Посетата на Ангела Меркел на Мали и Нигер беше во сенка на домашните политички цели: да се намали бројот на мигранти.
Фотографија: picture-alliance/dpa/M. Kappeler
Реклама
Германската канцеларка при своето патување во Мали и Нигер се обиде да испрати знак за тревога - и тоа со една едноставна реченица: „Мораме повеќе од досега да се грижиме за оваа држава, затоа што тоа е и во наш интерес“. Интересот е јасно дефиниран: треба да доаѓаат помалку мигранти.
Тоа што Меркел е првиот германски канцелар кој патува во Мали и Нигер говори многу за политичката незаинтересираност која Германија досега ја покажуваше кон двете најсиромашни земји во светот. Тоа сега треба да се промени – во секој случај, тоа е најавено. Уште еднаш. Бидејќи во претходните години не недостасуваше концепт за Африка. Но Африка никогаш не стана политички приоритет. Останува да видиме, колку долго овојпат ќе трае вниманието на канцеларката за Мали и Нигер. Бидејќи политичкиот наслов „Отстранување на причините за бегство" звучи добро. Но останува прашањето што точно се случува.
Јенс Борхерс раководи со студиото на АРД за Северозападна АфрикаФотографија: HR/Eric Thevenet
Каде запнуваат работите?
Да го земеме за пример Мали и помошта за развој: Германија и други земји, во последните години издвојуваат стотици милиони евра за помош за развој во оваа огромна земја. Со тие пари се подржуваат проекти за децентрализација, се школуваат локални и регионални политичари во Мали, како и луѓе кои работат во администрацијата. Но, на вистинска децентрализација и натаму се чека. Тоа е така затоа што централната влада во Мали не е подготвена власта – што секогаш во превод значи пари – да ја префрли на регионите и општините во земјата. Таа со задоволство и натаму би седела на изворите на пари кои меѓународната заедница продолжува да ги обезбедува. Но, така не се менува ништо во земјата во која многу различни региони се зависни од милоста на добро нахранетите политички елити во главниот град Бамаку.
Да го земеме и примерот на Нигер и соработката на полето на безбедноста. Европските полицајци и цариници на лице место ги обучуваат своите колеги од Нигерија. Целта е тие да научат како подобро да ги штитат границите на земјата, бидејќи преку Нигер годишно се криумчарат околу 120.000 мигранти во правец на Либија. Мигрантите се надеваат дека ќе стигнат до Европа – целта од нивните сништа. Полза од тоа има шверцерската мафија. Голем број од тамошните жители порано добро заработуваа од туризмот, благодарејќи на посетите на туристите на легендарниот пустински град Агадеж. Но, откако се влоши безбедносната ситуација, туризмот пропадна. Поради тоа, голем прој поранешни туристички водичи го променија својот бизнис-модел и сега заработуваат многу пари од мигрантите. И полицајците учествуваат во тоа: тие всушност инкасираат од затворањето на очите кога низ пустината Тенере во правец на Либија тргнува нов криумчарски транспортер. Тоа, всушност, значи дека криумчарите и корумпираните полицајци од страна на нигерските власти би морале консеквентно да бидат кривично гонети. Инаку тоа ќе продолжи да се одвива и понатаму. Така, луѓето во пустинскиот град Агадеж, мора да пронајдат атрактивна економска алтернатива, инаку нема да се откажат од својот мафијашки организиран бизнис со мигрантите. И двете точки, до сега, остануваат нерешени. И тука недостасува конкретен концепт.
Година на бегалците
Никогаш досега не биле толку луѓе во бегство како во 2015. Голем број пристигнаа во Германија и во Европа. Тоа беше „историски тест“, рече канцеларката Меркел. Потсетување на една трогателна година.
Фотографија: Reuters/O. Teofilovski
Успеавме!
Овие млади луѓе од Сирија минаа уште една опасна етапа на нивниот пат. Пристигнаа во Грција, а со тоа и во ЕУ. Но со тоа не ја постигнаа крајната цел. Сакаат да продолжат натаму кон север, во други земји на ЕУ. Најголемиот дел од нив, во 2015, пристигнаа во Германија и Шведска.
Фотографија: Reuters/Y. Behrakis
Преку Средоземното Море
Патот кој го оставија зад себе е опасен по живот. Голем број бегалски чамци потонаа или се превртија во морето. Овие сириски деца и нивниот татко имаа среќа. Тие беа спасени од грчки рибари во близина на островот Лезбос.
