رهبر معترضان هنگکنگ مردم را به نافرمانی مدنی فراخواند
۱۳۹۳ آذر ۱۴, جمعه![بنی تای، از رهبران جنبش حامی دمکراسی در هنگکنگ](https://static.dw.com/image/18105146_800.webp)
بنی تای، از رهبران جنبش دموکراسیطلبی در هنگکنگ خواهان استراتژی جدیدی برای ادامه جنبش اعتراضی "اشغال مرکزی" شد.
تای در مقاله منتشره در ستون مهمان روزنامه آمریکایی "نیویورک تایمز" در روز جمعه (۵ دسامبر/ ۱۴ آذر) جنبش "اشغال مرکزی" را کاری "با هزینه بالا و حاصلی اندک" خواند.
رهبر جنبش هوادار دموکراسی در هنگکنگ نوشت، فعالان باید به اقدامات بیشتری برای "عدم همکاری با رهبری سیاسی" دست بزنند. او ادامه داد، برای نمونه میتوان از پرداخت مالیات طفره رفت.
پا گرفتن جنبش "اشغال مرکزی"
بنی تای همراه با چان کین مان و چو ییو مینگ در اوایل سال ۲۰۱۳ خواستار اصلاحات شده، حرکت اعتراضی "اشغال مرکزی" هنگکنگ را پایهگذاری کردند. این حرکت به تظاهرات و تحصن دانشجویان و معترضان در راههای منتهی به مقر دولت منطقهای منجر شد. اما اخیرا این سه پایهگذار جنبش هنگکنگ نفوذ بر دانشجویان رادیکال و افراطی را از دست دادند.
روز چهارشنبه (۳ دسامبر/ ۱۲ آذر) این سه نفر در نشستی خبری از تظاهرکنندگان خواستند از اردوگاههای خود در شهر عقب بنشینند. آنها اعلام کردند که خود را تسلیم پلیس خواهند کرد.
اعتراضاتی که بعد از شروع این جنبش بهوجود آمد هفتهها به طول انجامید و بارها به درگیری با پلیس منجر شد.
خواستهای اصلی جنبش دموکراسیخواهانه اجرای انتخابات آزاد و برخورداری از دموکراسی بیشتر است.
دولت مرکزی چین اعلام کرد قصد دارد برای انتخابات رئیس اجرایی هنگکنگ در سال ۲۰۱۷ برای اولین بار حق انتخاب آزاد بدهد. تا بهحال رئیس اجرایی هنگکنگ توسط هیئتهایی انتخاب میشد که عمدتا به دولت پکن وفادار بودند. اما قرار است که از میان کاندیداهای انتخابات سال ۲۰۱۷ مردم خود دست به انتخاب بزنند؛ با این شرط که کاندیداها از پیش توسط کمیته ویژه مورد حمایت حکومت مرکزی چین تعیین شوند.
هنگکنگ در سال ۱۹۹۷ از استعمار بریتانیا رهایی یافت و به چین بازگردانده شد. اما شرط این بود که توافقنامه سال ۱۹۸۴ میان بریتانیا و چین به اجرا در آید. در این توافقنامه چین تضمین کرده که اصل "یک کشور با دو سیستم" را رعایت کرده و به این منطقه برای انتخاب شیوه زندگی و سیستم اقتصادی برای دست کم ۵۰ سال آزادی و درجه بالایی از استقلال اعطا کند.
در طول هفتهها اعتراض، گفتوگوهای مکرر با رهبران هنگکنگ به هیچ نتیجهای نرسید و از دولت چین نیز تا کنون نشانهای برای مصالحه دیده نشده است.