مدودف: دستگیری پوتین به معنای "اعلان جنگ" به روسیه است
۱۴۰۲ فروردین ۳, پنجشنبه
مدودف هرگونه تلاش برای دستگیری پوتین در خارج از کشور بر مبنای حکم بازداشت دیوان کیفری لاهه را "اعلان جنگ" توصیف کرد. او گفت، اگر دستگیری در آلمان صورت گیرد، "همه سلاحها، به سوی بوندستاگ و صدراعظم نشانهگیری میشود".
دمیتری مدودف، معاون مشاور امنیت ملی و رئیسجمهوری پیشین روسیه عکس: Alexei Maishev/TASS/IMAGO
تبلیغات
رئیسجمهوری پیشین روسیه، دمیتری مدودف، در گفتوگو با خبرگزاری روسی تاس گفته است که به دنبال حکم بازداشت پوتین از سوی دیوان کیفری بینالمللی لاهه، هر گونه تلاش برای دستگیری ولادیمیر پوتین، رئیسجمهوری روسیه در خارج از کشور به منزله "اعلان جنگ" علیه فدراسیون روسیه خواهد بود.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، مدودف در این رابطه آلمان را مثال زد و گفت: «بیایید تصور کنیم، البته واضح است که این وضعیت هرگز اتفاق نخواهد افتاد، اما بیایید همچنان تصور کنیم که این اتفاق بیفتد. رئیس کنونی یک کشور هستهای به قلمرو مثلاً آلمان میرسد و دستگیر میشود. این چیست؟ این اعلان جنگ علیه فدراسیون روسیه است.»
مدودف که معاون رئیس شورای امنیت روسیه است، افزود که تصمیم دیوان کیفری بینالمللی، روابط با غرب را بیشتر تیره خواهد کرد.:
دیوان کیفری بینالمللی در لاهه، جمعه گذشته حکم بازداشت پوتین را به دلیل ربودن کودکان اوکراینی به روسیه به عنوان بخشی از درگیری اوکراین صادر کرد. مسکو این حکم بازداشت را "باطل" و "بیاهمیت" توصیف کرد. حکم بازداشت دیگری علیه ماریا الکسییوونا لووا-بلووا، کمیسر حقوق کودک رئیسجمهوری روسیه صادر شده است.
رؤیای "روسیه بزرگ"
بر اساس اظهارات اخیر مدودف، اوکراین باید بخشی از "روسیه بزرگ" تاریخی باشد. این در حالی است که اوکراین پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، خود را مستقل اعلام کرد و بیش از ۹۰درصد مردم این کشور در یک همهپرسی به آن رأی مثبت دادند. جامعه بینالمللی و رهبری وقت روسیه آن زمان نیز استقلال اوکراین را به رسمیت شناختند. اما رهبری کنونی کرملین، که در سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ به طور غیرقانونی بخشهایی از اوکراین را ضمیمه کرد، استقلال اوکراین را به رسمیت نمیشناسد.
دمیتری مدودف (چپ) در کنار ولادیمیر پوتین و دمیتری پسکوف، سخنگوی کاخ کرملینعکس: MIKHAIL KLIMENTYEV/SPUTNIK/AFP/Getty Images
رویاهای "روسیه بزرگ" پوتین و مدودف شامل بلعیدن و ادغام بلاروس نیز میشود. در اوایل سال ۲۰۱۱، پوتین این گزینه را "مطلوب" دانسته بود. اخیراً یک سند فاش شده از داخل کرملین پرده از طرحی برداشت که نشان میدهد چگونه بلاروس میتواند به تدریج تا سال ۲۰۳۰ ضمیمه خاک روسیه شود.
مدودف در گفتوگو با خبرگزاری دولتی تاس گفت که غرب استقلال روسیه و چین را دوست ندارد و بنابراین تلاش خواهد کرد روسیه را در دهههای آینده به کشورهای کوچکتر و ضعیفتر تقسیم کند.
او همچنین چشماندازی برای احیای روابط روسیه و غرب در آینده نزدیک نمیبیند و میگوید: «من معتقدم که دیر یا زود اوضاع تثبیت و روابط از سر گرفته خواهد شد، اما از ته قلب امیدوارم که تا آن زمان بخش بزرگی از این افراد (رهبران غربی) بازنشسته شده و برخی نیز مرده باشند.»
