U Grčkoj mnogi pripadnici romske zajednice i dalje žive na margini društva, suočeni sa siromaštvom, lošim stambenim uslovima i ograničenim pristupom obrazovanju i zdravstvenoj zaštiti. Brojna romska naselja nalaze se na periferijama gradova, često bez odgovarajuće infrastrukture, stabilnog snabdevanja vodom i električnom energijom ili sa neadekvatnim uslovima za život. Mnogi Romi teško dolaze do stalnog zaposlenja, a deo njih ostaje zarobljen u krugu neformalnog rada, siromaštva i društvene isključenosti.

Iako grčke vlasti sprovode programe čiji je cilj bolja integracija Roma, napredak je spor, a prepreke su duboko ukorenjene. Niska stopa obrazovanja, posebno među decom, predstavlja jedan od najvećih problema, jer rano napuštanje škole smanjuje mogućnosti za kasnije zapošljavanje i ravnopravno učešće u društvu. Uz ekonomske teškoće, Romi se suočavaju i sa predrasudama i diskriminacijom, zbog čega mnogi ostaju izolovani od većinskog stanovništva. Njihov položaj u Grčkoj tako ostaje primer šireg evropskog problema: kako prevazići vekovima građene društvene barijere i omogućiti manjinskim zajednicama stvarnu, a ne samo formalnu jednakost.