوری روسیه در مقام خود ابقا شد؛ انتخاباتی که آن را نه عادلانه میتوان نامید و نه آزاد. پوتین به این ترتیب تا سال ۲۰۳۰ میلادی همچنان زمام امور را در دست خواهد داشت. او که افسر سابق سازمان اطلاعات و جاسوسی روسیه (کاگب) است، در سال ۱۹۹۹ در این کشور به قدرت رسید و از آن زمان تا کنون اکثر منتقدان خود را حذف یا زندانی یا تبعید کرده است.
عکس: Maxim Shemetov/REUTERS
پوتین؛ دیکتاتور و متجاوز
از نام این افسر سابق کا گ ب که صندلی ریاست جمهوری را به نفع خود مصادره کرده و با تجاوز نظامی به اوکراین، جهان را به لبه پرتگاه بحران خطرناکی سوق داده در آینده و تاریخ روسیه به نیکی یاد نخواهد شد. منتقدان میگویند که پوتین به شکلی غیردموکراتیک برای دورانی طولانی در قدرت مانده و نظام سیاسی روسیه را به یک سیستم اقتدارگرای غیردموکراتیک تبدیل کرده است.
عکس: Kirill Kudryavtsev/AFP/Getty Images
از تولد تا آشنایی با سوبچاک
ولادیمیر ولادیمیروویچ پوتین در روز ۷ اکتبر سال ۱۹۵۲ در سن پترزبورگ (لنینگراد سابق) متولد شد. او در این شهر به مدرسه رفت و در ۱۲ سالگی آموزش جودو و سامبو را آغاز کرد. او در سال ۱۹۷۰ در دانشگاه سنپترزبورگ در رشته حقوق آغاز به تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۵ فارغالتحصیل شد. پوتین در آنجا با آناتولی سوبچاک، استادیاری که قانون تجارت تدریس میکرد آشنا شد که نقش مهمی در زندگیاش ایفا کرد.
عکس: picture-alliance/Globallookpress.com
افسر اطلاعاتی
پوتین به مدت ۱۶ سال به عنوان افسر اطلاعاتی خارجی سازمان جاسوسی شوروی (سابق) "کا گ ب" کار کرد و تا درجه سرهنگ دومی نیز رسید. او سپس در سال ۱۹۹۱ استعفا داد و وارد حرفه سیاست در سنپترزبورگ شد. (این کارت شناسایی برای پوتین زمانی که او در آلمان مستقر بود توسط سازمان امنیت آلمان شرقی "اشتازی" صادر شده است).
عکس: BStU, MfS, BV Dresden, Abt.KuSch, Nr 7216
همسر اول و دخترانش
پوتین در سال ۱۹۸۳ با "لودمیلا اشکربنوا" ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو دختر است؛ مارینا در سال ۱۹۸۵ در سن پترزبورگ و کاترینا در سال ۱۹۸۶ در درسدن آلمان متولد شدند. مارینا ورونتسوا، حالا ریاست یک انستیتوی تحقیقات ژنتیک را برعهده دارد که با بودجههای میلیاردی دولتی فعالیت میکند. کاترینا نیز ریاست انستیتوی تحقیقات هوش مصنوعی با بودجه دولتی یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون یورو را برعهده دارد.
عکس: picture alliance / Globallookpress.com
شاگرد و مرشد
سمت چپ این عکس، پوتین جوان دیده میشود که کنار آناتولی سوبچاک شهردار سنپترزبورگ ایستاده است. سوبچاک استاد پوتین بود و با انتصاب او به سمت مشاور روابط خارجی شهرداری، او را وارد عرصه سیاست کرد. بعدها با قدرتگرفتن پوتین، سوبچاک توانست با استفاده از نفوذ شاگرد خود از پرونده یک رسوایی مالی بگریزد. سوبچاک در سال ۲۰۰۰ درگذشت.
عکس: Imago/ITAR-TASS
رئیس جمهور موقت
ژوئن سال ۲۰۰۰ میلادی بوریس یلتسین کنارهگیری کرد و نخستوزیر او به طور موقت کرسی ریاستجمهوری را در اختیار گرفت. پوتین در انتخابات ریاستجمهوری روسیه کارزار موفقی به راه انداخت. در همین دوران برای نخستینبار اتهامهایفساد مالی و رشوهخواری در زمان فعالیت پوتین در شهرداری سنپترزبورگ مطرح شد. مارینا سالی، نمایندهای که این اتهامات را مطرح کرده بود، مجبور به سکوت شد و از سیاست کنارهگیری کرد.
عکس: Imago/ITAR-TASS
مدودوف؛ عروسک پوتین
مسیر سیاسی دمیتری مدودوف همچون پوتین از "حلقه" سنپترزبورگ آغاز میشود. او متولد این شهر و مشاور شهردار بود. او در سال ۲۰۰۰ رئیس ستاد انتخاباتی پوتین، مدتی رئیس شرکت گاز پروم و بعد هم در سال ۲۰۰۸ رئیس جمهور و از سال ۲۰۱۲ نخست وزیر روسیه شد. مدودوف در سال ۲۰۱۲ دیگر در انتخابات ریاستجمهوری روسیه شرکت نکرد تا راه را برای نامزدی ولادیمیر پوتین همراه کند. بسیاری مدودوف را عروسک پوتین میخوانند.
