دا د هغو ورونو د ژوند انځورونه دي چي د ژوندي پاته کیدو له پاره يې یو وار بیا د غالیو اوبدل پیل کري دي. افغانستان له ستر اقتصادي او انساني کړکېچ سره مخامخ دی. قدرت ته د طالبانو تر رسیدو وروسته زیات خلک بې روزګاره شوي.
انځور: Hector Retamal/AFP
د تیر نظام تر راپرځیدو او قدرت ته د طالبانو تر رسیدو وروسته افغانان له سترو ستونزو سره لاس او ګریوان دي. وچکالي، د دولتي ادارو غیر فعاله کیدل، د پيسو نه شتون او د افغانستان د مالي سرچینو بندیدل، ټول هغه مسایل دي چي د افغانانو مصیبتونه يې لا پسي ور زیات کړي دي.
انځور: Hector Retamal/AFP
د (حیدري) په نوم دغو څلورو ورونو د خپل ژوند د سمون او پيسو پیدا کولو له پاره یو ځل بیا په خپلو زړو کارګاوو کي د غالیو اوبدل پيل کړل. دوی د خپلي کورنۍ له ټولو غړو سره قابو تمامه ورځ غالۍ اوبدي. د دغي کورنۍ تیر نسل هم د غالیو اوبدلو کار کاوه.
انځور: Hector Retamal/AFP
د غالیو د خرڅلاو له پاره د پیرودونکو لټون هم د دوی له پاره خورا غټه ستونزه ده. د یادي کورنۍ مشر ورور غلام سخی وايي: «موږ باید خپله کورنۍ له همدې لاري ژوندي وساتو. بله چاره نشته.» دغي کورنۍ د طالبانو تر راتګ دمخه د غالیو اوبدل پریښي ول او د ودونو د مراسمو له پاره به يي تازه ګلان خرڅول.
د غالۍ په بشپړیدو سره کورنۍ د شپږو زرو ډالرو د لاس ته راوړلو تمه لري. دا هغه بیه ده چي اوس يې په افغانستان کي کم کسان د ورکولو توان لري.
انځور: Hector Retamal/AFP
د افغانستان د غالیو اوبدونکو د انجمن مشر نور محمد نوري، وايي چي اوس د افغانستان د ۳۸ ميلیونه اوسیدونکو له ډلي نه څه کم دوه ميلیونه کسان د غالیو اوبدلو په کاروبار بوخت دي. په افغانستان کي د غالیو اخیستو غوښتنه کمه شوي ده، خو افغاني غالۍ په نړیوال بازار کي لاهم خپل خوښوونکي لري.
انځور: Hector Retamal/AFP
په کابل کي غالۍ خرڅونکی کبیر رووف وايي چې په دي وروستیو میاشتو کي د هري ورځي په تیریدو سره لا زیات کسان غالیو اوبدلو ته چې د افغانستان ملي شتمني ده، مخه کوي. رووف وايي دا مهال زیاتره هغه نجوني چې ښونځی ته نشي تلای او هغه مېرمني چې پر کور ناستي دي د غالیو اوبدلو ته مخه کړې ده.
انځور: Hector Retamal/AFP
هرات چي له ایران سره پر پوله پروت دی، هغه ولایت دی چي اوس يې خلک تر هر وخت زیات په غالیو اوبدلو بوخت دي. حاجي عبدالقادر چې اوس يې اتو کورنیو ته د غالیو اوبدلو کار برابر کړی، وايي چې خلک يې هره ورځ د کار له پاره پوښتي. د هغوی ډېری هغه کسان دي چي د غالیو اوبدلو هیڅ تجربه نه لري، خو اوس بله دنده او کار نشته.
انځور: Hector Retamal/AFP
د طالبانو راتګ د افغانستان پر تجارتي روابطو هم بد اثر کړی دی او غالۍ چې په لویه کچه بهر ته ليږدول کیدلې اوس په سختۍ سره نړیوالو بازارونو ته رسیږي. حاجي عبدالقادر چي په اونۍ کي نږدې پنځه غالۍ رانیسي، وايي چې له بانکونو څخه په هفته کي یوازي ۴۰۰ ډالره اخیستی شي او دا پیسې يې د کارګرانو معاش هم نه پوره کوي.
انځور: Hector Retamal/AFP
حاجي عبدالقادر وايي: »اوس د غالیو له پاره پیرودونکي هم نشته. هیڅ بهرنۍ د غالیو اخیستو له پاره نه راځي.« د هغه په وینا له افغانستان څخه د بهرنیانو له وتلو سره سم يې د غالیو کاروبار هم خراب شوی، خو هغه لا هم خوشبینه دی، ځکه د راپورونو پر اساس خلیجیيهیوادونو ته له افغانستان څخه د هوا له لاري سفرونه پيل شوي دي او دا کار د افغاني غالیو د بازار پیدا کولو هیلي لازیاتوي.
انځور: Hector Retamal/AFP
انځورونه1 | 10
د ملګرو ملتونو سازمان دغه چارواکي زیاته کړه: «د افغانستان له خلکو سره د پیچلو ننګونو سربیره، باید کوښښ وکړو چې بیړنۍ مرستې په اوږدمهاله او پایداره حل لارې بدلي کړو. دغه کار به د زیان اوښتنې د اصلي عواملو له کمولو سره مرسته وکړي او دا د افغانستان، سیمې او نړۍ له پاره ډېر ارزښت لري.»
د ملګرو ملتونو سازمان په دې اعلامیه کې راغلي دي چې بشردوستانه همکارانو په ۲۰۲۴م کال کې د افغانستان د خلکو د بشري مرستو او لومړنیو ضرورتونو د تامین له پاره ۲۱،۳ میلیارده ډالره مرسته کړې وه چې دغه رقم تر هغې مخکې کال په پرتله د مرستو د کچې لوړوالی ښيې.
د ملګرو ملتونو استازولۍ زیاته کړې ده چې د مالي منابعو، بشري پروګرامونو او لومړنیو اړتیاوو په پوره کولو کې د نړیوال بحران جدي پایلې، کیدای شي په افغانستان کې د ثبات په برخه کې د تیرو څلورو کلونو مات او ګُډ لاسته راوړنې له ګواښ سره مخامخ کړي.
په دغو لاسته راوړنو کې د غذایي امنیت وضعیت ښه والی او د افغانستان د اقتصاد نسبي وده شامله ده.
د ملګرو ملتونو سازمان خبرداری ورکړی دی، په هغه صورت کې چې که د دغه هیواد د ثبات د ملاتړ له پاره لازمه پانګونه ونه شي، ممکن افغانان د خپلو ستونزو د حل له پاره منفي او غیر قانوني حل لارو ته مخه کړي.
یوه له دغو منفي حل لارو څخه غیر قانوني مهاجرتونه دي چې د وروستي انتخاب په توګه په پام کې نیول کیږي. دغه مهاجرتونه خلک له جدي خطرونو سره مخامخ کوي او پر سیمې اضافي فشار واردوي.