تفنگداران دریایی آمریکا پس از دو سال به افغانستان بازگشتند
۱۳۹۶ اردیبهشت ۹, شنبه
در واپسین هفتههای سال ۲۰۱۴ ماموریت تفنگداران دریایی آمریکا در افغانستان به پایان رسید. حال، اوضاع وخیم امنیتی افغانستان، بار دیگر حضور این نیروها را الزامی کرده است. تفنگداران دریایی آمریکا در ولایت هلمند مستقر شدهاند.
عکس: Getty Images/AFP/A. Berry
تبلیغات
خبرگزاری فرانسه از شهر لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند گزارش میدهد که تفنگداران دریایی آمریکا مجددا به این کشور بازگشتهاند. تفنگداران دریایی آمریکا در جنوب ولایت ناآرام هلمند مستقر شدهاند.
جان نیکلسون، ژنرال آمریکایی که فرماندهی نیروهای ناتو در افغانستان را برعهده دارد، در مراسم استقبال از تفنگداران دریایی آمریکا در هلمند شرکت کرده است.
هدف از اعزام تفنگداران
وظیفه اصلی تفنگداران دریایی آمریکا کمک به سربازان ناتو برای تعلیم و آموزش سربازان افغان اعلام شده است. هدف از این آموزش نظامی افزایش توان رزمی سربازان افغان در جنگ با نیروهای طالبان است.
ولایت هلمند، سالهاست که دستخوش ناآرامی است. در اواخر سال ۲۰۰۱ حمله گسترده نیروهای ناتو تحت فرماندهی آمریکا از همین ولایت شروع شده بود. در آن هنگام ناتو نیروهای نظامی زیادی را در ولایت هلمند مستقر کرده بود. هزاران تفنگدار دریایی آمریکا نیز به این ولایت اعزام شدند.
دولت مرکزی افغانستان پس از سرنگونی طالبان در این کشور هرگز موفق به برقراری کنترل خود بر این ولایت نشد و این ولایت کماکان یکی از پایگاههای اصلی نیروهای طالبان به حساب میآید.
۱۰ بخش از ۱۴ بخش ولایت هلمند یا در کنترل نیروهای طالبان قرار دارد یا عرصه جنگ بین طالبان و نیروهای نظامی افغانستان است.
پایان ماموریت نظامی
نیروهای نظامی ناتو و از جمله تفنگداران دریایی آمریکا تا واپسین هفتههای سال ۲۰۱۴ در این ولایت مستقر بودند. تفنگداران دریایی آمریکا ظرف ۱۳ سال ماموریت خود، بارها با نیروهای افراطی طالبان در هلمند درگیر شدند.
تصویری از خروج تفنگداران دریایی آمریکا از افغانستان، ۲۶ اکتبر ۲۰۱۴. حال شماری از آنها به افغانستان بازگشتهاندعکس: picture alliance/ZUMA Press
در برنامه نظامی دولت آمریکا در افغانستان پیش بینی شده بود که پس از پایان ماموریتهای نظامی در افغانستان و خروج سربازان ، تنها شمار اندکی از نیروها به منظور آموزش نظامی ارتش افغانستان در این کشور بمانند. پس از آنکه وضعیت امنیتی افغانستان بر اثر تقویت مواضع طالبان به وخامت گرایید، دولت آمریکا در ماه ژانویه سال جاری خبر اعزام ۳۰۰ نفر از تفنگداران دریایی خود به افغانستان را اعلام کرد.
بازگشت به هلمند
در سال ۲۰۱۴ کشورهای عضو ناتو به ماموریتهای نظامی خود در افغانستان خاتمه دادند. اما اکنون با توجه به تقویت مجدد نیروهای طالبان در افغانستان، کشورهای عضو این پیمان ۱۳ هزار سرباز در افغانستان مستقر کردهاند. ۸۴۰۰ تن از این سربازان توسط ارتش آمریکا تامین میشود.
ارتش آلمان نیز در عملیات مشترک نیروهای ناتو در افغانستان مشارکت دارد. وظیفه اصلی نیروی نظامی آلمان در افغانستان تعلیم و آموزش نظامی سربازان ارتش این کشور است.
وضعیت امنیتی افغانستان بسیار بیثبات است. دولت افغانستان بر بیش از یک سوم خاک این کشور تسلط ندارد. این در حالی است که روز جمعه، ۲۸ آوریل (۸ اردیبهشت) طالبان خبر آغاز "تهاجم بهاری" خود را اعلام کرد.