Фотографија: Reuters/Y. Behrakis
Сликата која го потресе светот
Тригодишниот Ајлан Курди не го преживеа бегството. На почетокот на септември тој се удави заедно со неговиот брат и нивната мајка во водите на Егејот во обидот да стигнат до островот Кос. Фотографијата на мртвото дете го обиколи светот и предизвика шок.
Фотографија: Reuters/Stringer
Видливи крајности
Кос, на помалку од пет километри оддалеченост од турскиот брег е цел на бројни бегалци. На плажите, каде вообичаено одмораат туристи, пристигнаа илјадници бегалци, како оваа група од Пакистан.
Фотографија: Reuters/Y. Behrakis
„Тоталниот хаос“
Но, бројни бегалци не можеа да го продолжат патот од Кос. За да заминат на копно мораа најпрво да се регистрираат. Летото состојбата ескалираше, откако властите ги сместија бегалците во еден стадион на отворено сонце и без вода, да чекаат на регистрација.
Фотографија: Reuters/Y. Behrakis
Дилемата на Европа
Речиси истовремено на север, на грчко-македонската граница, граничната полиција не им дозволуваше премин на бегалците, меѓу нив расплакани деца, раздвоени од своите родители. „Чист очај“ се вика оваа фотографија на Ѓорѓи Личовски. Таа беше прогласена за фотографија на годината од УНИЦЕФ затоа што ја прикажува „Дилемата на Европа“.
Фотографија: picture-alliance/dpa/G. Licovski
Ни ваму ни таму
Кон крајот на летото Будимпешта стана симбол за слабостите на одговорните и за омразата кон странците. Илјадници бегалци кампуваа на железничката станица во унгарскиот главен град. Унгарската влада им забрани да продолжат натаму. Многумина продолжија пеш кон Германија.
Фотографија: picture-alliance/dpa/B. Roessler
Отворени граници
Одлуката од 5 септември им го отвори патот на бегалците: канцеларката Ангела Меркел и австрискиот канцелар Вернер Фејман заеднички одлучија да ги отворат границите. Со возови и автобуси бегалците беа пренесени во Виена и Минхен.
Фотографија: picture alliance/landov/A. Zavallis
Селфи-канцеларка
И додека бегалците со одушевување ја поздравуваа канцеларката, во Германија се ширеше незадоволство. На критиките Меркел одговори: „Доколку сега треба да се извинуваме затоа што покажуваме пријателско лице во една тешка ситуација, тогаш ова повеќе не е мојата земја“. Реченицата „Ние ќе успееме“, стана нејзина мантра.
Фотографија: Reuters/F. Bensch
Приказни во багажот
Кон крајот на септември германската полиција објави една потресна слика, која девојче бегалец му ја подарило на полицаец во Пасау. На неа се прикажани стравотиите кои ги преживеале многу бегалци, и нивната радост по пристигнувањето на безбедно.
Фотографија: picture-alliance/dpa/Bundespolizei
Драмата продолжува
До крајот на октомври во Германија пристигнаа над 750 илјади бегалци. Но бранот не престанува. Земјите од ткн. балканска рута се пренатрупани. Ги затворија границите. Само Сиријци, Авганистанци и Ирачани смеат да минат. Во знак на протест некои бегалци си ги зашиваа усните.
Фотографија: picture-alliance/dpa/G. Licovski
Крајот не е на повидок
„Помогни ни, Германијо“, пишува на плакатите на овие луѓе на границата со Македонија. Зимата пристигна во Европа, а илјадници бегалци, меѓу нив и многу деца, останаа на ничија земја. Во меѓувреме и Шведска- земја на која се надеваа бегалците- воведе гранични контроли. Во 2016 година, ЕУ очекува уште три милиони бегалци.
Фотографија: Reuters/O. Teofilovski
12 фотографии1 | 12
Во најдобар случај – почеток
Во тој поглед, знакот за тревога, кој Ангела Меркел го испрати на своето патување во Мали и Нигер, најмногу од сѐ ќе биде само почеток. Потечот на ангажман кој може да биде успешен само ако овие држави на него работат консеквентно, повеќе децении. И ако се најде пат кој соработката ќе ја стави и под ефекивна контрола на квалитет. Доколку тоа не успее, тогаш убавиот наслов „Да се победат причините за бегство" ќе остане само наслов.