گزارش بنیاد "گرین گراس" در باره مواد سمی موجود در محیط زیست زباله‌دان بزرگ ِ کشور غنا را از آلوده‌ترین مناطق دنیا دانسته است. غنا دومین زباله‌دانی بزرگ مواد الکتریکی در غرب آفریقا را داراست. در این زباله‌دانی از جمله دیش‌های ماهواره و دیگر زباله‌های الکتریکی ریخته شده‌اند. بسیاری برای جمع‌آوری مس، کابل‌ها را آتش می‌زنند و سبب رهاشدن مس در هوا می‌شوند. سلامتی شهروندان در خطر است.

آب رود سیتاروم در اندونزی هزاربار آلوده‌تر از آب آشامیدنی است. در این آب بخصوص آلومینیوم و آهن زیادی وجود دارد. حدود ۲۰۰۰ کارخانه از این رودخانه به عنوان منبع اصلی آب ضروری خود استفاده می‌کنند و در انتها مواد زائدشان را به آن می‌ریزند. آلودگی آب این رودخانه مردم منطقه را با مشکلات فراوانی روبرو کرده است.

زرژینسک یکی از مناطق پراهمیت روسیه در صنایع شیمیایی این کشور است. در سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۹۸ حدود ۳۰۰ هزار تن زباله شیمیایی در این منطقه به صورتی نامطلوب انبار شده است. بخش قابل توجهی از این زباله‌ها به منابع زیرزمینی راه یافته‌ و بخش دیگری نیز در هوا پخش شده است. میانگین عمر زنان و مردان این منطقه ۴۷ و ۴۲ سال است.

هنوز چرنوبیل را مخوف‌ترین حادثه اتمی جهان می‌شمارند. این حادثه در ۲۵ آوریل سال ۱۹۸۶ اتفاق افتاد و هنوز تا ۳۰ کیلومتری این نیروگاه کسی زندگی نمی‌کند. هنوز خاک منطقه برای تولید محصولات کشاورزی خطرناک است. بسیاری از شهروندان مناطق نزدیک به چرنوبیل به بیماری سرطان خون مبتلا هستند.

منطقه هزاری‌باغ در بنگلادش مرکز کارخانه‌‌های چرم سازی این کشور است. تهیه چرم در این کارخانه‌ها هنوز با شیوه‌های بسیار قدیمی انجام می‌شود. همه‌روزه ۲۲ هزار لیتر از زباله‌های این کارخانه‌ها به رودخانه "بوریگانگا" ریخته می‌شود. بوریگانگا مهم‌ترین رودخانه داکا، پایتخت بنگلادش است. زباله‌های این کارخانه‌ها سرطان‌زا هستند و بسیاری از شهروندان این منطقه به همین سبب به بیماری‌های پوستی و تنفسی دچارند.

میزان سرب خون در میان بسیاری از کودکان شهر کابوه، دومین کشور بزرگ زامبیا، افزایش یافته است. حدود صدسال است که از معادن این شهر سرب استخراج می‌شود. استخراج سرب سبب ایجاد ذرات معلق سرب در هوا می‌شود که در سراسر این شهر پخش می شوند.

معادن طلای منطقه کالیمانتان واقع در جزیره بورنئوی اندونزی بسیار مشهورند. برای آزاد کردن طلا از ناخالصی، برمبنای شیوه‌های سنتی از ماده سمی جیوه استفاده می‌شود. همه‌ساله بیش از یک هزار تن جیوه به محیط طبیعی منطقه کالیمانتان اضافه می‌شود. این ماده سمی می‌تواند به منابع آبی زیرزمین راه یابد و آن را آلوده کند.

حدود ۱۵ هزار کارخانه مواد زائد خود را به رودخانه ماتانزا ریاچلوی آرژانتین می‌ریزند. بخصوص زباله‌های شیمیایی آلوده شدن بیش از یک سوم آب این رودخانه را سبب شده‌اند. رودخانه ماتانزا-ریاچلو آلوده به مواد شیمیایی مختلفی است چون روی، سرب، مس و نیکل با غلظت بالا. مردم این منطقه از ناراحتی‌های تنفسی و روده رنج می‌برند.

دلتای نیجر یکی از مناطق پرجمعیت نیجریه است. این منطقه به شدت آلوده به مواد نفتی و هیدروکربن‌های مختلف است. این مواد آب‌های زیرزمینی را آلوده کرده‌اند. همه‌ساله حدود ۲۴۰ هزار بشکه نفت در این منطقه ریخته می‌شود. دلیل این امر تصادف کشتی‌های نفت‌کش و دزدی‌های نفتی است. سازمان ملل متحد برآورد کرده که پاک‌سازی محیط زیست دلتای نیجر چندین میلیارد دلار هزینه خواهد داشت.

در شهر صنعتی نوریسلک در روسیه حدود ۵۰۰ تن مس و اکسید نیکل و دومیلیون تن اکسیدهای گوگرد در هوا پخش شده است. آلودگی هوا در این شهر آن قدر بالا است که برطبق آمار موجود میانگین عمر کارگران کارخانه‌ها در نوریلسک ۱۰ سال از میانگین عمر مردم روسیه کمتر است. آلودگی هوا در این شهر ابتلا به بیماری‌های تنفسی و سرطان ریه را افزایش داده است.