تهاجم بهاری طالبان که با نام "عملیات منصوری" آغاز شده، چند هدف را دنبال میکند. آنها بر آنند تا در جریان این عملیات نظامی، نیروهای نظامی خارجی و تاسیسات آنها را هدف حملات خود قرار دهند. از آن گذشته، کشتن نیروهای نظامی و انتظامی افغان که با نیروهای نظامی خارجی همراهی و همکاری میکنند، نیز از جمله اهداف این عملیات اعلام شده است.
۱۳ سال نقش و حضور آلمان در افغانستان به روایت تصویر
حضور سربازان آلمانی در چارچوب مأموریت نیروهای بینالمللی آیساف در افغانستان با پایان سال ۲۰۱۴ خاتمه یافت، اگر چه بخشی از آنان همچان نقشی آموزش و مشاورتی ایفا میکنند. مروری تصویری بر حضور ۱۳ ساله آلمان در افغانستان.
عکس: picture-alliance/dpa
روزی تاریخی برای افغانستان
آلمان از همان سال ۲۰۰۱ نقش مهمی در تحولات افغانستان ایفا کرد و میزبانی کنفرانس بینالمللی افغانستان در کاخ پترزبرگ (تصویر) در شهر بن را برعهده داشت. در این کنفرانس بینالمللی بود که حامد کرزی به عنوان رئیس حکومت انتقالی تعیین گردید. وی در سال ۲۰۰۴ رسما به عنوان رئیسجمهور انتخاب شد و تا سال ۲۰۱۴ بر سر قدرت بود. پارلمان آلمان نیز در دسامبر سال ۲۰۰۱ استقرار سربازان خود در افغانستان را تصویب کرد.
عکس: Getty Images
نخستین ماموریت پس از جنگ در خارج از اروپا
هواپیمای حامل هفتاد سرباز آلمانی در روز یازدهم ژانویه سال ۲۰۰۲ در کابل فرود آمد. این، آغاز حضور ارتش آلمان در جنگ در افغانستان و نخستین ماموریت جنگی بزرگ نیروهای آلمانی خارج از خاک اروپا بعد از جنگ جهانی دوم بود. در نقطه اوج این ماموریت تا ۵۳۵۰ سرباز آلمانی در افغانستان مستقر بودند. به این ترتیب، آلمان بعد از ایالات متحده آمریکا و بریتانیا، سومین کشور با بیشترین سربازان در افغانستان محسوب میشد.
عکس: picture-alliance/dpa/dpaweb
نخستین قربانیان آلمانی
در روز ششم ماه مارس سال ۲۰۰۲ بود که که دو سرباز آلمانی و سه سربازا دانمارکی در کابل در طی عملیات خنثی کردن یک راکت جان خود را از دست دادند. در طی حضور سیزده ساله ارتش آلمان در افغانستان ۵۵ سرباز آلمانی کشته شدند.
عکس: picture-alliance/dpa
دفاع از آلمان در افغانستان
پتر اشتروک (وسط)، وزیر دفاع وقت آلمان در روز ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۲ از پایگاه سربازان آلمانی در کابل دیدار کرد. ماموریت ارتش آلمان در آن زمان در داخل این کشور انتقادهایی را برانگیخته بود. اشتروک در واکنش و پاسخ به این انتقادها گفته بود که سربازان آلمانی با مأموریت خود در افغانسان از امنیت جمهوری فدرال آلمان نیز دفاع میکنند.
عکس: picture-alliance/dpa/dpaweb
تمرکز مأموریت در شمال افغانستان
ارتش آلمان برای فرونشاندن انتقادات داخلی و همچین برآورده ساختن انتظارات بینالمللی، فعالیتهای خود را بر مناطق نسبتاً امن در شمال افغانستان متمرکز کرد. در روز ۲۵ اکتبر سال ۲۰۰۳ سربازان آلمانی در قندوز مستقر شدند و از سال ۲۰۰۶ نیز رهبری نیروهای ائتلافی در شمال افغانستان را برعهده داشتند.
