کشف اغذیهفروشی با مِنوی غذا متعلق به دوران رُم باستان
۱۳۹۹ دی ۶, شنبه
در شهر باستانی پُمپئی یک اغذیهفروشی خیابانی به طور کامل از زیر خاک بیرون کشیده شد. پیشخوان نقاشی شده و بقایای مواد غذایی و استخوان حیوانات نیز جزو این کشف باستانی است. پُمپئی در سال ۷۹میلادی زیر خاکستر آتشفشان مدفون شد.
عکس: Luigi Spina/picture alliance
تبلیغات
پُمپئی (Pompei)، شهر پرشکوه دوران رُم باستان در سال ۷۹ میلادی در اثر فعال شدن کوه آتشفشانی "وسوو" واقع در شمال شهر، در مدتی بسیار کوتاه نابود شد و تمام زیباییهای معماری و نقوش دیواری و تندیسها و نیز سرزمین بسیار حاصلخیز اطراف آن زیر خاکستر آتشفشانی به ارتفاع شش متر مدفون شدند.
طی دههای گذشته بقایایی از آثار باستانی شگفتانگیز این شهر به تدریج از خاک بیرون کشیده میشوند.
ویرانههای شهر باستانی پمپئی در کوهپایه وسووعکس: Colourbox
یکی از این کشفیات یک اغذیهفروشی خیابانی است که غذای فوری عرضه میکرده است و به تازگی در معرض دید عموم گذارده شده است.
اداره امور حفاری باستانی ایتالیا روز شنبه ۶ دیماه (۲۶ دسامبر) ضمن اعلام اینکه این اغذیهفروشی به طور کامل از زیر تل خاکستر بیرون کشیده شده، گفت که حتا ظروف پیشخوان نقاشی شده این اغذیهفروشی و نیز بقایای غذاهایی که عرضه میکرده و استخوانهای حیوانات یافت شدهاند.
این کشف نشان میدهد که عرضه غذای فوری خیابانی، که امروز "فَست فود" نام دارد، پیشهای با حدود ۲۰۰۰ سال قدمت است.
عکس: Luigi Spina/picture alliance
تصاویری که از نقوش دیواره جلوی پیشخوان منتشر شده، موتیوهایی از حیوانات و چهرههای اسطورهای را میتوان مشاهده کرد. رنگهای پرقدرت آن هنوز حفظ شدهاند. تقریبا غذاهایی که عرضه میشدهاند را میتوان در این نقوش دید: یک خروس، دو اردک، چند گوسفند و چند بز.
باستانشناسان در کوزههای روی پیشخوان این فروشگاه غذای گرم یا رستوران خیابانی، بقایای استخوانهای اردک، خوک و بز و نیز ماهی و حلزون تاکستانها را یافتهاند.
بر روی سطح پیشخوان و دیواره آن میتوان تصاویری از فیگورهای زنانه اسطورهای با تسمه اسبی در دست، یک سگ قلاده به گردن و دیگر آلات زینتی را مشاهده کرد.
عکس: Luigi Spina/ROPI/picture alliance
علاوه بر این، باستانشناسان در اتاقکهای این اغذیهفروشی یک جام شراب از جنس برنز (Patera)، دو بطری شیشهای و نیز یک ظرف کرویشکل پخت غذا (Olla) از جنس خاک رُس نیز یافتهاند.
تاکنون در شهر باستانی پمپئی ۸۰ مورد از این نوع غذافروشی گرم (Thermopolium) یافتهاند.
شهر پُمپئی امروز در نزدیکی شهر پرشکوه باستانی از سده ۱۲ میلادی بدین سو به تدریج ساخته شد و جمعیتی بالغ بر ۲۵هزار نفر دارد.
چگونگی دفن ساکنان فلات ایران در پنج هزار سال پیش
حدود ۶۰ هزار اسکلت انسانی در" شهر سوخته" مدفون است. تا کنون حدود ده نوع قبر و شیوه تدفین در این شهر شناسایی شده است. "شهر سوخته" نامی است که باستانشناسان بر بقایای دولت شهری باستانی در نزدیکی زابل در ایران نهادهاند.
عکس: asrehamoon
به گزارش خبرگزاری "ایسنا" حدود ۶۰ هزار اسکلت انسانی در شهر سوخته مدفون است. بنا بر این گزارش تا کنون حدود ده نوع قبر و شیوه تدفین که سندی بر تنوع فرهنگی مردم این منطقه است در شهر سوخته شناسایی شده است.
عکس: asrehamoon
از بین ده نوع قبری که تا کنون در شهر سوخته شناسایی شده، چند نوع آن بیش از همه رایج بوده است.
عکس: asrehamoon
قبور چالهای ساده، گودالهای دوقسمتی و گودالهای سردابهای از جمله بیشترین انواع قبوری هستند که تا کنون در شهر سوخته شناسایی شدهاند.
عکس: ISNA
به گفته روحالله شیرازی باستانشناس و مدیر "پایگاه شهر سوخته"، سه هزار سال پیش از میلاد برای دفن اجساد در شهر سوخته چالهای در داخل زمین به شکل مستطیل، بیضی یا مربع حفر میکردند و جسد را به حالت خمیده در آن قرار میدادند.
