Ekspozycja orientalnych zbiorów władców Saksonii 70 lat czekała by znów ujrzeć światło dzienne. Choć nie w pełnym znaczeniu tego słowa, bo zabytkowe tkaniny, szaty, kosztowne materie, chorągwie, trzeba chronić przed bezpośrednim działaniem słońca. Zbiory «Komnaty Tureckiej » liczą ok. 600 eksponatów i uważane są za najbogatszą kolekcję sztuki osmańskiej poza granicami Turcji. Czasowo obejmują one okres od XVI do XIX wieku.

Wczoraj i dziś

Na otwarciu stałej ekspozycji w zbrojowni zamku elektorów obecna była saksońska, berlińska i ankarska prominencja. Uroczystość otwarcia zaszczycił bowiem szef niemieckiej dyplomacji, Guido Westerwelle i turecki minister spraw zagranicznych, Ahmet Davutoglu. Premier rządu krajowego Saksonii, Stanislaw Tillich, powiedział na otwarciu, że saksońscy władcy byli pełni podziwu dla "kultury i sztuki imperium osmańskiego". "Podobne uczucie mamy także i my teraz oglądając tę unikalną kolekcję" - zaznaczył.

Przepych Orientu

Najokazalszym eksponatem tych zbiorów jest namiot sułtański - 20 metrów długości, 8 metrów szerokości i 6 metrów wysokości - ze wspaniałymi aplikacjami z jedwabiu i pozłacanej skóry. Imponujące są też drewniane posągi ośmiu koni arabskich, z pełną uprzężą i czaprakami. Restauracja i adaptacja do celów muzealnych trzech wnętrz «Komnaty Tureckiej» kosztowała 5,7 mln euro. Kilkanaście milionów pochłonęła konserwacja i restauracja eksponatów. Władcy Saksonii tworzyli tę kolekcję przez kilkaset lat. Składały się na nią dary, łupy wojenne i nabytki. Czasami były to robione na zamówienie repliki, ponieważ moda na "orient" nie ominęła także saskiego

dworu.

Otwarcie «Komnaty Tureckiej» jest drugim krokiem do przywrócenia świetności zbrojowni zamku elektorów. Ta siedziba dynastii Wettynów została kompletnie zniszczona w czasie II Wojny Światowej i jest sukcesywnie odbudowywana od lat 80. XX wieku. W roku 2004 otworzyło swe podwoje "Zielone Sklepienie", ("Grünes Gewölbe") czyli skarbiec elektorów saskich.

Skarby powróciły

Zbiory «Komnaty Tureckiej » pokazywane były w Dreźnie do 1942 roku - lecz w o wiele węższym zakresie. Po zakończeniu wojny znaczna część zbiorów wywieziono do ZSSR. Po restytucji, od roku 1959, pokazywano tylko wąski wycinek kolekcji.

epd / Małgorzata Matzke

red.odp.: Jan Kowalski