واکنشهای انتقادی به معرفی سرپرست جدید شهرداری تهران
۱۳۹۷ فروردین ۲۱, سهشنبه![Iran Hosseini Makarem](https://static.dw.com/image/43320428_800.webp)
شورای شهر تهران که اعضای اصلاح طلب هستند، پس از پذیرش دومین استعفای محمدعلی نجفی، معاون او را به عنوان سرپرست شهرداری انتخاب کرد، انتخابی با اکثریت آرا که بازخوردی انتقادی نزد کنشگران اجتماعی و سیاسی و روزنامهنگاران داشت.
سمیعالله حسینی مکارم، معاون مالی و اقتصاد شهری نجفی، دانشآموخته اقتصاد است و سابقه معاونت سازمان سرمایهگذاری شهرداری تهران، مدیرکلی بودجه و تشکیلات وزارت آموزش و پرورش و معاونت توسعه مدیریت سازمان میراث فرهنگی را در بیلان کاری خودش دارد.
آنچه موجب تعجب و انتقاد از انتخاب حسینی مکارم شده، رد پای او در پرونده "املاک نجومی" در دوره محمدباقر قالیباف است.
به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید
یاشار سلطانی، مدیر مسئول وبگاه "معماری نیوز" که اسناد مربوط به "املاک نجومی" را افشا کرد و به همین خاطر مدتی بازداشت شد، در توئیتی نوشت: «عدم معرفی دکتر حناچی به عنوان گزینه سرپرستی شهرداری تهران جای تاسف دارد. کاش به جای کسی که اسمش در پرونده املاک نجومی مطرح بود، ایشان که از مخالفین و موانع شهرفروشی توسط قالیباف بود به عنوان سرپرست منصوب میشد. زمانی که حناچی با قالیباف میجنگید، مکارم تخفیف ۵۰درصدی املاک نجومی میگرفت.»
پیروز حناچی، از مهر ۹۶ معاون فنی و عمرانی شهرداری تهران و دبیر شورایعالی شهرسازی و معماری ایران است.
بیشتر بخوانید: نجفی رفت، معاونش سرپرست شهرداری شد
حسین باستانی، روزنامهنگار و تحلیلگر سیاسی نیز در یک توئیت مینویسد: «اعضای شورای شهر لابد برای انتخاب یکی ازسودبرندگان پرونده املاک نجومی به عنوان سرپرست شهرداری تهران هزار توجیه خواهند داشت. یادم میآید برخی حضرات شورای اول که بی وقفه مشغول توجیه کارهایشان بودند، بعدا گفتند نمیفهمند چرا فقط ۱۲درصد مردم پایتخت در انتخابات شورای دوم رای دادند.»
آمنه شیرافکن، کارشناس ارتباطات و خبرنگار پارلمانی شرق هم خطاب به الهام فخاری، عضو شورای شهر تهران توئیت کرده است: «خانم فخاری شما هم میشه با مردم حرف بزنید و بفرمایید اخبار مرتبط با درج نام حسینی مکارم در فهرست دریافت کنندگان املاک نجومی (۶۷۰میلیون تومان تخفیف غیرقانونی) صحت دارد یا نه؟ اگر صحت دارد معنای رای شورای شهر به ایشان چیست؟»
احمد مسجدجامعی، عضو شورای شهر تهران به خبرگزاری ایلنا گفته که انتخاب حسینی مکارم، انتخاب خوبی نیست. او توضیح داده که باید زمان بیشتری برای انتخاب سرپرست در نظر گرفته میشد اما این اتفاق نیفتاد.
مسجدجامعی گرچه انتخاب حسینی مکارم را بهینه نمیداند اما اعضای شورا و معاونان شهرداری را دعوت کرده که به حسینی مکارم به چشم شهردار نگاه کنند:«هیچکس از مدیران و معاونان او را تنها نگذارند و اجازه ندهند شائبه پراکندگی در مدیریت شهری به وجود بیاید.»
تسنیم و استهزای اصلاحطلبان
خبرگزاری تسنیم، طی گزارشی در باره انتخاب حسینی مکارم با عنوان "بازی موش و گربه اصلاحطلبان با ماجرای املاک نجومی نوشت: «امروز اصلاح طلبانی که با پرچم فسادستیزی و مبارزه با رانتخواری روی کار آمدند، از فریبکاری یا حواس پرتی ناشی از دروغگویی، کسی را سرپرست شهرداری کردند که دهها نفر مثل او را به اسم دریافت املاک نجومی در افکار عمومی بیآبرو کردند.
تسنیم که به محافل نظامی و امنیتی نزدیک است، در پایان این گزارش مینویسد: «این بازی آخر و ناسالم اصلاحطلبان نیست و از کسانی که با وجود اینکه شهردار تهران تداوم حضورش با وجود بیماری شدید را خیانت به مردم دانسته، با ادبیاتی کودکانه به او میگویند، بمان تو خوب میشوی، نباید انتظار داشت دغدغه رفع مشکلات مردم را داشته باشند؛ این شهر با این اعضای شورای شهر روزهای ناآرامی خواهد داشت.»
زیدآبادی: نجفی حق داشت برود
همزمان، بحث استعفای نجفی و زمینههای رفتن او در رسانهها ادامه دارد. احمد زیدآبادی، تحلیلگر و روزنامهنگار در یادداشتی که کانال تلگرامیاش منتشر شده درباره رفتن نجفی مینویسد: «... به نظرم آقای نجفی بیش از هر چیز روی همکاری عموم تهرانیها برای اداره شهر حساب باز کرده بود و تصور میکرد موج جمعیتی که در انتخابات شوراها بسیج شدند و فهرست اصلاح طلبان را به پیروزی قاطع رساندند، پس از آن هم به کمک خواهند آمد...»
به اعتقاد زیدآبادی، اغلب گروهها و فعالان سیاسی و غیر سیاسی، مدیران را صرفاً به عنوان ابزاری در جهت به کارگیری نیروهای وابسته یا نزدیک به خود در پستهای مختلف می خواهند و از این جهت با اعمال فشارهای مستقیم و غیرمستقیم، استقلال و قدرت تصمیم گیری برای آنها باقی نمی گذارند: « تازه اینها همه بخشی از مشکل است. مشکل دیگر، نیروی قدرتمند و متنفذی است که گویی آرزویی جز زمین خوردن رقیب سیاسی خود ندارد و با جنگ روانی و رسانه ای خود، کمترین آرامش خیالی برای او باقی نمی گذارد.»
در پایان این یادداشت، زیدآبادی نتیجه گرفته که نجفی حق داشت عطای شهرداری را به لقایش ببخشد زیرا مدیریت در چنین وضعی، صرفا یک بازی اعصاب خردکن، هرز دادن وقت و انرژی میشود.