Niemcy mogą złożyć wniosek, aby w ramach nowego mechanizmu solidarnościowego Unii Europejskiej do końca 2026 roku nie przyjmować dodatkowych migrantów z innych państw członkowskich.

Wynika to z analizy komisarza UE ds. wewnętrznych i migracji Magnusa Brunnera dotyczącej puli solidarnościowej, która w ramach reformy azylowej ma odciążyć państwa będące pod dużą presją migracyjną.

Niemcy mogą powołać się na fakt, że już teraz zajmują się bardzo dużą liczbą wnioskodawców o azyl, za których właściwie odpowiedzialne byłyby inne państwa UE.

Inne formy solidarności, takie jak wsparcie finansowe czy rzeczowe, również nie są konieczne ze strony Niemiec – wynika z analizy. Teoretycznie mogą być one realizowane przez państwa członkowskie zobowiązane do udzielenia wsparcia, które nie chcą przyjmować uchodźców.

Presja migracyjna

W analizie Komisji Europejskiej jako kraje, które w przyszłym roku z powodu wysokiej presji migracyjnej mają prawo do solidarności ze strony innych państw UE, wskazano Grecję, Cypr, Hiszpanię i Włochy. Grecja i Cypr są pod presją z powodu nieproporcjonalnie wysokiej w ubiegłym roku liczby przybyłych migrantów, a Hiszpania i Włochy – z powodu licznych akcji ratunkowych na morzu.

Niemcy, a także Belgia, Francja i Holandia, zaliczane są do grupy państw, które w przyszłym roku mogą znaleźć się pod dużą presją migracyjną z powodu wysokiej liczby przyjazdów lub obciążenia swoich systemów azylowych.

Austria, Polska, Bułgaria, Czechy, Estonia i Chorwacja – według Komisji – zmagają się z poważną presją migracyjną i ze względu na skumulowane obciążenia z ostatnich pięciu lat będą mogły wystąpić o pełne lub częściowe zwolnienie z relokacji migrantów na nadchodzący rok.

Komisarz UE: sukces nowej polityki migracyjnej

Magnus Brunner stwierdził, że z analizy jasno wynika, iż Niemcy już przed wejściem w życie nowego paktu azylowo-migracyjnego ponosiły dużą część ciężaru solidarności.

A zatem Republika Federalna Niemiec skorzysta z reformy systemu azylowego i migracyjnego – szczególnie dzięki nowym obowiązkom państw członkowskich na granicach zewnętrznych. Należą do nich rejestracja nowo przybyłych, przeprowadzanie kontroli bezpieczeństwa oraz nowe procedury graniczne. Te ostatnie przewidują, że niektórzy migranci po przekroczeniu granicy mogą trafić do ściśle kontrolowanych ośrodków przypominających areszt.

Komisarz UE podkreślił, że zaostrzona polityka azylowa już teraz przynosi efekty. – Nielegalna migracja spadła w ubiegłym roku o 35 procent – powiedział Magnus Brunner.

Reforma systemu azylowego

Przedstawiony po raz pierwszy raport uznawany jest za kluczowy krok w realizacji reformy Wspólnego Europejskiego Systemu Azylowego (GEAS), który zawiera również mechanizm solidarności mający na celu odciążenie państw szczególnie dotkniętych migracją. Komisja Europejska uwzględniła w nim różne wskaźniki – m.in. liczbę nielegalnych przekroczeń granicy, akcji ratunkowych na morzu, wniosków o azyl, a także siłę gospodarczą i liczbę ludności danego kraju.

Szczególnie obciążone kraje mają prawo do solidarności ze strony innych państw członkowskich, które mogą przyjąć migrantów lub przekazać wsparcie finansowe. Solidarność może być również realizowana poprzez wspieranie projektów przeciwdziałających nielegalnej migracji w państwach trzecich lub materialne wsparcie.

Celem jest, by uchodźcy pozostali w kraju, do którego przybyli, a nie podróżowali dalej np. do Niemiec. Kraje takie jak Grecja czy Włochy mają przeprowadzać przyspieszone procedury azylowe na granicach zewnętrznych. W zamian mają być odciążone przez inne państwa UE. Raport Komisji Europejskiej stanowi podstawę dla tego mechanizmu solidarnościowego.

Państwa członkowskie muszą teraz omówić propozycje Komisji Europejskiej dotyczące puli solidarnościowej. Otrzymały one również szczegółowe dane, które nie zostały upublicznione przez Komisję Europejską.

Nowy pakt azylowo-migracyjny ma obowiązywać od połowy przyszłego roku.

(DPA/dom)

Chcesz skomentować nasze artykuły? Dołącz do nas na facebooku! >>