بمبهستهای آمریکا در اروپا
۱۳۸۷ تیر ۵, چهارشنبه
«روزنامهی مونشنر مرکور» چاپ مونیخ آلمان، خاطرنشان میسازد که:
«امروزه دیگر از بلوکهای قدرت خبری نیست. امروزه صحبت بر سر کشورهایی است مجزا که مصرانه منافع ملیشان را دنبال میکنند. با این کشورهای ناهمگن نمیتوان استراتژی یکپارچهی جهانی را پیش برد. خطر حقیقی که روزبهروز افزایش مییابد، دستیابی رژیمهای بیثبات و برخوردار از اهداف سیاسی افراطی به سلاحهای هستهای است، رژیمهایی مانند کرهی شمالی، پاکستان یا ایران. آخرین بقایای خرد انسانی نیز که بدون آن سیاست ارعاب عمل نخواهد کرد، زمانی که بمب هستهای در دستان متعصبها بیافتد، رنگ خواهد باخت. از همین روست که کلید امنیت اروپا و جهان نه در چند انبار قدیمی در آلمان، بلکه در کنترل سختگیرانهی این سلاح شیطانی قرار دارد.»
روزنامهی «گنرال آنتسایگر» چاپ بن، با نگاهی انتقادی به استراتژی ناتو مبنی بر «استفاده از سلاح هستهای به مثابه ارعاب» موضوع را مینگرد و مینویسد:
«با سلاحهایی که دیگر به کارگیریشان بیمعنا شده، چه میتوان کرد؟ اهدافی که قرار بود از این سلاحها علیه آنها استفاده شود، از بین رفتهاند. اینکه هنوز هم این سلاحها در اروپا نگهداری میشوند، قبل از همه به ناتوانی ناتو در تطبیق با حقایق موجود برمیگردد. این طرح استراتژیک، یعنی تکیه بر سلاحهای هستهای به مثابه ابزاری برای ارعاب، تقریبا به ده سال پیش مربوط میشود. دولت آلمان اینک از این شانس برخوردار است که با تصمیم به خروج سیستم هستهای نامبرده از کشور، بحثهای داخلی ناتو را جان بخشیده و تازه کند.»
اما در اولدنبورگ، روزنامهی «نوردوست» به دیوار برافتادهی برلین اشاره میکند و میگوید، آنجا که هدف از بین رفته، وسیله بیمعنا میشود. به قلم مفسر این روزنامه:
«سلاحهای هستهای در آلمان؟ خبر نواقص احتمالی امنیتی در انبارهای آمریکایی مستقر در خاک آلمان، بحث فراموششدهی سلاحهای کشتار جمعی را باز هم در اذهان عمومی زنده میکند. بمبهای هستهای نظامی که از زمان جنگ سرد به یادگار مانده، امروز چه معنایی دارد؟ دیوار برافتاده و آلمان متحد شده است. پیمان ورشو منحل شده و بسیاری از کشورهای کمونیستی سابق، به دمکراسیهای نوین عضو پیمان ناتو بدل گشتهاند. دیگر هدفی وجود ندارد. تأثیر پتانسیل بازندارندهی نگهداری شده در انبارهای آلمان، اینک تنها به تأثیر یک پماد بیاثر شباهت دارد.»
اما روزنامهی «ویسبادنر کوریر» چاپ ویسبادن، با طرح یک شوخی، ذکاوت خواننده را برانگیخته و مینویسد:
«شاید بهتر بود که مسلمانان افراطی به جای غنیسازی پردردسر اورانیوم در سانتریفوژها، مواد بمبهای هستهای را از پایگاههای ناتو میدزدیدند. شوخی انزجارآوری است؟ خیر دیگر اینگونه نیست. از زمانی که خبر کمبودهای امنیتی موجود در انبارهای بمبهای اتمی آمریکا در اروپا به چاپ رسیده، این شوخی دیگر انزجارآور نیست. در این انبارها مسئولان بیتجربه در ساختمانهایی که حفاظت امنیتیشان ناقص است، از سلاحهای کشتار جمعی محافظت میکنند که ۲۰ سال پیش برای ایجاد ارعاب در برابر حملهی احتمالی شرق به کار میرفت. ۲۰ سال پیش این سلاحها شرق را مرعوب میکردند، اینک خود مردم این کشورها را مرعوب میکنند.»