عکس: MEHR
آنطور که در این گزارش آمده معمولا همراه با جسد هدایایی همچون ظروف سفالی، زینت آلات و سرمهدان، مهرههای زینتی، مهرهای استوانهایی و مسطح، حصیر، سبد، پارچه، جانور قربانی، آیینه مفرغی، شانههای چوبی و اشيای دیگری را نیز با جسد دفن میکردند.
عکس: MEHR
ظاهرا در آن دوران باور عمومی بر این بوده است که حیات پس از مرگ نیز ادامه دارد و شخص متوفی در زندگی دیگر به این اشیا نیاز پیدا میکند.
عکس: ISNA
این قبرها با خاک پر میشد. به همین دلیل جسد با خاک در تماس بود و مراحل فساد به سرعت انجام میشد. در برخی موارد بیش از یک اسکلت در آنها جای داده شده است.
عکس: MEHR
نوع دیگری از قبر در شهر سوخته شناسایی شده که به "قبرهای سردابهای" شهره شده است.
عکس: MEHR
"گورهای سردابهای" از قسمت متمایز چاله ورودی و محل دفن تشکیل شدهاند. شخص مدفون همراه اشیای مختلف داخل سردابه گذاشته میشد. سپس در ورودی با چند ردیف خشت بسته میشد. به علت نبودن فشار خاک، اسکلتها و اشیای داخل این قبرها سالمتر از گروههای دیگر باقی ماندهاند.
عکس: MEHR
مدل گور دیگری که در شهر سوخته شناسایی شده شبیه "گور سردابهای" است با این تفاوت که درگاهی میان چاله قبر و اتاقک تدفین باز بوده و خاک به داخل سردابه نفوذ میکرده، بنابراین فساد جسد، بیشتر از نمونه قبلی بوده است.
عکس: ISNA
به گفته مدیر "پایگاه شهر سوخته" به جز قبرهای خشتی مستطیل، مربع، دو دیوارهایها، دایرهای و گودالهای دایرهای با در بسته، قبرهای دیگری به نام کاسهای پیدا شدهاند که مختص نوزادان بوده است. پنج هزار سال پیش جسد نوزاد در گودال سادهای قرار داده میشد سپس با یک کاسه بزرگ سفالی پوشیده میشد و بعد هم خاک روی کل مجموعه ریخته میشده است.
عکس: MEHR
شهر سوخته نام بقایای دولت شهری باستانی است که در ۵۶ کیلومتری شهر زابل در استان سیستان و بلوچستان قرار دارد. ساکنان فلات ایران حدود ۵ تا ۶ هزار سال پیش در این شهر زندگی میکردهاند.
عکس: Mehr
نمایی از یک جمجمه کشف شده در شهرسوخته که نشان میدهد روی آن فعالیتهایی صورت گرفته است.
عکس: Bornanews
در کاوشهای سال ۱۳۸۵ از شهرسوخته برای نخستینبار یک چشم مصنوعی پیدا شد. به گفته محققان، روی این چشم مصنوعی ریزترین مویرگهای داخل کره چشم توسط مفتولهایی از جنس طلا به قطر کمتر از نیم میلیمتر طراحی شده است.
عکس: MEHR
دو سوراخ در دو طرف این چشم مصنوعی وجود دارد که محل عبور نخهایی است که آن را روی سر اسکلت ثابت نگه میداشته است. شواهد موجود مبنی بر تماس طولانی این چشم مصنوعی با پوست حدقه چشم حاکی از استفاده آن در زمان حیات و زندگی صاحب آن است.
عکس: Fars
شهر سوخته جزو شهرهای بسیار پیشرفته زمان خود بوده است. در کاوشهای اولیه از شهر سوخته لوله کشی آب و فاضلاب با لولههای سفالی پیدا شد که نشان دهنده وجود نوعی برنامهریزی و سازماندهی شهری در این شهر باستانی است.
عکس: Mehr
نمایی از یک اسکلت که همراه با ظروف غذا در شهر سوخته دفن شده است.
عکس: Hamshahrionline
باستانشناسان وسعت شهر سوخته را ۱۵۱ هکتار تخمین زدهاند. این شهر دارای پنج قسمت اساسی است، از جمله: قسمت مسکونی، بخش مرکزی؛ منطقه صنعتی، بناهای یادمانی و گورستان. هشتاد هکتار از شهر سوخته را بخش مسکونی تشکیل داده است.
عکس: MEHR
استخوانهای کشف شده از شهر سوخته در انبار موزه ملی ایران داخل کارتن "مادربرد کامپیوتر و کارتن شیرینی" نگهداری میشود. به گزارش خبرگزاریهای ایران، اشیاء تاریخی نگهداری شده در زیرزمین موزه ملی ایران هیچگونه بستهبندی استانداردی نداشته و در كارتنهای تلنبار شده مواد شوينده، جعبه شيرينی، دستمال كاغذی، كيسههای نايلونی معمولی و در فضایی نمناک و نيمه تاريک نگهداری میشوند.