یک وبسایت خبری اعلام کرد که زن و مرد و سه کودکی که در آبهای کانال مانش غرق شدهاند، کُرد ایرانی هستند. ۲۲ پناهجوی دیگر که در قایق بودهاند، نجات یافتهاند.
عکس تزئینیعکس: picture-alliance/dpa/AP/Marine Nationale
تبلیغات
به گزارش وبسایت خبری "ههنگاو" زن و مردی که به همراه سه فرزندشان هنگام تلاش برای رسیدن به خاک بریتانیا جان باختهاند، اهل روستای گلینه از توابع سردشت هستند.
این وبسایت خبری نام و عکس جانباختگان را نیز منتشر کرده است.
مقامات فرانسه روز سهشنبه، ، ششم آبان (۲۷ اکتبر) خبر واژگون شدن قایق کوچک حامل پناهجویان و مرگ چهار سرنشین آن در کانال مانش را تایید کردند. فرزند سوم خانواده کُرد مفقودالاثر است.
گفته میشود که در مجموع ۲۷ نفر با این قایق در راه بودهاند. شماری از نجاتیافتگان در بیمارستان تحت معالجه هستند.
در عملیات نجات پناهجویان چند قایق گارد ساحلی و یک هلیکوپتر ارتش بلژیک شرکت داشتند.
بوریس جانسون، نخستوزیر بریتانیا با بازماندگان قربانیان ابراز همدردی کرد.
پریتی پتل، وزیر کشور بریتانیا نیز ضمن ابراز همدردی با بازماندگان قربانیان گفت، از شنیدن این خبر بسیار متاسف شده است.
پتل اظهار داشت، این حادثه بار دیگر خطرات ناشی از عبور از کانال را برجسته کرد. او وعده داد که تمامی تلاش خود را برای جلوگیری از سواستفاده قاچاقچیان از پناهجویان نیازمند بهکار ببرد.
کانال مانش (Manche) یا کانال انگلیس (English Channel) آبراهی است که در شمال فرانسه و جنوب بریتانیا واقع شده و اقیانوس اطلس را به دریای شمال پیوند میدهد.
افزایش شمار پناهجویانی که از آبراه میگذرند
بر اساس دادههای شرکت رسانهای پی ای(PA Media) در سال جاری میلادی بیش از هفت هزار و ۴۰۰ نفر از راه کانال مانش با قایقهای کوچک به بریتانیا رسیدهاند، که حدود چهار برابر بیشتر از سال ۲۰۱۹ است.
"رکورد" امسال با ورود ۴۱۶ پناهجو در روز دوم سپتامبر زده شد.
آمار رسمی نشان میدهند که از ژوئن ۲۰۱۹ تا ژوئن ۲۰۲۰ بیش از سه هزار و ۴۰۰ تن از کسانی که درخواست پناهندگی کردهاند، افراد زیر ۱۷ سال هستند. از این تعداد نزدیک به دو هزار و ۸۰۰ نفر کودکان بدون همراه بودهاند.
دولت بریتانیا میتواند با استناد به پیمان دابلین پناهجویانی را که از فرانسه به این کشور میروند بازگرداند.
بر اساس این پیمان، پناهجویانی که وارد اروپا شدهاند، تنها در محل ورودشان به خاک اروپا اجازه دارند تقاضای پناهندگی کنند.
۲۰ ژوئن: روز جهانی پناهندگان و آوارگان
۲۰ ژوئن از سوی سازمان ملل متحد به عنوان روز جهانی پناهندگان و آوارگان نامیده شده است. این روز به انسان هایی تقدیم شده است که به دلیل جنگ، تعقیب و آزار، ترور و یا به دلیل فجایع طبیعی ناگزیر از ترک خانه و زادگاه خود هستند.
عکس: DW/Marianna Karakoulaki
همبستگی با آوارگان و پناهجویان
از سال ۲۰۰۱ بدین سو هرسال در ۲۰ ژوئن مراسمی بهمناسبت روز جهانی پناهندگان و آوارگان در کشورهای گوناگون جهان برگزار میشود. این روز از سوی مجمع سازمان ملل متحد به میلیونها انسانی تقدیم شده است که ناگزیر به ترک خانه و زادگاه خود هستند. حدود صد کشور جهان با برگزاری این مراسم همبستگی خود با آوارگان اعلام میکنند.
عکس: Reuters/W. Rattay
شمار آوارگان جهان
خشونت و تجاوز، تعقیب و آزار و نقض حقوق بشر در بسیاری از کشورها از علل اصلی افزایش شمار آوارگان جهان است. بنابه گزارش کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، در هر دو ثانیه یک انسان از کشور خود میگریزد؛ به عبارتی ۴۳ هزار و ۲۰۰ نفر در روز. این آمار از زندگی میلیونها انسان آوارهای حکایت میکند؛ سرگذشتهایی از تحمل خشونت و رنج بیخانمانی تا جسارت و امید برای شروع یک زندگی بهتر.
