هما میرافشار که از چهره‌های تاثیرگذار ترانه‌سرایی معاصر فارسی بود هفته گذشته در آمریکا درگذشت. او سوم اسفند سال ۱۳۱۵ در تهران چشم به جهان گشود و به هنگام خاموشی ۸۹ سال داشت.

خبر درگذشت میرافشار را مرتضی برجسته اعلام کرد. 

میرافشار که ذوق شاعری اش خیلی زود، از همان  دوره کودکی و دبستان آغاز شد، در طول سال‌ها فعالیت بیش از ۶۰۰ ترانه ماندگار سرود که بسیاری از آنها از سوی خوانندگان سرشناس موسیقی سنتی و پاپ خوانده شد.

اما فعالیت میرافشار که در اصل نام خانوادگی‌اش همایون بود و پس از ازدواج با علی میرافشار، آن را تغییر داد، تنها محدود به ترانه‌سرایی نبود. او موسیقی ایرانی را به خوبی می شناخت و از شاگردان اسدالله ملک بود. همچنین در دوره‌ای کار روزنامه‌نگاری کرده بود و چند سالی نیز به عنوان مجری رادیو تلویزیون فعالیت می‌کرد.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

بیش از همه اما نام او با تصانیف و ترانه‌هایی شناخته می‌شود که بسیاری از آنها به مشهورترین آثار موسیقی ایران تبدیل شده است.

نخستین ترانه او با صدای کوروس سرهنگ‌زاده منتشر شد. ترانه "آسمون" را در اوایل دهه بیست زندگی‌اش سرود و استادش، اسدالله ملک آهنگی ماندگار روی آن ساخت و از همان نخستین کار، نامش ورد زبان‌ها شد.

پس از ازدواج، از آنجا که همسرش، دختر عموی حمیرا، خواننده سرشناس بود، همکاری خود را با او که در آن سال‌ها از خوانندگان پر آوازه ایران محسوب می‌شد، آغاز کرد و ترانه‌های ماندگاری خلق شد.

ترانه‌های "دنیا دنیا"، "همزبونم باش"، "پیرت بسوزه عاشقی"، "شمال" و "اومدنت محاله" تنها نمونه‌هایی از این همکاری مشترک است.

همچنین ترانه‌های "قمار زندگی"، "دلم می‌خواد"، "میهمان"، "کتاب هستی" و "آشتی" از نمونه کارهای اوست که با صدای هایده منتشر شد و "دل میگه دلبر میاد"، "قمار زندگی"، "دل کوچولو"، "غریبه"، "حوصله عاشقی رو ندارم" و "هوس باز" را نیز مهستی خوانده است که از دیگر ترانه‌های جاویدان او هستند.

او همچنین برای دیگر خوانندگان زن مانند الهه، عهدیه، لیلا فروهر، شکیلا، شهره و نوش آفرین نیز ترانه‌سرایی کرده که بیشتر این آثار به معروف‌ترین کار این هنرمندان تبدیل شد.

با حضور هما میرافشار، گفتار زنانه در ترانه سرایی شکل گرفت و بسیاری از خوانندگان زن که تا آن زمان تنها از ترانه‌سرایان مرد خوانده بودند، این شانس را داشتند که حالا با ترانه‌هایی که احساسات زنانه از زبان یک زن بیان می‌شد را اجرا کنند. او  اما ترانه‌های جاودانه دیگری نیز سرود که خوانندگان مرد آن را اجرا کردند.

شاید یکی از مشهورترین آنها، تصنیف "نگاه گرم تو" یا "زندگی" باشد که به مهمترین و ماندگار‌ترین تصنیف کارنامه موسیقایی عبدالوهاب شهیدی تبدیل شد.

او همچنین سابقه همکاری با خوانندگان دیگری هم‌چون اکبر گلپایگانی، شاهرخ، منوچهر سخایی، ستار، معین، حسن شماعی زاده، مارتیک، ابی، داریوش، داوود بهبودی، امید، هوشمند عقیلی و علیرضا افتخاری را در کارنامه داشت.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

یکی دیگر از ترانه‌های مشهور او که با صدای ایرج بسطامی در سال ۱۳۶۴ جاودانه شد هم "گلپونه‌ها" با آهنگی از حسین پرنیا بود که از نخستین مجموعه اشعار او که به همین نام در سال ۱۳۵۲ منتشر شد، انتخاب شده بود.

از او به غیر از مجموعه "گلپونه‌ها"، دو کتاب دیگر نیز منتشر شد که مجموعه بیش از هزار سروده اوست.

هما میرافشار که نامش برای همیشه در فرهنگ و هنر ایران جاودانه خواهد ماند، در سال‌های آخر زندگی مبتلا به آلزایمر بود. مرتضی برجسته که خبر درگذشت او را منتشر کرد، نوشته است: «هر چند وقت یکبار به دیدنش می‌رفتم، آخرین بار  با تعجب متوجه شدم که مرا نشناخت. هفته گذشته چشم از جهان فرو بست ...  بانویی با بیش از ۶۰۰ ترانه ماندگار با آرزوی دیدار وطن به این جهان بدرود گفت.»