Angela Merkel stawia w razie konieczności na pomoc bilateralną w ramach wspólnoty i poparcie ze strony Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Greckie długi już od samego początku zdominowały debatę unijnej „27“ w Brukseli. Nierozwiązana kwestia grecka wywiera presję na euro. Kurs euro wobec dolara spadł do poziomu z maja 2009 roku. Dla udaremnienia bankructwa partnera z klubu euro za coraz bardziej prawdopodobny uchodzi konsens na rzecz wielomiliardowej pomocy ze strony MFW. Mówi się o kwocie do 10 mld euro.

Kto da, kiedy i ile?

Jak dotąd, zwłaszcza Francja i Europejski Bank Centralny wypowiadały się przeciwko pomocy ze strony MFW. Krytycy obawiają się dalszego osłabienia euro, jeśli problem grecki nie zostanie rozwiązany na europejskim podwórku. Okazuje się, że pomoc ze strony Międzynarodowego Funduszu Walutowego nie oznaczałyby braku potrzeby kredytów bilateralnych. Współfinansowanie pożyczki MFW uzależnia od współfinansowania przez inne podmioty. Komisja Europejska (eurorząd) proponuje inny mechanizm pomocy, mianowicie nie tylko dla Grecji, ale dla innych słabych państw grupy euro.

Paserskie kredyty

Instrument ten (klauzula no bail-out, zawarta w traktacie z Maastricht i dotycząca wyłączenia wzajemnej pomocy) jest jedyną pozostałą gwarancją euro. Stanowi ona, że członkowie grupy euro nie mogą ratować bankrutów. Na razie jednak Grecja nie prosiła o pieniądze. Tym niemniej Ateny liczą na wyraźny sygnał z Europy pod adresem rynków finansowych, a to w tym celu, by rząd Grecji mógł znowu zaciągać na nich kredyty o «normalnym» oprocentowaniu. Aktualnie Grecja płaci znacznie powyżej 3 procent tytułem odsetek za długoterminowe kredyty z Niemiec. Zapotrzebowanie finansowe Aten wynosi na najbliższe miesiące ponad 20 mld euro.

DPA, AFPD / Jan Kowalski

red. odp.: Elżbieta Stasik