مدودف همچنین در مورد شراکت سابق خود با غرب صحبت کرد و گفت که او در دوران دانشجویی معتقد بود که روسیه "یک شراکت عادی با غرب خواهد داشت، زیرا ما دشمن نیستیم و هیچ اختلاف ایدئولوژیکی نداریم، زیرا دیگر موافق ایدههای سخت کمونیستی نیستیم. ما اقتصاد بازار، انتخابات دموکراتیک و همه چیزهایی از این دست داریم". با این حال، بعداً متوجه میشود که شراکت با غرب تنها "تصورات نزدیک به توهم است".
مدودف در لفاظیهای خود در چند ماه گذشته، آنالنا بربوک، وزیر خارجه آلمان را "زنی بیفرهنگ" توصیف کرد. او در مورد شهروندانی که از روسیه گریختند نوشت: «بگذار استخوانهایشان در سرزمینهای بیگانه بپوسد" و در واکنش به تحویل تسلیحات آمریکا به اوکراین گفته بود: «سراسر اوکراینی که تحت حاکمیت کییف باقی میماند، خواهد سوخت». اظهارات او مبنی بر اینکه روسیه میتواند از تسلیحات هستهای علیه غرب استفاده کند نیز سروصدا به پا کرد.
دمیتری مدودف در دوران ریاست جمهوری خود از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ از نظر بسیاری در غرب به عنوان یک "نور امید" در صحنه سیاسی روسیه تلقی میشد. تصور این بود که او رویکردی لیبرالتر از ولادیمیر پوتین دارد. اما پس از چهار سال پوتین به ریاستجمهوری بازگشت و مدودف را به عنوان نخستوزیر خود منصوب کرد.
به خصوص پس از حمله گسترده نظامی روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲، تصویر یک مدودف به ظاهر میانهرو به یک سیاستمدار افراطی تغییر کرد. امروز چیزی از شعارها و اظهارات او در دوران ریاست جمهوری او که تفاهم و همکاری با غرب را تبلیغ میکرد باقی نمانده است. رئیسجمهور سابق امروز به طور عمده با اظهارات تبلیغاتی و توهینآمیزش شناخته میشود.
ولادیمیر پوتین، "آخرین تزار" روسیه، به روایت تصویر
ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه تا سال ۲۰۳۰ در رأس قدرت قرار خواهد داشت. گرچه حکومت تزارها در روسیه به پایان رسیده، اما شیوه حکومت پوتین به تزارها شباهتهای زیادی دارد. زندگی "آخرین تزار" روسیه در این گزارش تصویری:
ولادیمیر پوتین با کسب ۸۷ درصد آرا در انتخابات ریاست جمهوری روسیه در مقام خود ابقا شد؛ انتخاباتی که آن را نه عادلانه میتوان نامید و نه آزاد. پوتین به این ترتیب تا سال ۲۰۳۰ میلادی همچنان زمام امور را در دست خواهد داشت. او که افسر سابق سازمان اطلاعات و جاسوسی روسیه (کاگب) است، در سال ۱۹۹۹ در این کشور به قدرت رسید و از آن زمان تا کنون اکثر منتقدان خود را حذف یا زندانی یا تبعید کرده است.
عکس: Maxim Shemetov/REUTERS
پوتین؛ دیکتاتور و متجاوز
از نام این افسر سابق کا گ ب که صندلی ریاست جمهوری را به نفع خود مصادره کرده و با تجاوز نظامی به اوکراین، جهان را به لبه پرتگاه بحران خطرناکی سوق داده در آینده و تاریخ روسیه به نیکی یاد نخواهد شد. منتقدان میگویند که پوتین به شکلی غیردموکراتیک برای دورانی طولانی در قدرت مانده و نظام سیاسی روسیه را به یک سیستم اقتدارگرای غیردموکراتیک تبدیل کرده است.
عکس: Kirill Kudryavtsev/AFP/Getty Images
از تولد تا آشنایی با سوبچاک
ولادیمیر ولادیمیروویچ پوتین در روز ۷ اکتبر سال ۱۹۵۲ در سن پترزبورگ (لنینگراد سابق) متولد شد. او در این شهر به مدرسه رفت و در ۱۲ سالگی آموزش جودو و سامبو را آغاز کرد. او در سال ۱۹۷۰ در دانشگاه سنپترزبورگ در رشته حقوق آغاز به تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۵ فارغالتحصیل شد. پوتین در آنجا با آناتولی سوبچاک، استادیاری که قانون تجارت تدریس میکرد آشنا شد که نقش مهمی در زندگیاش ایفا کرد.
