فولکس واگن به معنی خودرو ملی (Volkswagen) و به اختصار (VW) گرچه قبل از جنگ جهانی دوم تاسیس شد، اما تاریخ جدید آن با تولید اولین فولکس قورباغه‌ای در سال ۱۹۴۵ آغاز می‌شود.

این کنسرن چند ملیتی خودروسازی که مرکز آن در شهر ولفس‌بورگ آلمان است، حالا مالک برندهای فولکس‌واگن، آئودی، بنتلی، بوگاتی، لامبورگینی، سیات، اشکودا، مان، اسکانیا، پورشه، ایتال‌دیزاین و دوکاتی است.

کنسرن فولکس واگن در زمینه طراحی، مهندسی، تولید و توزیع انواع اتومبیل‌ها، وسایل نقلیه تجاری، موتورسیکلت‌ها، موتورهای درون‌سوز و توربوجت‌ها فعالیت دارد و دارای ۹۴ کارخانه تولید خودرو، در ۲۴ کشور و ۳۴۰ شرکت تابعه و زیرمجموعه است.

مارتین وینتر کورن، رئیس هیئت مدیره کنسرن است و می‌خواهد تا سال ۲۰۱۸ از تویوتا که بزرگترین خودروساز جهان محسوب می‌شود نه تنها در عرصه تولید خودرو بلکه به لحاظ سوددهی و رضایت مشتریان نیز "سبقت" بگیرد.

ارقام امپراتوری خودروساز فولکس‌واگن خیره کننده است: ۵۷۳ هزار نفر در سراسر جهان برای این کنسرن کار می‌کنند. ۲۰۰ میلیارد یورو در سال ۲۰۱۳ فروش داشته است که ۹ میلیارد یورو سود آن بوده است. فوکس واگن در سال ۲۰۱۴ بیش از ۱۰ میلیون خودرو به فروش رسانده است.

در پشت پرده، فردیناند پی‌یژ همه رشته‌ها را در دست دارد. او نوه فریدیناند پورشه، مهندس اولین اتومبیل‌های ساخت فولکس واگن است. پی‌پژ ده سال تمام بر روی طرح ایجاد کنسرنی همبسته با برندهای گوناگون کار کرده است. او که از چهار ازدواج ۱۲ فرزند دارد، با اشاره به تعداد برندهای متعلق به کنسرن می‌گوید:"دوازده، عدد خوبی است".

فولکس واگن در سال ۲۰۰۸ سهام اسکانیا را خریداری کرد. از تابستان سال گذشته با خرید مابقی سهام اکنون این "سنگین‌وزن" سوئدی کاملا در اختیار فولکس واگن قرار دارد. تولید خودروهای سنگین اسکانیا ده درصد برای این کنسرن سوددهی دارند.

ام آ ان (MAN) دیگر سنگین‌وزنی است که در خدمت کنسرن فولکس واگن قرار دارد. آندریاس رنشلر، یکی از مدیران سابق دایملر قرار است از ماه فوریه سال ۲۰۱۵ دو سازنده خودروهای سنگین مونیخی و سوئدی که رقیب دیرینه هستند را در عرصه کاهش هزینه‌های تولید به هم نزدیک کند.

یکی از بخش‌های قدرتمند در مجموعه تولیدات فولکس‌واگن، ترانسپورت‌های شهری و یا کاروان‌ها هستند که ۱۰ میلیارد یورو در سال فروش دارند.

پورشه یکی از بزرگترین خرید‌های کنسرن فولکس واگن است. از سال ۲۰۱۲ پورشه کاملا در اختیار فولکس واگن قرار گرفته و این کنسرن اکنون در عرصه خوردروهای اسپرت حرف اول را می‌زند.

نگاه فولکس‌واگن به عرصه دنیای خودروهای اسپرت از زمانی شروع شد که فردیناند پی‌یژ، ریاست هیئت مدیره کنسرن را برعهده داشت. او در سال ۱۹۹۸ اتومبیل‌ساز ایتالیایی لامبورگینی را خریداری کرد. هرچند آن زمان انتقادات زیادی به فولکس‌واگن در این زمینه صورت گرفت، اما خودروهای لوکس لامبورگینی با تولید سالانه ۲۱۰۰ اتومبیل لابراتوار مناسبی برای آزمایش تکنولوژی ساخت فولکس‌واگن هستند.

فولکس واگن در سال ۱۹۹۸ هم بوگاتی را خریداری کرد. مسئولیت این برند که میزان تولیدش از لامبورگینی هم کمتر است، آزمایش تکنولوژی "آن سوی تصور" است. مدل ویرون که در سال ۲۰۱۳ تنها ۴۷ دستگاه تولید شد، با ۱۲۰۰ اسب بخار قدرت و ۴۳۱ کیلومتر سرعت در ساعت، سریعترین خودروی "تولید سریال" جهان است.

بنتلی انگلیسی برخلاف لامبورگینی و بوگاتی، مسئولیت بخش "لوکس" را در کنسرن فولکس‌واگن برعهده دارد. طبق آمار فولکس واگن، فروش ۱۰ هزار بنتلی در سال ۲۰۱۳ برای این کنسرن سود‌آور نیز بوده است.

آئودی که از اواسط دهه شصت میلادی به فوکس‌واگن تعلق دارد، تقریبا نیمی از سود کنسرن را تامین می‌کند. نوآوری‌های مهندسان آئودی همواره خون تازه‌ای نه تنها به کالبد فولکس‌واگن به کالبد صنعت اتومبیل سازی آلمان و جهان نیز وارد کرده است. ادامه نظارت بر این روند اکنون بر عهده اولریش هاکن‌برگ رئیس طراحان کنسرن فولکس‌واگن است.

فولکس‌واگن در چین هم تولید می‌کند. این کنسرن از طریق سرمایه‌گذاری مشترک با چینی‌ها به بازاری عظیم دست یافت که دیگر خودروسازان جهان به آن حسرت می‌خورند.

اسکودا در جمهوری چک با کمک تکنولوژی فولکس‌واگن از سال ۱۹۹۱ به این سو خودروهایی با قیمت مناسب برای بخش‌هایی وسیع از اقشار میانی در شرق اروپا تولید می‌شود. در سال‌های اخیر اسکودا در بازارهای اروپای غربی نیز طرفدار پیدا کرده است.

کنسرن فولکس‌واگن خودروساز اسپانیایی سیات را نیز در سال ۱۹۸۶ با هدف بازکردن جای پا در جنوب اروپا خریداری کرد. گرچه بحران اقتصادی در جنوب اروپا این خودروساز را در سال‌های گذشته با مشکلاتی روبرو ساخت، اما با کمک کنسرن مادر به عرصه سوددهی بازگشته است.

بسیاری خرید کارخانه موتورسیکلت‌سازی ایتالیایی دوکاتی در سال ۲۰۱۲ را با توجه به رقبای قدرتمند ژاپنی اقدامی "غیرعقلانی" ارزیابی کردند. به نظر می‌رسد استراتژی فولکس‌واگن با خرید دوکاتی، مقابله با نفوذ رقبای ژاپنی در بازار اروپا و استفاده از تکنولوژی دوکاتی در دیگر بخش‌ها باشد.