بحران قفقاز و بحث تحریم روسیه
۱۳۸۷ شهریور ۸, جمعه![](https://static.dw.com/image/3598958_800.webp)
یکی از محورهای تفسیرها، تصمیمات احتمالی نشست آتی سران اتحادیه اروپا و ضریب توافق برسر به برقراری تحریم های اقتصادی علیه روسیه شود.
روزنامه انگلیسی ”گاردین“ با اشاره به بحران قفقاز درباره عدم امکان شروع یک جنگ سرد جدید می نویسد:
«دوران جدیدی که بدان گام نهاده ایم، فاقد عناصر زیادی برای شروع یک جنگ سرد جدید است. روسیه به لحاظ نظامی، توانمندی شوروی سابق را ندارد و نمی تواند در مقیاس جهانی دست به عمل زند. روسیه قادر به ارسال اسلحه به ایران و سوریه است ولی دیگر قادر به دامن زدن به یک انقلاب در کوبا و یا در آنگولا نیست. روسیه کشوری با سیستم سرمایه داری عریان است، که می تواند بر گرد خود اتحادهایی را نیز بوجود آورد. اما باید این تصور را کنار گذاشت که در شرایط کنونی جنگ ساده ای میان سیستم های حکومتی اقتدارگرا و دمکراسی های لیبرال غربی در جریان است. روسیه به عنوان کشوری برخاسته از شوروی سابق متشکل از اقوام مختلف و بسیار پیچیده است. درگیری های محلی پیرامون روسیه باید خصلت محلی خود را حفظ کنند.»
روزنامه آلمانی ”راین فالتس“ نگاهی به احتمال برقراری تحریم های اقتصادی از سوی اتحادیه اروپا علیه روسیه داشته و دراینباره می نویسد:
«هر روز بیش از پیش آشکار می شود که روسیه با خط و مشی متکی به سخنانی تهاجمی، حتا کشورها و رژیم های دوست را نیز به تامل وادار کرده است. خط و مشی فعلی مسکو سبب انزوای فزاینده این کشور شده است، اما دولتمردان روسیه با بیانات خود سعی بر کتمان این واقعیت دارند. در این مورد می توان به سخنان توهین آمیز لاوروف، وزیر امورخارجه روسیه، در واکنش به تحریم های احتمالی از سوی اتحادیه اروپا اشاره کرد. همتای فرانسوی وی، کوشنر بر این نظر است که طرح تحریم ها در نشست فوق العاده سران اتحادیه اروپا در روز دوشنبه مشخص خواهد شد. در مرحله نخست این اقدامات شامل تحریم هایی اقتصادی خواهد بود. اما هنوز نمی توان با قطعیت از آن سخن گفت.»
روزنامه فرانسوی ”فیگارو“ درباره نشست فوق العاده سران اتحادیه اروپا و تعیین خط و مشی درقبال روسیه می نویسد:
«گرچه روسیه خطر یک جنگ سرد جدید را متنفی نمی داند، اما تهدیدات از سوی روسیه قابل مقایسه با خطر نیروهای اسلامگرا نیست. کشورهای غربی و روسیه دارای وجوه مشابه ای هستند که نزدیکی آنان به یکدیگر را ممکن می سازد. اما جهان آزاد نمی تواند تحریکات کرملین پیرامون به رسمیت شناختن اوستیای جنوبی و آبخاز را بی پاسخ گذارد. مسلماً غرب نیز حق نداشت که بر استقلال کوزوو به عنوان بخشی از مناطق صربستان مهر تایید زند. ولادیمیر پوتین و دمتیری مدودف نسبت به سرنوشت اقلیت ها بی تفاوت اند، خواست آنان شروع جنگ قدرتی بود که اتحادیه اروپا نباید در آن بازنده شود. هنوز روشن نیست که آیا می توان با دیپلماسی و فشارهای اقتصادی روسیه ملتهب را بر سر عقل آورد؟ روس ها خود درگیر مبارزه ای علیه بنیادگرایان اسلامگرا هستند. با این حساب روسیه از اتحاد با ایران و سوریه چه سودی خواهد برد؟ »
روزنامه ”تاگس تسایتونگ“ چاپ آلمان در بررسی خود پیرامون تنش های موجود میان اروپا و روسیه بر سر مناقشه قفقاز می نویسد:
«برای بسیاری از مردم روسیه، حتا بدون توجه به نظر آنان نسبت به پوتین و مدودف، گرجستان متجاوز است و روسیه تنها متناسب با این تجاوز دست به واکنش زده است. بسیاری از روس ها از جانبداری کشورهای غربی در رابطه با شرح وقایع جنگ دچار شگفتی اند و بتدریج باور خود را به اسطوره آزادی مطبوعات غربی از دست می دهند. جالب اینکه رژیم خودکامه روسیه حتا موفق شده که رسانه های اروپا و امریکا را در انظار مردم خود بی اعتبار سازد. با این وجود، تبلیغات دولت روسیه دارای یک ضعف است: این تبلیغات تنها مصرفی داخلی داشته و در عرصه بین المللی نمی تواند موثر واقع شود.»