عکس: AP
شمار آوارگان در کدام کشورها بیشتر است؟
دوسوم آوارگان تنها از پنج کشور جهان هستند: سوریه، افغانستان، سودان جنوبی، میانمار و سومالی. سوریه یک سوم از جمعیت تقریبی ۷۰ میلیونی آوارگان در سراسر جهان را تشکیل میدهد. شمار آوارگان افغانستان در سراسر جهان به ۲،۷ میلیون نفر میرسد که اکثرا یا به پاکستان پناه بردهاند و یا به ایران گریختهاند. در مجموع از ۲،۲ میلیون پناهنده سودان جنوبی ۸۰۰ هزار نفر در اوگانادا بسر میبرند.
عکس: Getty Images/AFP/B. Kilic
کدام کشورها میزبان بیشترین آوارگان و پناهجویان هستند؟
آفریقا میزبان یک سوم از جمعیت آوارگان جهان است. یک چهارم آوارگان در اروپا و یک پنجم آنان در آسیا و اقیانوسیه به سر میبرند. بقیه نیز به خاورمیانه و آمریکای شمالی و جنوبی پناه بردهاند. ترکیه با پذیرش ۵،۳ میلیون آواره بیشترین سهم را در میان دیگر کشورهای جهان دارد. به عبارتی از هر شش نفر در ترکیه یک نفر پناهنده است.
عکس: Imago Images/Xinhua/A. Uyakani
علل بحران آوارگی در جهان
از اواخر سال ۲۰۱۳ بدین سو جهان با کوچ بیشمار انسانها روبرو است. پدیدهای که حتی در زمان جنگ جهانی دوم نیز چنین رشد فزایندهای نداشت. تعقیب و آزار، جنگهای خانمانسوز، درگیریهای قومی و منطقهای، فقر و بی ثباتی اقتصادی و سرانجام تغییرات اقلیمی از دلایل آوارگی انسانهاست. در سال ۲۰۱۷ نزدیک به ۱۹ میلیون نفر به دلیل وقوع گردبادها و طوفانهای سهمگین و جاری شدن سیلابها ناگزیر از ترک کشور خود شدهاند.
عکس: Reuters/J. Silva
مرزهای آبی، مفری برای آوارگان
درکنار دیگر گزینهها عبور از مرزهای آبی نیز یکی از سریعترین راههای ورود غیرقانونی به اروپا محسوب میشود. آوارگان بیشماری با استفاده از قایقهای بادی یا قایقهای فرسوده باری قاچاقچیان موفق شدهاند خود را به مقصد موعودشان برسانند. اکثر آوارگان از راه آبی دریای مدیترانه میاستفاده میکنند. این مسیر از لبنان یا تونس آغاز میشود و به ایتالیا میانجامد.
عکس: picture-alliance/AP Photo/S. Palacios
مرزهای زمینی
آوارگان در مسیر خود به سوی اروپا ناگزیرند هر بلا و سختی را به جان بخرند. برای فرار از مهلکه و نجات جان خود نه تنها باید جسمی قوی داشت بلکه میباید از توانایی مالی نسبتا خوبی نیز برخوردار بود. میلیونها انسان آواره با عبور از مسیر بالکان، مقدونیه، صربستان و مجارستان میکوشند تا خود را به مکانی امن، به اروپا، برسانند.
عکس: picture-alliance/AP/K. Mohammed
قربانی کوچکی در میان آوارگان
آیلان، کودک کردتبار، تنها سه سال داشت که در آب های مدیترانه غرق شد. او نیز یکی از ۳۰ هزار مهاجری است که در مسیر فرار از زادگاه خود به سوی اروپا جان سالم به در نبردند. بیشتر آوارگان، ۸۵ درصد آنان، به کشورهای همسایه پناه بردهاند. بسیاری نیز میکوشند در اروپا مأمنی برای خود بیابند. بسیاری نیز در این راه جان خود را از دست میدهند.
عکس: Getty Images/AFP/N. Demir
پناهندگان و مشکل پناهندگی
کنوانسیون پناهندگی ژنو اصلی ترین منبع حقوق پناهندگان محسوب می شود. بنابر این کنوانسیون کسی پناهنده به شمار می آید که به دلیل عقاید سیاسی و ترس از تعقیب و آزار و یا به دلیل موقعیت های اضطراری همچون جنگ ناگزیر از ترک کشور خود است. صرف مسائل اقتصادی برای پذیرش پناهندگی کافی نیست.