عکس: picture-alliance/dpa
تلاش در راه اعتمادسازی
آلمان یکی از نخستین اعضای ناتو بود که در خارج از کابل گروههای بازسازی ولایتی (پی آر تی) را تشکیل داد. این برنامه، پروژههای بازسازی را در کنار تامین امنیت در شمال افغانستان دربرمیگرفت و از جمله اهداف آن جلب اعتماد و همکاری ساکنان محلی بود. آلمان وعده داده است که حمایت مالی خود از افغانستان را علیرغم پایان مأموریتش در سال ۲۰۱۴ همچنان ادامه دهد.
عکس: picture-alliance/Joker
آموزش نیروهای امنیتی افغانستان
آلمان در آموزش نیروهای امنیتی افغانستان نقش بزرگی ایفا کرده و در چهار مرکز آموزشی خود در این کشور بیش از ۶۰ هزار عضو نیروهای امنیتی افغان را آموزش داده است. براساس گزارشها، آموزش این نیروها تا پایان سال ۲۰۱۲ میلادی بیش از ۵۰۰ میلیون دلار هزینه داشته است.
عکس: ISAF Handout
حملهای پرتلفات
در روز چهارم سپتامبر ۲۰۰۹ بود که افسر آلمانی گئورگ کلاین دستور حمله هوایی به دو تانکر ناتو را صادر کرد که توسط نیروهای طالبان ربوده شده بودند. در مورد شمار قربانیان این حمله آمارهای گوناگونی منتشر شده است. در جریان این حمله ۹۱ تا ۱۴۱ نفر از جمله شمار زیادی کودک جان خود را از دست دادند. این حادثهی مرگبار انتقادهای زیادی را در داخل و خارج از آلمان برانگیخت.
عکس: picture-alliance/dpa
اظهارات جنجالی
هورست کوهلر، رئیسجمهور وقت آلمان در روز ۲۲ ماه مه سال ۲۰۱۰ در جریان دیدارش از افغانستان سخنان جنجالبرانگیزی ابراز داشت که در نهایت منجر به کنارهگیریاش شد. کوهلر دلیل ماموریت نظامی آلمان در افغانستان را از جمله حفظ منافع اقتصادی آلمان خوانده و آن را توجیهی بر حضور در این کشور دانسته بود.
عکس: picture-alliance/dpa
واگذاری مسئولیتهای امنیتی
آلمان در نخستین مرحلهی برنامهی خروج نیروهای ناتو از افغانستان تا پایان سال ۲۰۱۴ ، نیروهای خود را در سال ۲۰۱۰ از ولایت بدخشان خارج کرد. این برنامه پس از آن در قندوز انجام شد. پایگاههای ارتش آلمان در این ولایتها به نیروهای افغانستان واگذار شدند. در اواخر سال ۲۰۱۲ پایگاه مارمل در مزار شریف بزرگترین پایگاه نظامی اردوی آلمان در شمال افغانستان بود.
عکس: picture-alliance/dpa/Bundeswehr
دستآوردها در مخاطره
مقامهای ناتو در زمان واگذاری پایگاه نظامی قندوز به نیروهای امنیتی افغانستان مدعی شدند که کشوری امن به جای میگذارند و نیروهای امنیتی افغان از قدرت کافی برای حفظ امنیت برخوردارند. چند ماه بعد مشخص شد که واقعیت چیز دیگری است. در ماه اوت سال ۲۰۱۴ ستیزهجویان طالبان یک کمپ نظامی ناتو را که به نیروهای افغانستان سپرده شده بود، تصرف کردند. دستاوردهای نیروهای ناتو به این ترتیب به مخاطره افتاد.
عکس: AFP/Getty Images/J. Eisele
ایستگاه آخر
کمپ مارمل آخرین پایگاه نیروهای آلمانی و تجهیزات آنها بود. ابعاد و گسترهی این کمپ نظامی از سال ۲۰۱۲ به این سو پیوسته کاهش یافت. این کمپ به عنوان بزرگترین پایگاه نیروهای آلمانی در افغانستان باقی میماند، جایی که سربازان آلمانی نیروی خود را صرف آموزش نیروهای افغان خواهند کرد.
عکس: DW/M. Saifullah
نقشی تازه
حدود ۱۲ هزار سرباز خارجی از آغاز سال ۲۰۱۵ جهت مشاوره و آموزش نیروهای امنیتی افغانستان در این کشور باقی میمانند. آلمان نیز با حدود ۸۰۰ سرباز در این مأموریت جدی که "پشتیبانی قاطع" نام دارد، سهیم است.