عکس: Reuters
رئیس جمهور "مادامالعمر"؟
پوتین که از سال ۲۰۰۸ تا سال ۲۰۱۲ نخست وزیر مدودف بود در سال ۲۰۱۲ مجددا رئیس جمهور شد، در سال ۲۰۱۸ هم برای چهارمینبار در مسند خود ابقا شد و در آوریل سال ۲۰۲۱ با رفراندوم "اصلاحیه قانون اساسی" امکان یافت ریاست جمهوریاش را تا سال ۲۰۳۶ نیز ادامه دهد. در صورت زنده ماندن، پوتین در این سال ۸۴ ساله خواهد بود.
عکس: picture alliance/dpa/M.Klimentyev
الیگارشی یلتسین، الیگارشی پوتین
پایههای الیگارشی در دوران یلتسین گذاشته شد و افرادی که نزدیک به حلقه قدرت بودند با تصاحب اموال دولتی به سرمایههای هنگفتی دست یافتند. پوتین اما الیگارشها را گوش بفرمان کرد و برخی را مانند میخائیل خودوروفسکی به زندان فرستاد. در روز ۲۴ فوریه وقتی پوتین در مقابل ۳۷ نفر از الیگارشها و ثروتمندترین افراد روسیه از "لزوم انجام عملیات ویژه در اوکراین صحبت کرد"، حتی یک نفر هم جرائت مخالفت و انتقاد نداشت.
عکس: picture-alliance/dpa
پوتین و خام فروشی
با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و باز شدن درهای تجارت جهانی بر روی روسیه، این کشور در دو دوره اول ریاست جمهوری پوتین دارای رشد اقتصادی بسیار بالایی بود که از فروش مواد خام، نفت و گاز و صادرات طلا و اسلحه بدست آمد. این ثروت اما به جیب الیگارشها رفت و صرف خرید کالاهای مصرفی و لوکس بجای مدرنیزه کردن اقتصاد روسیه شد.
عکس: Getty Images/AFP/Alexsey Druginyn
تصاویر جنجالی پوتین
در طول دهههای گذشته چه در دوران اتحاد جماهیر شوروی سابق و چه در دوران ریاست جمهوری یلتسین و حتی مدودوف، چنین تصاویری از یک رئیس جمهور روسیه منتشر نشده است: پوتین در حال شکار، تیراندازی، اسبسواری، پرواز با درناها، سوار بر موتور هارلی دیویدسون، در حال مبارزه جودو، غواصی، نواختن پیانو و آوازخوانی، بازی هاکی روی یخ و پرواز با جت جنگنده تنها نمونههایی از تصاویر هستند.
عکس: AP
درز خبر معشوقه و جدایی از لودمیلا
در سال ۲۰۰۸ برای نخستین بار روزنامه روسی "مسکوفسکی کورسپوندنت" از رابطه آلینا کابایوا، ستاره ژیمناستیک ریتمیک روسیه بعنوان معشوقه ولادیمیر پوتین خبر داد. مدتی بعد انتشار این روزنامه متوقف شد. پوتین در ماه آوریل سال ۲۰۱۴ در تلویزیون دولتی روسیه رسما خبر جدایی خود از لودمیلا را اعلام کرد. کابایوا که نماینده مجلس شده بود در همین سال ناگهان بدون هیچ تجربهای رئیس "گروه رسانه ملی" شد.
در پی انقلاب سال ۲۰۱۴ اوکراین که در پی آن ویکتور یانوکوویج، رئیس جمهور طرفدار روسیه سرنگون شد و سیاستمداران طرفدار اروپا به قدرت رسیدند، گروهی از روستبارهای اوکراین در مناطق شرقی و جنوبی این کشور از جمله کریمه اعتراضاتی را علیه حکومت جدید ترتیب دادند. در روز ۲۶ فوریه نظامیان روسیه شبه جزیره کریمه را به تصرف خود درآوردند و ۱۶ مارس همان سال این شبه جزیره از طریق یک همهپرسی به روسیه الحاق شد.
عکس: picture-alliance/dpa/EPA/A. Pedko
حمله نظامی به اوکراین
ولادیمیر پوتین در روز ۲۴ فوریه سال ۲۰۲۲ رسما خبر عملیات نظامی علیه اوکراین را اعلام کرد. او گسترش ناتو را تهدیدی برای امنیت روسیه دانست و خواستار ممنوعیت قانونی پیوستن اوکراین به ناتو شد. متعاقب این حمله روسیه مورد تحریم کشورهای غربی قرار گرفت و موج کمکهای مالی و تسلیحاتی این کشورها روانه اوکراین شد. تا کنون نزدیک به ۱۷ هزار غیرنظامی، از جمله صدها کودک در اوکراین در طی این جنگ کشته شدهاند.