مصالح اقتصادى و وجدان سياسى، نگاهى به سفر شرودر به چين
۱۳۸۲ آذر ۱۳, پنجشنبه![](https://static.dw.com/image/1047172_800.webp)
روزنامه محلى Westfalen-Blatt كه در شهر بيلفلد انتشار ميابد، در تفسير خود دراينباره از جمله مينويسد: ”از نقض حقوق بشر ميتوان انتقاد كرد و در عين حال با يكديگر تبادلات تجارى داشت. اما آيا لزومى دارد كه حتما به تجارت اسلحه پرداخت؟ دولت چين، تبت را همچنان تحت اشغال خود دارد و تايوان را مورد تهديد قرار ميدهد. غيرقابل درك تر از آن موافقت صدراعظم آلمان با بررسى درخواست چين، اين قدرت اتمى، در مورد خريد تاسيسات پلوتونيوم آلمان در شهر هاناو است. هر آن كه فناورى اى را كه در خانه خويش، ابزارى شيطانى ميداند و از آن استفاده نميكند، در خارج از كشور به پول بدل كند، دست به كارى غيراخلاقى زده است، نه عملگرايانه.”
مفسر روزنامه محلى Liepziger Volkszeitung نيز در اين مورد نظرى مشابه داشته و در تفسير خود خاطرنشان ميسازد: “هشت درصد رشد اقتصادى در پرجمعيت ترين كشور جهان و بازارهائى عظيم كه در آنجا شكل ميگيرند، ظاهرا چشم صدراعظم آلمان را كه بيصبرانه در انتظار رونق اقتصادى كشور خويش است، كور كرده. شايد او بر اين گمان است كه كشورش ميتواند از رونق اقتصادى چين بيش از پيش بهرمند شود!؟ حال ديگر سخن از آن به ميان ميايد كه شايد حجم سرمايه گذاريهاى آلمان در چين تا سال ۲۰۰۶، دو برابر شده و به ۱۳ ميليارد يورو افزايش يابد. تحقق اين امر، بدون شك مثبت و عالى خواهد بود، اما چشم پوشى از وجدان سياسى را توجيه نخواهد كرد.”
مفسر روزنامه Neue Osnabrücker Zeitung در همين باره متذكر ميشود: ”ناظران و كارشناسان شايد درباره فايده و سود اقتصادى سفر گرهارد شرودر به چين، نظرى گوناگون داشته باشند، اما بايد گفت كه بيلان سياسى سفر وى منفى است، چرا كه صدراعظم آلمان، آنطور كه بايد و شايد به مسائل حقوق بشر توجه نكرده است. چند سخن هشدارآميز محطاطانه شرودر در مورد حفظ آزادى بيان و دمكراسى نميتواند آن خساراتى را جبران كند كه پيشنهاد وى درباره رفع تحريم تسليحاتى عليه چين به بار آورد. يك چنين درخواستى، ضربه اى است بر پيكر تمامى قربانيان كشتار جمعى در ميدان معروف به صلح آسمانى در شهر پكن. اين گام صدراعظم آلمان اما بيش از همه جايگاه و موضع آن دسته از كسانى را تضعيف ميكند كه درتلاشند، رهبرى كمونيستى چين را نه تنها به انجام اصلاحات اقتصادى كه اصلاحات سياسى وادارند. عليرغم تمامى شاديها از رونق اقتصادى در چين بايد اذعان داشت كه اين كشور هنوز هم يك ديكتاتورى كمونيستى است.”
و سرانجام نگاهى ميافكنيم به تفسير روزنامه روسى Nesawissimaja Gaseta منتشره در مسكو كه در آن دراينباره از جمله آمده است: ”به نظر ميرسد كه صنايع اسلحه سازى آلمان قصد انجام برنامه هاى گسترده اى در چين را دارد. تحقق اين امر به معنى تلاقى مصالح تجارى آلمان و روسيه خواهد بود. صنايع اسلحه سازى روسيه به رقابت به تانكهاى لئوپارد و ديگر فناورى جنگى ساخت آلمان خواهند پرداخت، و در مقابل نگران اين خواهد بود كه شايد سهم بزرگى از بازار چين را از كف بدهد. “