عکس: picture-alliance/Globallookpress.com
افسر اطلاعاتی
پوتین به مدت ۱۶ سال به عنوان افسر اطلاعاتی خارجی سازمان جاسوسی شوروی (سابق) "کا گ ب" کار کرد و تا درجه سرهنگ دومی نیز رسید. او سپس در سال ۱۹۹۱ استعفا داد و وارد حرفه سیاست در سنپترزبورگ شد. (این کارت شناسایی برای پوتین زمانی که او در آلمان مستقر بود توسط سازمان امنیت آلمان شرقی "اشتازی" صادر شده است).
عکس: BStU, MfS, BV Dresden, Abt.KuSch, Nr 7216
همسر اول و دخترانش
پوتین در سال ۱۹۸۳ با "لودمیلا اشکربنوا" ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو دختر است؛ مارینا در سال ۱۹۸۵ در سن پترزبورگ و کاترینا در سال ۱۹۸۶ در درسدن آلمان متولد شدند. مارینا ورونتسوا، حالا ریاست یک انستیتوی تحقیقات ژنتیک را برعهده دارد که با بودجههای میلیاردی دولتی فعالیت میکند. کاترینا نیز ریاست انستیتوی تحقیقات هوش مصنوعی با بودجه دولتی یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون یورو را برعهده دارد.
عکس: picture alliance / Globallookpress.com
شاگرد و مرشد
سمت چپ این عکس، پوتین جوان دیده میشود که کنار آناتولی سوبچاک شهردار سنپترزبورگ ایستاده است. سوبچاک استاد پوتین بود و با انتصاب او به سمت مشاور روابط خارجی شهرداری، او را وارد عرصه سیاست کرد. بعدها با قدرتگرفتن پوتین، سوبچاک توانست با استفاده از نفوذ شاگرد خود از پرونده یک رسوایی مالی بگریزد. سوبچاک در سال ۲۰۰۰ درگذشت.
عکس: Imago/ITAR-TASS
رئیس جمهور موقت
ژوئن سال ۲۰۰۰ میلادی بوریس یلتسین کنارهگیری کرد و نخستوزیر او به طور موقت کرسی ریاستجمهوری را در اختیار گرفت. پوتین در انتخابات ریاستجمهوری روسیه کارزار موفقی به راه انداخت. در همین دوران برای نخستینبار اتهامهایفساد مالی و رشوهخواری در زمان فعالیت پوتین در شهرداری سنپترزبورگ مطرح شد. مارینا سالی، نمایندهای که این اتهامات را مطرح کرده بود، مجبور به سکوت شد و از سیاست کنارهگیری کرد.
عکس: Imago/ITAR-TASS
مدودوف؛ عروسک پوتین
مسیر سیاسی دمیتری مدودوف همچون پوتین از "حلقه" سنپترزبورگ آغاز میشود. او متولد این شهر و مشاور شهردار بود. او در سال ۲۰۰۰ رئیس ستاد انتخاباتی پوتین، مدتی رئیس شرکت گاز پروم و بعد هم در سال ۲۰۰۸ رئیس جمهور و از سال ۲۰۱۲ نخست وزیر روسیه شد. مدودوف در سال ۲۰۱۲ دیگر در انتخابات ریاستجمهوری روسیه شرکت نکرد تا راه را برای نامزدی ولادیمیر پوتین همراه کند. بسیاری مدودوف را عروسک پوتین میخوانند.
عکس: Reuters
رئیس جمهور "مادامالعمر"؟
پوتین که از سال ۲۰۰۸ تا سال ۲۰۱۲ نخست وزیر مدودف بود در سال ۲۰۱۲ مجددا رئیس جمهور شد، در سال ۲۰۱۸ هم برای چهارمینبار در مسند خود ابقا شد و در آوریل سال ۲۰۲۱ با رفراندوم "اصلاحیه قانون اساسی" امکان یافت ریاست جمهوریاش را تا سال ۲۰۳۶ نیز ادامه دهد. در صورت زنده ماندن، پوتین در این سال ۸۴ ساله خواهد بود.
