خودروی آینده با اینترنت
۱۳۹۰ اردیبهشت ۷, چهارشنبهبه نقشهی دسترسی کشورهای مختلف در سراسر جهان به اینترنت که مینگرید، میبینید که WWW مانند شبکهای دنیا را به هم وصل کرده است. صرفنظر از سرعت اینترنت و ضریب نفوذش، همهجا هست. در سال ۲۰۱۱ میتوان تنها با چند کلیک از هر مکانی، به این جهان درهم تنیده متصل شد. روی نقشهی قلمرو اینترنت تنها یک لکهی سفید وجود دارد و آن هم محدودهی درون خودروهاست. شاید در بسیاری از کشورهای جهان که سانسور و محدودیت دسترسی به اینترنت مسئلهی اصلی کاربران است، بود و نبود آن در خودرو چندان حیاتی نباشد. اما در سرزمین "بیامو"، "آئودی" و "بنز" که همیشه ردپای تازههای تکنولوژیکی را میتوان در صنعت خودروسازیاش نظارهگر بود، این لکهی سفید کمی ننگین است.
نتیجهی یک نظرسنجی (BITKOM) که به تازگی منتشر شده است نشان میدهد که «از هر ۴ آلمانی، یک نفر» میخواهد که خودرواش هم به اینترنت متصل باشد و «در گروه سنی زیر ۳۰ سال، از هر ۱۰ نفر راننده خودرو، چهار نفر».
این خواسته از چشم خودروسازان آلمانی دورنمانده است و از هم اکنون با اطلاع از این نیاز، وعدهی اجرایی شدن ایدهی خودروی مجهز به اینترنت در سالهایی نه چندان دور را میدهند.
خودروی مجهز به اینترنت به چه درد میخورد؟
اما مزیت داشتن اینترنت در خودرو چیست؟ یکی از کارشناسان مجلهی تخصصی Technology Review میگوید که خودروی مجهز به اینترنت همان خدماتی را به سرنشینان خودرو ارائه میدهد که با داشتن اینترنت روی یک گوشی هوشمند میتوان از آنها استفاده کرد.
یعنی خودروی شما از یک طرف به دفتر کار تبدیل میشود که در آن میتوانید ایمیلهایتان را بخوانید و قرار ملاقاتها را تنظیم کنید و از سوی دیگر مکانی میشود برای سرگرمی که میتوان با دوستان چت کرد، به اسکایپ سری زد و ویدیوهای یوتیوب را پخش کرد و برای سرنشینان کوچکتر بازیهای جالب در اینترنت یافت. همسفر کنار دستیتان هم میتواند در این میان و تا رسیدن به مقصد، هتل مناسبی برای مسافرت بعدی خانواده رزرو کند.
اما این تمام ماجرا نیست. تصویری که برای آیندهی اینترنت در خودرو ترسیم میشود، افزایش ایمنی در حین رانندگی از طریق دسترسی به اینترنت است. ارتباط خودروها با یکدیگر و با سیستم هدایتکنندهی حمل و نقل، هدفی است که متخصصان راه و ترابری آن را دنبال میکنند. به این ترتیب خودروهایی که با فاصلهی کمی با هم در حرکتاند، به عنوان سنسور(Sensor)عمل میکنند و میتوانند برای مثال وجود مه سنگین یا وقوع تصادف را ثبت و خبر را به دیگر خودروها منتقل کنند.
معروفترین کارشناس خودرو در آلمان فردیناند دودنهوفر از مدرسان دانشگاه دویسبورگ- اسن در اینباره میگوید: « خودروها با یکدیگر "حرف میزنند"،"همدیگر را میبینند" و خود باخبر میشوند. به گونهای که خودرویی که برای مثال هنوز به پیچ نرسیده از تصادف پشت پیچ به موقع باخبر میشود، آن هم توسط خودرویی که پیچ را گذرانده است. خودروها با هم در ارتباط قرار میگیرند.»
قرار است تا ۲۰ سال آینده خودروها به گونهای طراحی و به فنآوریهای نوین مجهز شوند که بتوانند بهطور مستقل در حالی که در شبکهای با یکدیگر و با همهی سیستم هدایتکنندهی حمل و نقل در ارتباطاند، تردد کنند.
دلایل محروم بودن خودروها از اینترنت
اما واقعیت این است که هنوز خودرو، تنها مکان بیاینترنت است. تا کنون از ورود اینترنت به خودرو با دلایلی مانند سرعت پایین آن و هزینههای گران اتصال جلوگیری شده است. قرار است با آمدن ( Long Term Evolution) LTE، این وضعیت تغییر کند. LTE با سرعت بالا جانشین UMTS خواهد بود. البته سرعت آن را هنوز هم نمیتوان با گوشی هوشمند یا لبتاپ مقایسه کرد.
یکی از متخصصان مجلهی تخصصی Technology Review دربارهی این تغییرات میگوید: «چون خودرو در حال حرکت است، کیفیت اتصال به اندازهی گوشی موبایل نیست. مشکل دیگر مسئلهی تایپ کردن و وارد کردن دستورات است.»
برای تحقق رویای خودروی مجهز به اینترنت کارشناسان مشغول آزمایش بر روی همین دو مسئلهاند: سهولت استفاده و کیفیت اتصال.
برخی از شرکتهای خودروسازی راهحلی ارائه میکنند که در آن صفحهای مانند صفحهی شمارهگیر تلفنهای قدیمی به کار رفته است. به این ترتیب که از طریق یک پیچ مرکزی، با گرداندن و فشاردادن گزینهی درست، بتوان تمامی "دستورات" را وارد سیستم کرد. تکنیکی که هم اکنون هم در سیستمهای مسیریاب خودروهای جدید به کار میرود. این "پیچ مرکزی" به همراه هدایتگر سخنگو، برای مثال برای خواندن یا نوشتن ایمیل، راهحلی ترکیبی است که برخی از سازندگان خودرو برای مستقر ساختن اینترنت در خودرها پیشنهاد میکنند.
قابل توجه اینکه مجهز شدن اولین چهارچرخه در جهان به اینترنت، برای هر خودرو بین ۳ تا ۴ هزار یورو هزینه در بر خواهد داشت.
YK/AA