به نظر می‌رسد که جمهوری اسلامی کارکردهای خود به عنوان یک دولت را از دست داده و در برابر بحران‌های ناشی از سوءمدیریت خود، عاجز از تأمین معاش و حداقل‌های رفاهی مردم شده و مشروعیت و پایگاه اجتماعی‌اش را تا حد زیادی از کف داده است. حتی بسیاری از مذهبیون نیز با دیدن رویه‌های مختلف دروغ، اختلاس و فساد از حاکمیت قطع امید کرده‌اند تا جایی که اندام‌واره نظام حیات، پویایی و نوزایی ندارد و تنها ارگان زنده آن همانا سرکوب است و بس، تا دهان بر تک‌تک افراد تأثیرگذار سیاسی و فرهنگی ببندد و جلوی اعتراضات مردمی را بگیرد. این موضوع دستمایه کاریکاتور این هفته مانا نیستانی برای دویچه وله فارسی است.