عکس: picture alliance/dpa/M.Klimentyev
الیگارشی یلتسین، الیگارشی پوتین
پایههای الیگارشی در دوران یلتسین گذاشته شد و افرادی که نزدیک به حلقه قدرت بودند با تصاحب اموال دولتی به سرمایههای هنگفتی دست یافتند. پوتین اما الیگارشها را گوش بفرمان کرد و برخی را مانند میخائیل خودوروفسکی به زندان فرستاد. در روز ۲۴ فوریه وقتی پوتین در مقابل ۳۷ نفر از الیگارشها و ثروتمندترین افراد روسیه از "لزوم انجام عملیات ویژه در اوکراین صحبت کرد"، حتی یک نفر هم جرائت مخالفت و انتقاد نداشت.
عکس: picture-alliance/dpa
پوتین و خام فروشی
با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و باز شدن درهای تجارت جهانی بر روی روسیه، این کشور در دو دوره اول ریاست جمهوری پوتین دارای رشد اقتصادی بسیار بالایی بود که از فروش مواد خام، نفت و گاز و صادرات طلا و اسلحه بدست آمد. این ثروت اما به جیب الیگارشها رفت و صرف خرید کالاهای مصرفی و لوکس بجای مدرنیزه کردن اقتصاد روسیه شد.
عکس: Getty Images/AFP/Alexsey Druginyn
تصاویر جنجالی پوتین
در طول دهههای گذشته چه در دوران اتحاد جماهیر شوروی سابق و چه در دوران ریاست جمهوری یلتسین و حتی مدودوف، چنین تصاویری از یک رئیس جمهور روسیه منتشر نشده است: پوتین در حال شکار، تیراندازی، اسبسواری، پرواز با درناها، سوار بر موتور هارلی دیویدسون، در حال مبارزه جودو، غواصی، نواختن پیانو و آوازخوانی، بازی هاکی روی یخ و پرواز با جت جنگنده تنها نمونههایی از تصاویر هستند.
عکس: AP
درز خبر معشوقه و جدایی از لودمیلا
در سال ۲۰۰۸ برای نخستین بار روزنامه روسی "مسکوفسکی کورسپوندنت" از رابطه آلینا کابایوا، ستاره ژیمناستیک ریتمیک روسیه بعنوان معشوقه ولادیمیر پوتین خبر داد. مدتی بعد انتشار این روزنامه متوقف شد. پوتین در ماه آوریل سال ۲۰۱۴ در تلویزیون دولتی روسیه رسما خبر جدایی خود از لودمیلا را اعلام کرد. کابایوا که نماینده مجلس شده بود در همین سال ناگهان بدون هیچ تجربهای رئیس "گروه رسانه ملی" شد.
در پی انقلاب سال ۲۰۱۴ اوکراین که در پی آن ویکتور یانوکوویج، رئیس جمهور طرفدار روسیه سرنگون شد و سیاستمداران طرفدار اروپا به قدرت رسیدند، گروهی از روستبارهای اوکراین در مناطق شرقی و جنوبی این کشور از جمله کریمه اعتراضاتی را علیه حکومت جدید ترتیب دادند. در روز ۲۶ فوریه نظامیان روسیه شبه جزیره کریمه را به تصرف خود درآوردند و ۱۶ مارس همان سال این شبه جزیره از طریق یک همهپرسی به روسیه الحاق شد.
عکس: picture-alliance/dpa/EPA/A. Pedko
حمله نظامی به اوکراین
ولادیمیر پوتین در روز ۲۴ فوریه سال ۲۰۲۲ رسما خبر عملیات نظامی علیه اوکراین را اعلام کرد. او گسترش ناتو را تهدیدی برای امنیت روسیه دانست و خواستار ممنوعیت قانونی پیوستن اوکراین به ناتو شد. متعاقب این حمله روسیه مورد تحریم کشورهای غربی قرار گرفت و موج کمکهای مالی و تسلیحاتی این کشورها روانه اوکراین شد. تا کنون نزدیک به ۱۷ هزار غیرنظامی، از جمله صدها کودک در اوکراین در طی این جنگ کشته شدهاند.