Penzioni sistem u Nemačkoj nalazi se pod sve većim pritiskom zbog nepovoljnih demografskih promena. Broj penzionera raste brže od broja zaposlenih koji svojim doprinosima finansiraju tekuće isplate penzija, pa se jaz između prihoda i rashoda sistema neprestano povećava. Istovremeno, produžen životni vek i odlazak brojnih pripadnika posleratne generacije u penziju dodatno opterećuju javne finansije. Stručnjaci upozoravaju da će bez reformi troškovi penzionog sistema nastaviti da rastu, što bi moglo da dovede ili do većih doprinosa zaposlenih, ili do većeg finansiranja iz državnog budžeta.

Da bi odgovorila na ove izazove, nemačka vlada razmatra niz reformskih mera, među kojima su postepeno povezivanje starosne granice za odlazak u penziju sa očekivanim životnim vekom, uvođenje snažnijeg kapitalizovanog stuba po uzoru na švedski model i proširenje baze obveznika doprinosa. Predlozi su izazvali oštre političke rasprave jer sindikati upozoravaju da bi duži radni vek posebno pogodio zaposlene u fizički zahtevnim zanimanjima, dok privrednici i ekonomisti smatraju da su promene neophodne kako bi se očuvala dugoročna održivost sistema. Uprkos neslaganjima oko pojedinačnih mera, postoji širok konsenzus da je reforma penzionog sistema jedno od najvažnijih ekonomskih pitanja sa kojima se Nemačka trenutno suočava.