بازگشت محسن نامجو، خواننده و هنرمند معترض، پس از بیست سال به ایران بحث‌های فراوانی ایجاد کرد. تقریباً بلافاصله پس از آن بود که محمدرضا جلایی‌پور، معاون راهبردی رئیس دولت، فهرستی از چهره‌های منتقد خارج از کشور منتشر کرد و از احتمال و امید به بازگشت آنها خبر داد.

عده‌ای خوش‌بینانه این اتفاق را نشانه‌ای از تغییر و تحول در سیاست‌های نظام دانستند. در مقابل، منتقدان پرسیدند: در شرایطی که همچنان دستگیری، زندان، سرکوب و اعدام مخالفان نظام ادامه دارد و هیچ نشانه دیگری از تغییر در سیاست‌های داخلی به چشم نمی‌خورد، دعوت از گروهی معدود از منتقدان نظام،  که اغلب آنها طی یکی دو سال اخیر در برخی سیاست‌های داخلی و خارجی با جمهوری اسلامی مواضع مشترکی داشته‌اند، آیا چیزی جز یک نمایش تبلیغاتی برای تثبیت موقعیت لرزان حکومت است؟

این موضوع دستمایه مانا نیستانی برای کاریکاتورهفته بوده است.