Лидерката на францускиот Национален фронт Марин Ле Пен одбила да учествува на состанок со либанскиот голем муфтија откако неговиот помошник ја замолил да ја покрие главата со марама.
Фотографија: Reuters/A. Taher
Реклама
Пртседателската кандидатка на екстремната десница во Франција на последниот ден од тридневната посета на Либан каде разговараше со високи официјални претставници на земјата, требаше да се сретне со највисокиот сунитски лидер шеикот Абдел-Латиф Беријан.
Кога пристигнала во неговата канцеларија, еден од помошниците на муфтијата сакал да ѝ даде бела марама да ја покрие главата, што Ле Пен го одбила.
Ле Пен рекла дека и порано се среќавала со египетскиот голем муфтија Ал Азхар шеикот Ахед ел Тајеб, еден од највисоките сунитски свештеници на светот, и тогаш не носела марама.
Кога ѝ било речено оти во Либан се поинакви обичаите, Ле Пен излегла од канцеларијата.
Од канцеларијата на муфтијата подоцна е соопштено дека уште пред средбата со лидерката на Национален фронт преку нејзиниот советник ѝ било порачано оти мора да ја покрие главата со марама за време на состанокот бидејќи таков е протоколот.
Марин Ле Пен на средба со претседателот на Либан Мишел АунФотографија: Reuters/D. Nohra
„Канцеларијата на муфтијата жали поради такво несоодветно однесување на таквите состаноци“, наведено е во соопштението.
Според проценките на француските медиуми Ле Пен со патувањето во Либан, два месеци пред претседателските избори во Франција го полира својот меѓународен профил. Шефицата на Националниот Фронт, според последните анкети, би била најдобра во првиот круг со околу 26 насто поддршка од гласачите додека нејзините главни ривали, независниот кандидат Емануел Макрон и кандидатот на конзервативците Франсоа Фијон би освоиле по 21 насто од гласовите. Меѓутоа во веројатниот втор круг би претрпела убедлив пораз и од двајцата: Фијон би освоил 57 проценти наспроти нејзините 43, додека Макрон би имал 58 наспроти 42 проценти на Ле Пен.
Колку е радикална европската десница?
Бавен економски раст, незадоволство поради политиките на Европската унија и мигрантската криза доведоа до изборен успех на десничарските партии низ цела Европа.
Фотографија: picture-alliance/dpa
Фрауке Петри, Алтернатива за Германија (АФД)
Лидерот на Алтернатива за Германија, Фрауке Петри изјави дека полицијата може да користи оружје како крајна мерка при спречување на илегално преминување на границата, потенцирајќи дека „таков е законот“. Она што започна како евроскептична партија се претвори во антиестаблишмент и анти-ЕУ политичка сила која на покраинските избори во Германија во март 2016 година освои 25 проценти од гласовите.
Фотографија: Reuters/W. Rattay
Марин Ле Пен, Национален фронт (Франција)
Многумина веруваат дека Брегзит и победата на Доналд Трамп може да бидат стимул за Националниот фронт. Со партијата, која беше формирана во 1972 година, раководи Марин Ле Пен, која во 2011 година го презеде водството од нејзиниот татко Жан-Мари Ле Пен. Национален фронт е националистичка партија која користи популистичка реторика да ги промовира своите анти-имиграциски и анти-ЕУ позиции.
Фотографија: Reuters
Герт Вилдерс, Слободарска партија (Холандија)
Лидерот на холандската Слободарска партија, Герт Вилдерс, е еден од најпроминентните десничарски политичари во Европа. Во декември тој беше осуден затоа што во 2014 година праша толпа граѓани дали сакаат повеќе или помалку Мароканци во земјата, но не му беше изречена казна. Неговата партија се смета за анти-ЕУ и антиисламска и моментално има 15 пратеници во холандскиот парламент.
Фотографија: picture-alliance/dpa/S. Koning
Никос Михалолиакос, Златна зора (Грција)
Никос Михалолиакос е претседател на грчката неофашистичка партија Златна зора. Тој и десетина други членови на партијата во септември 2013 година беа уапсени под обвинение за формирање на криминална организација. Михалолиакос беше ослободен во јули 2015 година. Златна зора освои 18 мандати на парламентарните избори во септември 2016 година. Партијата застапува антиимигрантски ставови.
Фотографија: Angelos Tzortzinis/AFP/Getty Images
Габор Вона, Јобик (Унгарија)
Јобик е унгарска антиимиграциска, популистичка и протекционистичка партија која се стреми да биде дел од следната влада во земјата. Јобик е трета по големина политичка партија во Унгарија и на последните избори освои 20 проценти од гласовите. Партијата бара одржување референдум за членството во ЕУ и се залага за криминализација на „сексуалната девијантност“. Лидер на Јобик е Габор Вона.
Фотографија: picture alliance/dpa
Џими Акесон, Шведски демократи
По изборот на Трамп, лидерот на Шведските демократи Џими Акесон во интервју за шведска телевизија изјави: „Постои движење во Европа и САД кое го предизвикува владеењето на естаблишментот. Тоа очигледно се случува и тука“. Шведските демократи бараат ограничување на имиграцијата, се противат на приклучувањето на Турција во ЕУ и бараат референдум за членството на земјата во ЕУ.
Фотографија: AP
Норберт Хофер, Слободарска партија на Австрија
Норберт Хофер, член на австриската националистичка Слободарска партија, загуби на неодамнешните претседателски избори за само 30.000 гласови, откако беше фаворит во првиот круг на гласање. Поранешниот лидер на Зелената партија освои 50,3 проценти од гласовите, а Хофер осови 49,7%. Слободарската партија се залага за зајакнување на државните граници и ограничување на бенефициите на имигрантите.
Фотографија: Reuters/L. Foeger
Мариан Котлеба, Народна партија – Наша Словачка
Лидерот на крајно десничарската Народна партија – Наша Словачка, Мариан Котлеба, изјави: „Дури и еден имигрант е премногу“. Во друга прилика тој го нарече НАТО „криминална организација“. Оваа партија се залага за напуштање на ЕУ и на Еврозоната. На изборите во март 2015 година партијата освои 8 проценти од гласовите, со што обезбеди 14 мандати во националниот парламент кој брои 150 пратеници.